czwartek, 14 marca 2019

,,ELEONORA Z HABSBURGÓW WIŚNIOWIECKA. MIŁOŚĆ I KORONA"-JANINA LESIAK

Eleonora z Habsburgów Wiśniowiecka 500
Źródło

Możesz mieć wielkie skarby, władzę i zaszczyty. Możesz się cieszyć zdrowiem, oglądać najpiękniejsze krajobrazy, otaczać mędrcami i artystami, ale bez miłości to wszystko nie będzie cię cieszyło. Zniesiesz każdą utratę, postawisz na kiepski los i wejdziesz na dziurawą kładkę wiszącą nad przepaścią, jeśli ją zobaczysz po drugiej stronie. Skąd wiesz, że cię uchwyci, kiedy będziesz spadać? Uchwyci. Liczysz na to, że ci pomoże i poda rękę? Tak. Masz pewność, że cię nie popchnie w dół? Nie popchnie. A jeśli cię zawiedzie, oszuka, porzuci i ośmieszy, też chcesz dla niej ginąć? Myślisz, że warto? Warto!

Rok 1669. Rzeczpospolita Obojga Narodów. Królem Polski zostaje Michał Korybut Wiśniowiecki, syn wojewody ruskiego, księcia Jeremiego Wiśniowieckiego i Gryzeldy Zamoyskiej. Popierają go rzesze szlacheckie, dla których niebogaty i niedoświadczony książę nie stanowi zagrożenia dla złotej wolności. Król docenia urodę kobiet, a widząc na portrecie przemyconym przez ojca Silvano Boselliego śliczną pannę-Eleonorę Marię Józefinę Habsburżankę natychmiast zwołuje radę koronną, by omówić sprawę mariażu. Korybut choć słaby, samotny i przerażony nienawiścią magnatów, części szlachty, dostojników kościelnych i dyplomatów, którzy chcą go pozbawić tronu, wykazuje się żelazną wolą i siłą charakteru, aby oświadczyć, że chce się ożenić z Eleonorą Habsburżanką, córką Eleonory Mantuańskiej i cesarza Ferdynanda III. Dosyć skromny ślub odbywa się 27 lutego 1670 roku w klasztorze jasnogórskim, a kilka miesięcy później dochodzi do uroczystej koronacji w Warszawie. Eleonora Habsburżanka królową Polski jest krótko, ale pozostawia po sobie wspomnienia dużo lepsze niż jej królewski małżonek Michał Korybut Wiśniowiecki. 

Autorka nakreśliła wierny portret królowej Polski, która odebrała staranne wykształcenie, płynnie mówiła po francusku i włosku, a także muzykowała. Na dworze cesarskim nabrała ogłady towarzyskiej oraz zaznajomiła się z etykiety dworską. Zdecydowano się wyswatać ją ze świeżo wybranym królem Michałem Korybutem Wiśniowieckim. Eleonora początkowo rozpaczała, ale przekonana dobrem rodu i chrześcijaństwa posłusznie pogodziła się ze swym losem. Musiała zrezygnować z rodzącej się miłości do księcia Karola z Lotaryngii i wyjść za mąż za brzydkiego, leniwego i słabego króla, którego uważano za głupca, obżartucha i homoseksualistę. Ładna, cicha, miła i taktowna blondynka szybko zyskała popularność wśród Polaków. Nie mieszała się do polityki, ale zawsze służyła radą i pomocą królowi. Po jego śmierci we Lwowie wyjechała do Wiednia, gdzie odżyła jej miłość do Karola Lotaryńskiego. Wyszła za niego za mąż i wiodła szczęśliwe życie, które przerwała nawała turecka. Książę Karol zginął na wojnie w 1690 roku, a Eleonora po raz drugi została wdową. Poświęciła się wychowywaniu dzieci,  jej kres nastąpił 17 grudnia 1697 roku.

W tej powieści historycznej jak we wrzącym garncu przeplata się nienawiść z miłością; pogarda z podziwem; strach przed wszystkim, co obce i inne z sobiepaństwem; pycha oraz chciwość z biedą i zepsuciem; lekkomyślność i głupota z mądrością, wielka polityka z codziennym życiem na dworze królewskim, gdzie spiski, intrygi, tajne plany, podstępne gierki i oszustwa są na porządku dziennym. Jak w takim wirze ma przetrwać uczciwa, lojalna i piękna kobieta? Sprawdźcie sami sięgając po najnowszą powieść Janiny Lesiak, która jak zawsze nie zawodzi:)


WPISY POWIĄZANE:


Znalezione obrazy dla zapytania wydawnictwo mg

Tytuł: Eleonora z Habsburgów Wiśniowiecka. Miłość i korona
Autor: Janina Lesiak
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Data wydania: 27 lutego 2019
ISBN: 9788377795248
Liczba stron: 300
Kategoria: biografia/autobiografia/pamiętnik
Cytaty: str. 7-8

niedziela, 10 marca 2019

,,INKUB"-ARTUR URBANOWICZ-RECENZJA PRZEDPREMIEROWA


Źródło

Cztery lata temu  czytałam wiele pozytywnych recenzji o książce ,,Gałęziste" Artura Urbanowicza i pomyślałam wtedy, że muszę poznać twórczość tego autora. Nie zaczęłam, co prawda od powieści ,,Gałęziste", ale od ,,Inkuba", który będzie miał premierę 3 kwietnia 2019 roku w wydawnictwie Vesper.

Artur Urbanowicz jest z wykształcenia matematykiem, z zawodu informatykiem i wykładowcą akademickim, a z zamiłowania pisarzem. Pierwszą powieść napisał w wieku czternastu lat. Na poważnie zadebiutował na początku 2016 roku słowiańską powieścią grozy "Gałęziste", która zdobyła Nagrodę Czytelników Polskiej Literatury Grozy im. Stefana Grabińskiego, Złotego Kościeja i została nominowana do Nagrody Literackiej im. Wiesława Kazaneckiego. Latem 2017 ukazał się jego horror z elementami powieści gangsterskiej pod tytułem "Grzesznik", za którego zdobył Nagrodę Polskiej Literatury Grozy im. Stefana Grabińskiego. 

Współczesna Suwalszczyzna, mała wioska Jodoziory. Wśród lokalnej społeczności wybucha panika po znalezieniu spalonych zwłok małżeństwa. Wkrótce też ginie młody dzielnicowy interesujący się tajemnicami wioski, w której dochodziło do licznych aktów przemocy, chorób, samobójstw, niewyjaśnionych zaginięć oraz zjawisk nadprzyrodzonych. Sprawę bada policjant Vytautas Cesnauskis z komendy miejskiej w Suwałkach. Policjant ustala, że mroczna historia Jodozior ma swój początek w latach 70-tych XX wieku.

W ,,Inkubie" widać, jak bardzo autor jest zafascynowany horrorem pod każdą postacią, choć nie stroni też od wątków obyczajowych. Jak sam pisze w posłowiu część motywów w powieści zawiera ziarno prawdy np.: nawiedzony dom w Suwałkach; chłopak niszczący krzyże na cmentarzu; rudy metali generujące potężne pole magnetyczne i negatywnie wpływające na zdrowie ludzi; opętana kobieta, którą zajmował się zrozpaczony mąż. Autentyczne są też zwyczaje i zabobony suwalskiej wsi oraz nazwy miejscowości. Wnikliwy Czytelnik z Suwalszczyzny na pewno odnajdzie w tej powieści wiele prawdziwych elementów. Dla mnie była to powieść klimatyczna, trochę mroczna i działająca na wyobraźnię, gdzie przeszłość łączy się z teraźniejszością. Dobrze się przy niej bawiłam, a od czasu do czasu nawet śmiałam, bo dialogi pomiędzy bohaterami były tak zabawne, że momentami aż przerysowane. Autor zgrabnie powiązał wątki kryminalne i obyczajowe z horrorem. Czyta się płynnie, lekko i szybko, choć powieść liczy ponad siedemset stron. Pierwsze spotkanie z twórczością autora uznaję za udane i mam zamiar sięgnąć po kolejne książki Artura Urbanowicza:)



PREMIERA
3 KWIETNIA 2019


Vesper.pl

Tytuł: Inkub
Autor: Artur Urbanowicz
Wydawnictwo: Vesper
Data wydania: 3 kwietnia 2019
Liczba stron: 728
Kategoria: horror

piątek, 8 marca 2019

,,SPRAWY SERCOWE. HISTORIA SERCA W JEDENASTU OPERACJACH"-THOMAS MORRIS


tyl Sprawy sercowe
Źródło

Ludzkie serce od wieków uznawane było za bardzo osobliwy i delikatny organ, dlatego chirurdzy długo zwlekali, by się nim zająć. Dopiero w ostatnich latach dziewiętnastego stulecia, w 1896 roku przeprowadzono udaną operację na bijącym sercu. Przez kolejne czterdzieści lat zajmowano się nieskomplikowanymi interwencjami w rodzaju zasklepienia ran po kuli lub dźgnięcia nożem. Postęp następował przez kolejne kilkadziesiąt lat, ale pociągnął za sobą ogromną liczbę ofiar śmiertelnych, gdyż jedynym sposobem testowania nowych metod były eksperymenty na pacjentach, których i tak czekała śmierć w wyniku rozwiniętej choroby. Każdy większy zabieg testowano najpierw na małpach, psach, królikach i świniach, a dopiero później na ludziach. W dwudziestym wieku zmarło więcej zwierząt doświadczalnych niż ludzi.

Thomas Morris-brytyjski dziennikarz produkujący przez kilkanaście lat programy dla radia BBC i publikujący m. in. w ,,The Times", ,,The Lancet" i ,,Financial Times" napisał książkę o historii kardiochirurgii, która jest niezwykłą skarbnicą wiedzy o rozwoju tej dziedziny medycyny.

Autor spędził wiele godzin w towarzystwie kardiochirurgów, zarówno w salach operacyjnych, jak i w bardziej swobodnych okolicznościach, a po tych obserwacjach stwierdził, że z pewnością nie są to ludzie, których da się zaszufladkować. Większość tych lekarzy była skromna wręcz do przesady i wolała rozmawiać o pacjentach oraz swoich mentorach niż o sobie. Część była pasjonatami kardiochirurgii, którzy z entuzjazmem objaśniali procedury i techniki zawodu, ale byli też tacy pozbawieni skromności rozprawiający tylko o własnych osiągnięciach. Wszystkich kardiochirurgów cechowała ponadprzeciętna pewność siebie, a jednocześnie przyjacielska otwartość i chęć wyprowadzenia pacjentów z choroby. Tylko ludzie z absolutną wiarą we własne umiejętności mogą dokonywać operacji na sercu. Nieustraszoność jest im niezbędna do wykonywania zawodu. Nie ma kardiochirurga, który nie straciłby pacjenta, najdrobniejszy błąd dzieli życie człowieka od śmierci i lekarze są tego świadomi. Obecnie kardiochirurgia jest o wiele bezpieczniejsza niż kiedyś i wiele operacji stało się rutynowymi zabiegami, ale w dawnych czasach śmierć pacjenta była szokująca dla lekarza, bo była wręcz nieodłączną towarzyszką na sali operacyjnej. Kardiochirurdzy musieli wykazać się nadzwyczajną odpornością emocjonalną i należeli z tego powodu do elity lekarskiej. Przez wiele lat zawód ten był domeną męską, ekskluzywnym klubem, do którego kobiety nie miały wstępu, ale to już się zmieniło. Obecnie nad procesem terapii pacjentów kardiologicznych czuwają całe zespoły kardiologów, chirurgów, anestezjologów i radiologów.

Publikacja Thomasa Morrisa nie zawiera pełnej historii kardiochirurgii, bo jest to temat obszerny i nie sposób przedstawić go w jednej książce. Autor dokonał selekcji operacji oraz bohaterów i skupił się na jedenastu historiach. Bohaterami są nie tylko chirurdzy, ale też fizjolodzy, biochemicy, inżynierowie, wynalazcy oraz pacjenci  i ich rodziny. Dla mnie była to niezwykła lektura pełna podniosłych odkryć i pochwały ludzkiego geniuszu. Warto przeczytać:)




Znalezione obrazy dla zapytania wydawnictwo literackie

Tytuł: Sprawy sercowe. Historia serca w jedenastu operacjach
Autor: Thomas Morris
Tłumaczenie: Jolanta Kozak
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Tytuł oryginału:The Matter of the Heart: A History of the Heart in Eleven Operations
Data wydania: 27 lutego 2019
ISBN: 9788308068304
Liczba stron: 480
Kategoria: literatura faktu

czwartek, 7 marca 2019

,,LEONARDO DA VINCI. ZMARTWYCHWSTANIE BOGÓW"-DMITRIJ MEREŻKOWSKI


Leonardo da Vinci. Zmartwychwstanie bogów 500
Źródło

Dmitrij Mereżkowski to rosyjski pisarz, poeta, historyk, filozof, krytyk literacki i jeden z twórców rosyjskiego symbolizmu. Po rewolucji bolszewickiej ratował się ucieczką do Paryża, gdzie prowadził ostrą działalność antybolszewicką, za co jego dzieła zostały zakazane. Dopiero w latach 90. XX wieku został zrehabilitowany i zaczęto wznawiać jego powieści. Ostatnio miałam możliwość przeczytania jednej z książek autora.

,,Leonardo da Vinci. Zmartwychwstanie bogów" to fascynująca biograficzna powieść o wszechstronnym artyście, badaczu i wynalazcy Leonardzie da Vinci, który urodził się w wiosce Anchiano we Florencji 15 kwietnia 1452 roku w rodzinie notariusza i chłopki. Terminował w pracowni malarskiej, a w wieku siedemnastu lat samodzielnie pracował na dworze Ludvica Sforzy. Pracował w Mediolanie i Florencji, a w roku 1513 wyjechał do Rzymu, gdzie znalazł się pod opieką brata papieża Leona X, a następnie przeniósł się do Francji, wprost na dwór Franciszka I. Leonardo da Vinci najwięcej popularności zyskał dzięki malarstwu: „Bitwa pod Anghiari”, „Mona Lisa”, „Dama z gronostajem”czy „Madonna w grocie skalnej” to obrazy znane każdemu. Oprócz obrazów  wspomnieć trzeba o malowidłach ściennych np.: „Ostatnia Wieczerza”, „Bachus”, „Św. Jan Chrzciciel” czy „Leda z łabędziem”. Artysta był człowiekiem renesansu, bo  zajmował się nie tylko sztuką, ale też mechaniką, optyką, matematyką, botaniką, anatomią i architekturą.  Był wspaniałym budowniczym, skonstruował prasę dźwigniową, walcarkę, tokarkę kołową, szlifierki, automatyczne nawijarki do szpul, spadochron, łódź podwodną, podwójne burty statku, śmigłowiec, machiny wojenne, systemy melioracyjne, instrumenty muzyczne oraz wiele innych przydatnych przedmiotów i urządzeń. Był najbardziej kreatywną i wszechstronnie uzdolnioną osobą w historii, a swoimi odkryciami i wynalazkami wyprzedzał kilka epok. Zmarł w zamku Cloux koło Amboise mając 67 lat i do końca pracując nad wynalazkami.

Dmitrij Mereżkowski napisał bardzo klimatyczną powieść o wciągającej narracji, przekonujących bohaterach z krwi i kości oraz wspaniale oddał niepospolitą postać Leonarda da Vinci- geniusza, który zaskakiwał wciąż nowymi odkryciami i dziełami. Dmitrij Mereżkowski pokazał dramat niepospolitego człowieka, którego ludzie na osobności podziwiali, ale jako członka społeczności wyśmiewali i pogardzali. Serdecznie polecam tę powieść:)




Wydawnictwo MG

Tytuł: Leonardo da Vinci. Zmartwychwstanie bogów
Autor: Dmitrij Mereżkowski
Tłumaczenie: Eugenia Żmijewska
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Tytuł oryginału: Воскресшие боги: Леонардо да Винчи
Data wydania: 27 lutego 2019
ISBN: 9788377795224
Liczba stron: 450
Kategoria: biografia/autobiografia/pamiętnik

piątek, 1 marca 2019

,,PIERWSZA OSOBA"-RICHARD FLANAGAN


tyl Pierwsza osoba
Źródło

Australia, przełom lat 80. i 90. XX wieku. Młody pisarz Kif Kehlmann otrzymuje propozycję, by w sześć tygodni napisać autobiografię najsłynniejszego oszusta w dziejach Australii Siegfrieda Heidla, który ukradł bankom siedemset milionów dolarów i czeka na proces. Kif za napisanie książki ma otrzymać honorarium w wysokości dziesięciu tysięcy dolarów i dzięki niemu mógłby wyjść z ubóstwa oraz zapewnić środki do życia powiększającej się rodzinie. Przyjmuje propozycję, ale w miarę postępów pracy ma coraz więcej wątpliwości, bo dlaczego słynny oszust wybrał niedoświadczonego pisarza do spisania wspomnień? Czy to kolejny przekręt Heidla przed procesem?

Kif już od początku spisywania wspomnień oszusta ma wątpliwości. Według wytycznych wydawcy ma zmusić Heidla do podzielenia się informacjami na temat przekrętów i napisać bestseller. Historia ma być opowiedziana w prosty sposób, dla szerokiego grona odbiorców, by na niej zarobić. Nie tak łatwo jednak wydobyć potrzebne informacje od oszusta, który odpowiada na konkretne pytania fragmentami komentarzy z gazet lub wymyśla brakujące fakty sugerując, że mogą one zaszkodzić ważnym osobistościom w kraju. Heidl uważa, że wszyscy są oszustami. Każdy udaje kogoś innego, więc dlaczego on miałby być inny? Igra w ten sposób z Kifem i prowokuje go, by bardziej naciskał z pytaniami, a kiedy zostają one zadane odpowiada półsłówkami. Sprawdza jak daleko może posunąć się w relacjach z Kifem. Nie chce powiedzieć mu nic istotnego, co mogłoby przybliżyć do prawdy i napisania książki, bo tak naprawdę nie jest zainteresowany spisaniem autobiografii, a jedynie wypłacanym w ratach honorarium od wydawcy. Początkowo Kif nie może ruszyć w żaden sposób z napisaniem książki, by jak najszybciej zainkasować honorarium i wrócić do domu, gdzie czeka na niego żona w ciąży bliźniaczej i trzyletnia córka. Po całkowitym paraliżu duszy i umysłu spowodowanego zachowaniem Heidla, problemami finansowymi i brakiem weny twórczej nagle dostaje olśnienia i głowę wypełniają mu kolejne zdania, które zapisuje.

Dylemat związany z tym, czy podjąć się spisania autobiografii Heidla jest mało znaczący w obliczu problemów finansowych. Kif i jego rodzina są bez grosza, perspektyw i mienia. Mają tak niewiele, że nawet nie zdają sobie sprawy z tego, że nie mają prawie nic. Nie obchodzi ich to. Wszystko czego im brakuje jest nieciekawe i nieistotne. Przyszłość stanowi nieskończony horyzont, nad którym słońce wciąż lśni wczesnoporanną obietnicą. Istnieje dla nich tylko dzień dzisiejszy. Sytuacja zmienia się, gdy Suzi zachodzi w mnogą ciążę. Mają już jedno dziecko i zdają sobie sprawę ile pracy, pieniędzy i czasu potrzeba, by je wychować. Zaczynają być przerażeni, bo ledwo wiążą koniec z końcem i dociera do nich, że na pewno nie wystarczy im środków do życia, gdy urodzą się bliźniaki. Kif pracuje fizycznie, a wieczorami lub wcześnie rano zmusza się do pisania, by chaos notatek, pomysłów i anegdot zamienić we własną powieść. Jego pisarstwu brak jednak duszy. Miota się między odliczaniem pieniędzy na ratę kredytu malutkiego mieszkania, zakupem pieluch i jedzenia, naprawą pralki i pisaniem książki. Tych światów nic nie łączy. Pisanie jest jakby drugą osobą, a życie pierwszą. Gdy dzwoni do niego Ray z propozycją napisania książki o Heidlu, Kif tak naprawdę nie ma już żadnego wyboru. Musi zostać pisarskim murzynem i ubrudzić ręce, by przeżyć.

Richard Flanagan oparł fabułę powieści na własnych doświadczeniach jako ghost writera, gdy w 1991 roku jako młody pisarz próbował ukończyć swoją pierwsza powieść zaproponowano mu dziesięć tysięcy dolarów za napisanie w sześć tygodni autobiografii Johna Friedricha, jednego z najbardziej znanych australijskich oszustów, który zdefraudował prawie trzysta milionów dolarów australijskich podczas pełnienia funkcji dyrektora wykonawczego Krajowej Rady Bezpieczeństwa. Friedrich potrafił przekonać bankierów, by pożyczyli mu oraz Radzie ogromne pieniądze, ale też rozpowszechniał plotki niemające nic wspólnego z rzeczywistością na temat organizacji, którą reprezentował. Flanagan dzieląc się swoją historią i emocjami z pracy nad autobiografią Friedricha pokazuje jak szczerość wspomaga niezbędne ludziom kłamstwo i jak to kłamstwo ułatwia  im życie.

Jeśli macie ochotę poznać najsłynniejszego oszusta Australii oraz życie Richarda Flanagana z tego okresu sięgnijcie po ,,Pierwszą osobę", która ukazała się właśnie w księgarniach:)



WPISY POWIĄZANE:
,,Pragnienie"-Richard Flanagan
,,Nieznana terrorystka"-Richard Flanagan


Znalezione obrazy dla zapytania wydawnictwo literackie

Tytuł: Pierwsza osoba
Autor: Richard Flanagan
Tłumaczenie: Maciej Świerkocki
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Tytuł oryginału: First Person
Data wydania: 27 lutego 2019
ISBN: 9788308068267
Kategoria: literatura współczesna
Cytaty: str. 54, 25

sobota, 23 lutego 2019

,,BASIL"-WILKIE COLLINS


Basil_500
Źródło

Basil-aspirujący do miana pisarza młody potomek starego arystokratycznego rodu zakochuje się w przypadkowo spotkanej dziewczynie o imieniu Margaret, która jest córką kupca. W tajemnicy przed rodziną Basil żeni się z dziewczyną i akceptuje dziwaczny warunek teścia. Czas szybko mija i pewnego dnia młody mężczyzna musi zmierzyć się ze zdradą i zagrożeniem ze strony odwiecznego wroga rodziny, który gotów jest czekać zarówno dnie, jak i lata na okazję, aby uderzyć. W trudnym czasie Basil może liczyć tylko na siebie...

Główny bohater Basil po ukończeniu college'u ma przed sobą karierę w adwokaturze, ale woli oddać się pracy pisarza, bo wie, że majątek ojca zapewni mu należny dochód przekraczający potrzeby. Sytuacja zmienia się kiedy w omnibusie spotyka smagłą piękność i zakochuje się w niej. Zdaje sobie sprawę, że różnica pozycji społecznych między nim, a Margaret Sherwin będzie w oczach jego ojca przeszkodą nie do pokonania, gdyż uprzedzenie społeczne w jego domu było prawie religią od kiedy się urodził i wieki wcześniej. Ojciec Basila pragnie, by jego synowie byli szlachetnymi i honorowymi mężczyznami, godnymi arystokratami. Najwięcej zawodu przynosi mu pierworodny Ralph i z jego powodu staje się on jeszcze bardziej drażliwy i milczący, bardziej skłonny do urazy, niż to ma w zwyczaju. Ta zmiana w usposobieniu wpływa zgubnie na drugiego syna Basila, którego codzienne zajęcia i rozrywki bezpowrotnie przemienia przypadkowe spotkanie z córką kupca. Basil próbuje stłumić budzące się uczucie do Margaret, wyśmiać je jako bezsensowne i niedorzeczne, ale im bardziej z tym walczy, tym namiętność targająca serce i dręcząca umysł jest natrętniejsza i popycha go do ryzykownych działań. Basil jest porządnym i uczciwym młodzieńcem, ani razu nie przychodzi mu do głowy myśl, że mógłby się z Margaret spotykać, ale nie żenić. Po co, mając pieniądze, pozycję, możliwości, uparcie łączyć miłość i małżeństwo w jedną ideę i stwarzać dylemat oraz niebezpieczeństwo tam, gdzie żadne z nich nie musi istnieć? Bez względu na to jakie upodlenia go czekały nie zaświtał mu choć cień złych myśli. Uważał, że miłość do dziewczyny jest warta poświęcenia.

Autor bardzo obrazowo przedstawia stosunki panujące w dziewiętnastowiecznych angielskich rodzinach arystokratycznych. Ojciec Basila spełnia swoje obowiązki względem rodziny honorowo, subtelnie i uprzejmie. Na swój sposób kocha całą rodzinę. Dzieci mają wszelkie godziwe swobody, spełniane są wszystkie zachcianki. Ojciec nie okazuje im podejrzliwości ani nadmiernej surowości. Jedynym przestępstwem, którego nie może wybaczyć ani zapomnieć to zhańbienie-czy to słowem czy czynem rodziny. Dzieci wychowuje w duchu religii, honoru i pracowitości, a resztę pozostawia ich zmysłowi moralnemu. Opanowanie z jakim okazuje niezadowolenie z dzieci ma w sobie coś strasznego, coś, czego nigdy jego trójka dzieci nie zapomniała i wciąż bała się jako najgorszego nieszczęścia. Ojciec nie okazuje irytacji, ale zmienia swoje zachowanie. Traktuje dzieci z chłodną, lekceważącą uprzejmością, która dotyka je do żywego. Całe jego zachowanie zdawało się mówić: okazaliście się niezdatni do przebywania ze swoim ojcem i teraz on sprawi, że odczujecie tę niezdolność równie mocno jak on sam. W takim domowym czyśćcu dzieci tkwią całymi dnami, a nawet tygodniami. Nie ma dla nich większego upokorzenia.

,,Basil" to bardzo ciekawa historia, która może posłużyć jako przestroga. Z pozoru niewinna pomyłka w miarę rozwoju wydarzeń staje się grzeszna, a jej skutki okazują się zgubne. Miłość i namiętność, strach przed ojcem i różne relacje rodzinne, atmosfera dziewiętnastowiecznego angielskiego dworu, londyńskie rozrywki, zagrożenie, opisy współgrające z nastrojem bohatera i stanem jego serca, to wszystko można odnaleźć w tej wciągającej klasycznej powieści. Polecam:)



WPISY POWIĄZANE:
 ,,Tajemnica Mirtowego Pokoju"-Wilkie Collins
,,Córki niczyje"-Wilkie Collins
,,Prawo i dama"-Wilkie Collins
,,Córka Izebel"-Wilkie Collins
,,Kobieta w bieli"-Wilkie Collins

Wydawnictwo MG
Tytuł: Basil
Autor: Wilkie Collins
Tłumaczenie: Joanna Wadas
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Tytuł oryginału: Basil
Data wydania: 16 stycznia 2019
Liczba stron: 450
Kategoria: klasyka
Cytaty: str.48, 15

środa, 20 lutego 2019

,,MITY MEDYCZNE, KTÓRE MOGĄ ZABIĆ 2"-KATARZYNA ŚWIĄTKOWSKA



Mity medyczne, które mogą zabić 2
Źródło

Od dawna interesują mnie różne publikacje związane ze zdrowiem, więc kiedy tylko mogę sięgam po nie. Jakiś czas temu pisałam o książce Katarzyny Świątkowskiej ,,Mity medyczne, które mogą zabić", a w grudniu 2018 roku ukazała się druga część, którą niezwłocznie przeczytałam.

Katarzyna Świątkowska, praktykujący lekarz pierwszego kontaktu konfrontuje to w co powszechnie się wierzy z aktualnym stanem wiedzy. Obala mity, dzieli się wiedzą, by chronić zdrowie. Podaje wiele setek naukowych argumentów za tym, by w inny sposób traktować codzienne nawyki. Nawet niewielkie zmiany w stylu życia mogą polepszyć zdrowie, samopoczucie i przedłużyć życie.

Za duży obwód brzucha jest tak samo groźny dla zdrowia, jak nadciśnienie tętnicze czy wysoki cholesterol, ale czy o prozapalnym, rakotwórczym działaniu tłuszczu brzusznego wie dużo ludzi? Zawarte w rybach tłuszcze omega-3 są niezbędne, by mieć zdrowe serce i sprawny mózg, ale są też pełne rtęci i różnych toksyn. Co zrobić w takiej sytuacji? Czy jest sens przyjmować suplementy kwasów tłuszczowych omega-3? Witamina D, to cudowne lekarstwo, czy kolejna ściema koncernów farmaceutycznych? Czy sztuczne witaminy wywołują raka? Czy warto łykać witaminę C w czasie przeziębienia, a może lepiej przyjmować cynk? Czy kroplówki z witaminą C leczą raka? Czy probiotyki działają? Czy nadmiar wody może zabić? Czy herbata i kawa mogą mieć zbawienny wpływ na organizm? Co żyje w polskich kranach i wodzie butelkowanej? Czy czerwone wino jest rzeczywiście tak samo dobre dla zdrowia, jak się powszechnie wierzy? Czy sauna jest zdrowa? Na te i wiele, wiele innych pytań można znaleźć odpowiedź w tej książce.

Część informacji, które podawała autorka znałam już z artykułów, więc nie były dla mnie czymś nowym, ale szczególnie zainteresował mnie rozdział o przeciekających jelitach, w którym znalazłam ciekawe informacje. Na każdą komórkę ludzkiego organizmu przypada około dziesięciu mikrobów. Wiele gatunków bakterii zasiedlających ciało, mocno wpływa na jego stan zdrowia. Komensole i symbionty są na ogół nieszkodliwe, ale złośliwe patogeny wywołują choroby. Mikroby odgrywają kluczową rolę w działaniu układu odpornościowego, a także wpływają na zachowanie i zdrowie psychiczne. Układ nerwowy przewodu pokarmowego to ,,drugi mózg". Bakterie w jelicie potrafią wysyłać sygnały za pomocą nerwu błędnego do mózgu i wpływać na zaburzenia nastroju oraz skłaniać ludzi do jedzenia tego, czego określone mikroby potrzebują, bo są całkowicie uzależnione od tego, co zjada człowiek. Aby przeżyć i rozmnożyć się zwiększają apetyt na jedzenie, które im służy. Jeśli źle nakarmimy pożyteczne bakterie i zostaną one zaniedbane będziemy mieli problemy z jelitami i przewodem pokarmowym, bo przewagę uzyskają patogeny.

Autorka pokazuje jak poruszać się w gąszczu informacji, jak sprawdzać źródła i odnośniki do nich. Każda informacja podana w książce została zweryfikowana, można znaleźć jej źródło i wyrobić sobie własną opinię. Medyczne mity i stereotypy są obalane jeden po drugim. Katarzyna Świątkowska podkreśla, że jeśli sami nie zatroszczymy się o to, co jemy, jakimi ludźmi się otaczamy i jak wiele się ruszamy, to zdobycze farmakologii i nowe metody diagnostyczne nam nie pomogą, aby zachować kondycję i zdrowie.



Wydawnictwo Fronda

WYDAWNICTWO EUREKA

Książkę można kupić w KSIĘGARNI LUDZI MYŚLĄCYCH

Tytuł: Mity medyczne, które mogą zabić 2
Autor: Katarzyna Świątkowska
Wydawnictwo: Fronda
Data wydania:12 grudnia 2018
ISBN: 9788380794146
Liczba stron: 380
Kategoria: zdrowie, medycyna

sobota, 16 lutego 2019

,,PAWILON SZÓSTY"-ANTONI CZECHOW


Pawilon szósty_500
Źródło

Antoni Czechow jest jednym z najbardziej znanych rosyjskich nowelistów i dramaturgów końca XIX wieku. Wielką popularność już za życia przyniosły mu nowele, które pisał początkowo podczas studiów medycznych na Uniwersytecie Moskiewskim, by mieć dodatkowy zarobek. Jego największą miłością był teatr, ale dramaty dla ówczesnych odbiorców, często były niezrozumiałe i stąd nie cieszyły się popularnością. Dopiero dzięki Konstantemu Stanisławskiemu sztuki Czechowa uzyskały rozgłos.

,,Pawilon szósty" opublikowany po raz pierwszy w 1892 roku jest zbiorem nowel Antoniego Czechowa, w skład którego wchodzą takie utwory jak: ,,Pawilon szósty", ,,Pojedynek", ,,Wrogowie", ,,Przykrość". W styczniu 2019 roku wydawnictwo MG wznowiło wydanie tych nowel.

W sali nr 6 zakładu psychiatrycznego mieszka pięciu pacjentów, którymi opiekuje się lekarz Andriej Jefimycz Ragin. Początkowo pracuje z wielkim zapałem w szpitalu, aby podnieść go z okropnego stanu w jakim go zastał. Po jakimś czasie zaczyna się jednak nudzić, zaniedbuje sprawy służbowe i nie zajmuje się pacjentami codziennie, bo uważa że leczenie chorych psychicznie jest bezsensowne. W jeden z wiosennych wieczorów trafia przypadkowo do sali nr 6 i zaczyna rozmawiać z Iwanem Dmitryczem Gromowem, a wkrótce odwiedza go codziennie, by prowadzić długie dysputy...

Czechow w przejmujący sposób opisuje los ludzi przebywających w zakładzie psychiatrycznym. Jednym z pacjentów jest Mojsiejka, Żyd, który zwariował kiedy spalił mu się warsztat, gdzie robił czapki. Spaceruje on po pawilonie od okna do okna lub siedzi z podwiniętymi nogami na posłaniu i bezustannie pogwizduje, śpiewa lub śmieje się. W nocy wstaje i modli się do Boga. Jest spokojny, nieszkodliwy, nazywają go głuptakiem i błaznem miasteczkowym, bo jako jedyny pacjent włóczy się po ulicach w szlafroku, śmiesznej szlafmycy i pantoflach lub na bosaka. Innym pacjentem jest Iwan Dmitrycz Gromow, trzydziestotrzyletni szlachcic, były komornik i sekretarz gubernialny cierpiący na manię prześladowczą. Leży na łóżku zwinięty w kłębek albo spaceruje z kąta w kąt. Jest ciągle podniecony i zdenerwowany, a na każdy najmniejszy szelest lub krzyk reaguje bezgranicznym niepokojem i wstrętem. Jego twarz odzwierciedla umęczoną duszę i nieustający lęk. W obcowaniu z innymi jest ugrzeczniony, usłużny i niezwykle delikatny. Gdy mówi-poznaje się w nim i wariata, i człowieka...Gromow mówi o podłości ludzkiej, o gwałcie, który pognębia prawdę, o pięknie życia, które kiedyś zapanuje na ziemi, o zakratowanych oknach, przypominających mu co chwila bezmyślność i okrucieństwo gwałcicieli. Pod wpływem rozmów z Gromowem Ragin zaczyna się zmieniać, dociera do niego, że pacjenci sali nr 6 zanim trafili do zakładu psychiatrycznego wiedli inne życie, mieli rodziny, pracę, plany i marzenia na przyszłość...

Poprzez nowele Antoni Czechow ukazał bolączki XIX-wiecznego rosyjskiego społeczeństwa. W Rosji nie liczy się człowiek, panuje bieda, nuda, lenistwo i rozpasanie władz. Gromow z oburzeniem lub zdumieniem, ale zawsze szczerze opowiada jak duszne i nudne jest życie w miasteczku, którego społeczność nie ma żadnych wyższych zainteresowań, prowadzi bezmyślne wyblakłe życie urozmaicając je sobie gwałtami, ordynarną rozpustą i obłudą; łajdacy są syci i przyodziani, uczciwi zaś karmią się okruszynami. W mieście potrzebne są szkoły, gazety o przyzwoitym kierunku, teatr, odczyty publiczne i skupiska sił inteligentnych, a nie gnuśność i zobojętnienie.

,,Pawilon szósty" Antoniego Czechowa, to przejmujący manifest przeciw zobojętnieniu ludzi na cierpienia bliźnich. Ludzie szczęśliwi i bogaci nie powinni krytykować tych biedniejszych, nie powinni być obojętni na ich krzywdę i bolączki dnia codziennego. Jeden nierozważny krok czy wypadek może także tych spełnionych i zamożnych doprowadzić do nędzy... 
Antoni Czechow to wspaniały klasyk literatury rosyjskiej, zachwyca celnymi i przejmującymi metaforami szpitala psychiatrycznego, który jest odbiciem XIX-wiecznego społeczeństwa rosyjskiego. Serdecznie polecam wielbicielom klasycznej literatury:)




Wydawnictwo MG

Tytuł: Pawilon szósty
Autor: Antoni Czechow
Tłumaczenie: Maria Grabowska
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Tytuł oryginału: Палата № 6
Data wydania:19 stycznia 2019
ISBN: 9788377795170
Liczba stron: 224
Kategoria: klasyka
Cytaty: str. 12,14

niedziela, 10 lutego 2019

,,KOLOR MILCZENIA"-ELIA BARCELÓ


 Kolor milczenia
Źródło


Lubię czytać sagi rodzinne, więc kiedy trafiłam na powieść ,,Kolor milczenia", którą napisała Elia Barceló najbardziej znana i nagradzana współczesna hiszpańska pisarka wiedziałam, że muszę po nią sięgnąć.

Australia. Czasy współczesne. Sześćdziesięcioośmioletnia Helena Guerrero, znana i ceniona malarka bierze udział w niekonwencjonalnej terapii psychologicznej, w warunkach której uczestnicy przedstawiają swój nierozwiązany problem lub sprawę ciągnącą się od wielu lat. Helena decyduje się na terapię, bo ma nadzieję, że pomoże jej w przezwyciężeniu największych cierpień, najstraszliwszego bólu zagrzebanego na dnie duszy i-odkąd skończyła dwadzieścia dwa lata-naznaczającego całą jej egzystencję. Do wydarzeń z 1969 roku naznaczonych poczuciem winy i samooskarżania nie chce wracać nawet we wspomnieniach. Czy dzięki terapii rozliczy się z upiorami przeszłości?

Walencja 1935 rok. Kapitan Gregorio Guerrero wraz z przyjacielem porucznikiem Vicente Sanchis poznają na balu siostry Blancę i Pilar Santacruz, córki znanego przemysłowca produkującego buty wojskowe. Gregorio od pierwszego wejrzenia zakochuje się w zielonookiej Blance i planuje wspólną przyszłość jeśli dziewczyna odwzajemni jego uczucie. Nad młodą parą i rozwijającym się uczuciem wisi jednak groźba brutalnej wojny domowej rozprzestrzeniającej się w Hiszpanii.

Elia Barceló umiejętnie przenosi akcję powieści pomiędzy rewolucyjną rzeczywistością lat trzydziestych XX wieku, marokańskie rezydencje oraz współczesny Madryt i Australię. Poznajemy historię całej rodziny Guerrero-Santacruz począwszy od spotkania Goyo z Blancą, poprzez wydarzenia z życia Heleny i jej siostry Alicii, aż do czasów współczesnych i losów Alvaro, syna Heleny. Wzruszające są losy Goya podróżującego jako emisariusz i przekazującego rozkazy, których nie można było podać nawet przez telefon. Robił to dla Franco, dawnego dowódcy z Al-Husajmy, a także towarzysza broni i człowieka, którego podziwiał najbardziej na świecie. Goya poruszał się na granicy legalności, ale zawsze był pewny wsparcia najmłodszego generała Europy. Młody kapitan nie był przerażony walką, przelewem krwi i heroiczną ofiarą, jeśli można było dzięki temu zapewnić ludziom godne życie w pokoju i trudzie, bez lęku, że anarchiści będą rzucać bomby, a komuniści i socjaliści palić kościoły, że będą dokonywane gwałty na zakonnicach i przyzwoitych kobietach. Goyo był człowiekiem odważnym, potwierdzały to jego czyny, a lęk odczuwał tylko w chwili spotkania z Blancą, bo obawiał się, że zostanie odrzucony. Nie polubiłam natomiast Heleny i jej stylu bycia, zachłanności na wszystko co oferuje życie. Szorstkiego traktowania ludzi, którzy ją kochali, obraźliwego tonu wypowiadania się, gdy dopadał ją strach, a nie chciała się do tego przyznać. Agresją i arogancją usiłowała ukryć słabości. Po rozwodzie z mężem prawie w ogóle nie widywała się z synem. Alvaro bardzo za nią tęsknił w dzieciństwie i pragnął mieć matkę na co dzień obok siebie. Kiedy ojciec ożenił się po raz drugi, Alvaro miał już piętnaście lat i choć lubił macochę, to był już w takim wieku, w którym nie bardzo można się przyzwyczaić do nowej matki. Musiał zadowolić się tą nieobecną, widywaną tylko od wielkiego dzwonu i rzadko odwiedzaną. W dorosłym życiu cieszy się ze spotkań z nią, ale nie odbiera jej już tak, jakby była jego matką. Pod wpływem partnera Carlosa, Helena na jakiś czas przyjmuje sposób życia dojrzałej kobiety z wyższych warstw średnich, a jedyne szaleństwa, na jakie się decyduje, to te popełniane w pracowni i związane z wykorzystywaniem oraz łączeniem nowych materiałów. Po spotkaniu z umierającym szwagrem Helena zanurza się we wspomnienia, do których nie chciała wracać. Jean Paul Laroche próbuje wszystko wyjaśnić, zrozumieć logikę czynów, sens życia i podjętych decyzji. Chce zamknąć pewne sprawy u kresu życia, a może mu w tym pomóc Helena.

,,Kolor milczenia" to bardzo dobra saga rodzinna pełna stopniowo odkrywanych tajemnic, bolesnych wydarzeń, intryg i namiętności. Powieść o podróży w głąb siebie, rozliczaniu z przeszłością i odkrywaniu  najgłębszych pragnień. Przyjemna i wciągająca przygoda czytelnicza-serdecznie polecam:)




Znalezione obrazy dla zapytania wydawnictwo literackie

Tytuł: Kolor milczenia
Autor: Elia Barceló
Tłumaczenie: Marta Szafrańska-Brandt
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Tytuł oryginału: El Color del Silencio
Data wydania:16 stycznia 2019
ISBN: 9788308068175
Liczba stron: 416
Kategoria: literatura współczesna
Cytaty: str. 20,85

sobota, 2 lutego 2019

,,KAZANIE OGNIA"-JAMIE QUATRO


Źródło

Proza, poezja i publicystyka Jamie Quatro ukazywała się m. in. na łamach The New York Times Book Review. Autorka debiutowała docenionym przez krytyków zbiorem opowiadań I Want To Show You More w 2013 roku. Jej pierwsza powieść ,,Kazanie ognia"(2018) została okrzyknięta jedną z książek roku przez The Economist i Literary Hub, a także Barnes&Noble Discover Great New Writers oraz New York Times Editor's Choice.

Współczesne Stany Zjednoczone. Maggie Ellmann po dwudziestu latach małżeństwa i rozgrywanych w wyobraźni romansach spotyka się z mężczyzną, który ją fascynuje, rozumie i docenia. Czuje się z nim szczęśliwa, ale przeżywa katusze, bo została wychowana w duchu chrześcijaństwa i poszanowania świętego węzła małżeńskiego. Modli się do Boga, aby pomógł jej zakończyć znajomość z Jamesem, aby mogła wyrwać go ze swojego serca, ale im bardziej jest zdeterminowana, by przestać się kontaktować z kochankiem, tym trudniej zaakceptować jej codzienne życie u boku męża i dzieci. 

Jamie Quatro przedstawiła historię Maggie na wielu płaszczyznach czasowych, które przenikają się nawzajem, aby dać pełny obraz jej małżeństwa i romansu. Dwudziestojednoletnia Margaret jest bardzo dojrzała jak na swój wiek, opanowana, inteligentna, specjalizuje się w teorii postkolonialnej. Wychodzi za mąż za Thomasa, pierwszego chłopaka, z jakim się związała na poważnie. Mąż pracuje w centrum Nowego Jorku, w firmie konsultingowej. Jest układny, modyfikuje swój sposób bycia w zależności od cudzych potrzeb. Wie, jak obchodzić się z Maggie, szanuje jej przekonania, wytrzymuje jej zmienny temperament. Maggie i James poznają się na gruncie zawodowym, przez rok tylko piszą do siebie, a do pierwszego spotkania dochodzi na konferencji w Nashville. Jedno znaczące spojrzenie Jamesa sprawia, że Maggie pragnie cierpieć dla niego. Wszystkie możliwe stany redukują się do jednego-być z nim. James odgaduje jej pragnienia, ale jest dobrym człowiekiem i decyduje się pohamować pożądanie, wycofuje się po pierwszym spotkaniu, aby Maggie nie przekroczyła niewidzialnej granicy. Obydwoje uważają, że ich spotkanie jest zrządzeniem losu, bo urodzili się i wychowali na pustynnym południowym-zachodzie, zafascynowani są chrześcijańską mistyką i teorią kwantową, uwielbiają ,,Moby Dicka", mają uczulenie na orzeszki ziemne, a ich dzieci są w tym samym wieku. Obudowują namiętność symboliką. Czują czystą radość z samego przebywania ze sobą, rozumieją swoje potrzeby, zwierzają się i choć dzieli ich półtora tysiąca kilometrów dzięki e-mailom, esemesom i zdjęciom są zamknięci we własnym mikrokosmosie dygoczącym od emocji. Instynktownie lgną do siebie, ale rozsądek podpowiada nie możemy sobie na to pozwolić. Rozum mówi skończ z tym, a zwiedzione serce odpowiada kłopoty będą tego warte. Bez słów, bez spojrzeń, bez przyśpieszonego oddechu-balansują na krawędzi zrobimy tyle, ile się da, unikając wrażenia zamiaru.

Autorka bardzo dobrze ukazała wewnętrzne zmagania kobiety uwikłanej między kochanka, religię i obowiązek. Maggie często strofuje się w myślach za coś w sumie normalnego, wyznaje grzechy Bogu, czuje absurdalną skruchę, zawiesza sobie poprzeczkę moralną bardzo wysoko, a gdy nie może jej przeskoczyć tnie przedramię kawałkiem szkła. Jej rozterki są tym większe, bo nic nie może złego zarzucić mężowi, który kocha ją bezwarunkowo, opiekuje się nią i dwójką dzieci. Maggie wychowała się w otoczeniu miłości, pieniędzy i pewności, że Bóg jej sprzyja. Nikt nigdy z nią nie zerwał, nie zdradził jej, nigdy nie umarł na jej oczach. Zachowała cały zapał i pragnienie miłości dzięki małżeństwu; wesele rozbroiło potencjał do rozczarowań, jakich inni doświadczali-nieudanych związków, niewiernych chłopaków. Kocha swojego męża, ale kocha też mężczyznę, z którym nigdy nie będzie mogła nawet zamienić słowa. Chce wytrwać w małżeństwie, ale przepełnia ją tęsknota za życiem, którego nie może wieść. Chce żałować swoich grzechów, przyjąć przebaczenie, chce kochać męża i dzieci bez zastrzeżeń, i chce przestać tęsknić za Jamesem... Jest niewolnikiem poczucia winy, myśli i sekretu, który musi utrzymać.

,,Kazanie ognia" to bardzo dobry debiut, aż trudno uwierzyć, że to pierwsza powieść autorki. Dojrzała, liryczna, prawdziwa, momentami filozoficzna proza zmuszająca do myślenia i zadawania pytań o naturę człowieka, miłość, pożądanie i istotę małżeństwa. Polecam wytrawnym Czytelnikom:)


Tyle ciebie, ile siatkówka mojego oka pomieści i przerobi na impuls, i wyśle wzdłuż nerwów do kory wzrokowej-dokładnie tyle ciebie należy do mnie.




Wydawnictwo Agora


Tytuł: Kazanie ognia
Autor: Jamie Quatro
Tłumaczenie: Paweł Sajewicz
Wydawnictwo: Agora SA
Tytuł oryginału: Fire Sermon
Data wydania: 23 stycznia 2019
ISBN: 9788326827464
Liczba stron: 272
Kategoria: Literatura obyczajowa i romans
Cytaty: str. 45,46,53, 39, 43