Pokazywanie postów oznaczonych etykietą średniowiecze. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą średniowiecze. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 7 marca 2019

,,LEONARDO DA VINCI. ZMARTWYCHWSTANIE BOGÓW"-DMITRIJ MEREŻKOWSKI


Leonardo da Vinci. Zmartwychwstanie bogów 500
Źródło

Dmitrij Mereżkowski to rosyjski pisarz, poeta, historyk, filozof, krytyk literacki i jeden z twórców rosyjskiego symbolizmu. Po rewolucji bolszewickiej ratował się ucieczką do Paryża, gdzie prowadził ostrą działalność antybolszewicką, za co jego dzieła zostały zakazane. Dopiero w latach 90. XX wieku został zrehabilitowany i zaczęto wznawiać jego powieści. Ostatnio miałam możliwość przeczytania jednej z książek autora.

,,Leonardo da Vinci. Zmartwychwstanie bogów" to fascynująca biograficzna powieść o wszechstronnym artyście, badaczu i wynalazcy Leonardzie da Vinci, który urodził się w wiosce Anchiano we Florencji 15 kwietnia 1452 roku w rodzinie notariusza i chłopki. Terminował w pracowni malarskiej, a w wieku siedemnastu lat samodzielnie pracował na dworze Ludvica Sforzy. Pracował w Mediolanie i Florencji, a w roku 1513 wyjechał do Rzymu, gdzie znalazł się pod opieką brata papieża Leona X, a następnie przeniósł się do Francji, wprost na dwór Franciszka I. Leonardo da Vinci najwięcej popularności zyskał dzięki malarstwu: „Bitwa pod Anghiari”, „Mona Lisa”, „Dama z gronostajem”czy „Madonna w grocie skalnej” to obrazy znane każdemu. Oprócz obrazów  wspomnieć trzeba o malowidłach ściennych np.: „Ostatnia Wieczerza”, „Bachus”, „Św. Jan Chrzciciel” czy „Leda z łabędziem”. Artysta był człowiekiem renesansu, bo  zajmował się nie tylko sztuką, ale też mechaniką, optyką, matematyką, botaniką, anatomią i architekturą.  Był wspaniałym budowniczym, skonstruował prasę dźwigniową, walcarkę, tokarkę kołową, szlifierki, automatyczne nawijarki do szpul, spadochron, łódź podwodną, podwójne burty statku, śmigłowiec, machiny wojenne, systemy melioracyjne, instrumenty muzyczne oraz wiele innych przydatnych przedmiotów i urządzeń. Był najbardziej kreatywną i wszechstronnie uzdolnioną osobą w historii, a swoimi odkryciami i wynalazkami wyprzedzał kilka epok. Zmarł w zamku Cloux koło Amboise mając 67 lat i do końca pracując nad wynalazkami.

Dmitrij Mereżkowski napisał bardzo klimatyczną powieść o wciągającej narracji, przekonujących bohaterach z krwi i kości oraz wspaniale oddał niepospolitą postać Leonarda da Vinci- geniusza, który zaskakiwał wciąż nowymi odkryciami i dziełami. Dmitrij Mereżkowski pokazał dramat niepospolitego człowieka, którego ludzie na osobności podziwiali, ale jako członka społeczności wyśmiewali i pogardzali. Serdecznie polecam tę powieść:)




Wydawnictwo MG

Tytuł: Leonardo da Vinci. Zmartwychwstanie bogów
Autor: Dmitrij Mereżkowski
Tłumaczenie: Eugenia Żmijewska
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Tytuł oryginału: Воскресшие боги: Леонардо да Винчи
Data wydania: 27 lutego 2019
ISBN: 9788377795224
Liczba stron: 450
Kategoria: biografia/autobiografia/pamiętnik

piątek, 8 sierpnia 2014

,,KORONA ŚNIEGU I KRWI,,- ELŻBIETA CHEREZIŃSKA

Od dawna planowałam zapoznać się z twórczością Elżbiety Cherezińskiej. Bardzo pochlebne recenzje jej powieści tylko podsycały moją ciekawość i w końcu nastąpiło pierwsze spotkanie za sprawą książki ,,Korona śniegu i krwi,,
Muszę przyznać, że wpadłam po uszy, zakochałam się...w prozie Pani Cherezińskiej:)

Źródło zdjęcia: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/142332/korona-sniegu-i-krwi

 Akcja powieści rozgrywa się w okresie wielkiego rozbicia dzielnicowego Polski, kiedy książęta piastowskie walczą między sobą o ziemię i koronę. Ostatecznie w wyścigu po koronę rywalizują najwięksi gracze: Przemysł II Pogrobowiec-książę poznański, Henryk-książę wrocławski oraz niepozorny wydawałoby się, ale bardzo ambitny, Władysław zwany Karłem, który był księciem brzeskokujawskim i dobrzyńskim. Sąsiedzi starają się jak najwięcej uzyskać dla siebie z podzielonego kraju i nieustannie toczą się walki zbrojne i zakulisowe. Na południu wielki ród czeskich Przemyślidów, na wschodzie Mongołowie i Jaćwingowie, z którymi walczył Leszek Czarny, na północy Krzyżacy, a na zachodzie Brandenburgia.
W książce pojawia się bardzo dużo postaci i nie sposób ich wszystkich opisać, ale jest kilka, które szczególnie polubiłam. 
Wspomniany Przemysł II, którego losy śledzimy od momentu jak był młodym księciem, uczył się zarządzać, walczyć, zawierał sojusze i stopniowo krok po kroku stawał się mężczyzną, który zjednoczył ziemie na drodze prawie pokojowej, został koronowany na króla Polski po ponad dwustu latach bezkrólewia. Niestety sukcesy polityczne nie szły w parze ze szczęściem rodzinnym. Jego pierwsza żona Lukardis- księżniczka meklemburska umarła z niewyjaśnionych przyczyn, druga żona Rikissa -królewna szwedzka, którą bardzo kochał i miał z nią córeczkę, zmarła wraz z ich nienarodzonym dzieckiem, trzecia żona Małgorzata Askańska- księżniczka brandenburska, została wybrana tylko ze względów politycznych, nie z miłości. Tylko z Rikissą miał dziecko.
 Drugą postacią jest arcybiskup Jakub Świnka, który zaskakuje skromnością, mądrością, pracowitością i nieocenioną pomocą w formalnym uzyskaniu u papieża zgody na koronację Przemysła II.
Książę Leszek Czarny, który zdobył moją sympatię za odwagę na polu walki z okrutnymi Mongołami, w ostatnich latach życia prawie nie zdejmował zbroi, całe jego życie było walką. Dotrzymywał zawartych sojuszy, był honorowy, posiadał także odwagę moralną, gdyż był wierny swojej miłości...towarzyszowi broni, Bratomirowi.
 Kinga z rodu Arpadów, żona księcia Bolesława Pobożnego, która została ogłoszona świętą. Piękna, mądra, pachnąca liliami, lewitująca i rozmawiająca z Matką Boską.

Czytając tę powieść historyczną zagłębiamy się w świat intryg, walk dynastycznych, porwań, pojedynków, wojen, turniejów rycerskich, biesiad, ale także wierzeń, narodzin, codzienności.
Temu wszystkiemu towarzyszy miłość, pożądanie, zdrada. Średniowieczni bohaterowie ożywają. Ich życie to nie suche fakty z kart podręcznika do historii, to ludzie z krwi i kości, którzy mają swoje ambicje, którzy kochają i nienawidzą, którzy mają słabości.
 Powieść Elżbiety Cherezińskiej czyta się jak najprawdziwszą powieść sensacyjną z dużą dawką akcji i ,,zakrapianą,, miejscami magią.

Jestem pod wielkim wrażeniem kunsztu pisarskiego autorki i nie mogę się wprost doczekać, aby zacząć czytać jej kolejną powieść:)