Magia w każdym dniu
wtorek, 9 czerwca 2026
,,WENECJA. NIEZATAPIALNA"-JONATHAN KEATES
niedziela, 31 maja 2026
,,WOJNA I POKÓJ TOM IV"-LEW TOŁSTOJ
Ziemią obiecaną dla Francuzów, gdy szli naprzód, była Moskwa, a gdy się cofali-ojczyzna.
Czwarty tom Wojny i pokoju stanowi niezwykle poruszające i godne finału zwieńczenie jednej z najważniejszych powieści w historii literatury rosyjskiej. Lew Tołstoj zamyka losy swoich bohaterów na tle przełomowych wydarzeń historycznych związanych z klęską Napoleona i odwrotem wojsk francuskich z Rosji. Jednak, jak w całej epopei, historia jest tu jedynie tłem dla głębokich rozważań nad ludzką naturą, sensem życia, miłością i przeznaczeniem.
Ostatnia część powieści rozpoczyna się od momentu, gdy Rosja jest częściowo zajęta przez wojska francuskie, gdy mieszkańcy Moskwy uciekają do dalszych guberni, a do obrony kraju powoływani są wszyscy zdolni do noszenia broni. Na kolejnych stronach powieści śledzimy zmieniającą się sytuację w Rosji. Od chwili otrzymania wiadomości, że Francuzi opuścili Moskwę, głównodowodzący wojskami rosyjskimi-Kutuzow, władzą, przebiegłością i prośbami powstrzymuje własne wojska od bezużytecznych ataków i starć z ginącym wrogiem, który już nie goni cofającej się armii carskiej, ale wycofuje się w pośpiechu. Tołstoj z niezwykłą dokładnością przedstawia upadek armii Napoleona i wskazuje, że nigdzie już nie mogła się odrodzić, gdyż od bitwy pod Borodino i grabieży w Moskwie tkwiły w armii zalążki rozkładu. Żołnierze z tej wielkiej armii uciekali ze swoimi dowódcami, sami nie wiedząc dokąd, pragnąc tylko jak najszybciej wyplątać się z położenia bez wyjścia, z którego wszyscy zdawali sobie sprawę. Okres kampanii 1812 roku od bitwy pod Borodino aż do wypędzenia Francuzów pokazał, że wygrana bitwa nie jest przyczyną podboju kraju. Siła decydująca o losie narodów nie leży w najeźdźcach, w armiach, w bitwach, ale w wojnie partyzanckiej polegającej na paleniu miast i wsi, cofaniu się po bitwie, uderzaniu i wycofywaniu się, wyłapywaniu maruderów i przechwytywaniu transportów. Obraz wycofującego się wojska jest bardzo przejmujący, gdyż autor malowniczo ukazuje obdartych, głodnych, zmarzniętych, z trudem maszerujących żołnierzy napoleońskich i atakujących ich Rosjan. Warte podkreślenia jest to, że nie skupia się na wielkich dowódcach i strategiach wojennych, lecz na zwykłych ludziach, ich cierpieniu, poświęceniu i codziennych wyborach.
Lew Tołstoj zwraca uwagę, na to że wszystkie opowieści i opisy dotyczące ówczesnych czasów mówią bez wyjątku o poświęceniu życia, o miłości ojczyzny, o rozpaczy, o żalu i bohaterstwie Rosjan. W rzeczywistości jednak tak nie było. Autor tłumaczy, że ludzie widzą przeszłość jako ogólny nastrój czasów, a nie jako osobiste sprawy, które są do zrealizowania, którymi trzeba się kierować na co dzień. Proces historyczny, który się dokonywał w Rosji był wtedy mało uchwytny dla ludzi. W Petersburgu i dalszych guberniach kobiety oraz mężczyźni w mundurach opłakiwali kraj i Moskwę, mówili o poświęceniu, ale już w armii, która wycofywała się spod Moskwy, nie mówiono o stolicy prawie wcale, nie zaprzysięgano śmierci Francuzom, ale bardziej żołnierze myśleli o ty, czy dostaną żołd, czy będzie postój i markietanki.
Język powieści, podobnie jak w poprzednich tomach, pozostaje obrazowy i pełen realistycznych scen. Tołstoj z niezwykłą łatwością przechodzi od opisów batalistycznych do intymnych przeżyć bohaterów i tworzy w ten sposób wielowymiarowy obraz społeczeństwa rosyjskiego początku XIX wieku. Dzięki temu nie tylko śledzi się wydarzenia historyczne, ale również emocjonalnie angażuje w losy postaci i np. odczuwa się zmiany zachodzące w Bezuchowie, który odkrywa, że został stworzony do szczęścia, że szczęście tkwi w nim samym, w zaspokajaniu zwykłych potrzeb i prostym życiu. Pewnym utrudnieniem dla współczesnego odbiorcy mogą być rozbudowane rozważania filozoficzne autora. Zwłaszcza w końcowych partiach książki Tołstoj częściej występuje jako myśliciel i historyk niż powieściopisarz. Niektórym czytelnikom mogą wydać się one zbyt obszerne lub powtarzalne. Nie zmienia to jednak faktu, że stanowią integralną część przesłania całego dzieła.
Wojna i pokój. Tom IV to książka monumentalna, wymagająca skupienia i cierpliwości, ale oferująca wyjątkowo ciekawe doświadczenie literackie. Jest to nie tylko zakończenie historii bohaterów, lecz także głęboka refleksja nad człowiekiem, historią i wartościami, które nadają życiu sens.
WPISY POWIĄZANE:
,,Wojna i pokój. Tom III"-Lew Tołstoj
,,Wojna i pokój. Tom I i II"-Lew Tołstoj
Tytuł: Wojna i pokój. Tom IV
Autor: Lew Tołstoj
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Cykl: Wojna i Pokój (tom 1)
Kategoria: powieść historyczna
Tytuł oryginału: Война и мир
Data wydania: 2026-05-20
Liczba stron: 336
ISBN: 9788382413823
Tłumacz: Zofia Petersowa
Cytaty kolejno: str. 109, 14
czwartek, 28 maja 2026
,,TRĘDOWATA"-HELENA MNISZKÓWNA-ZAPOWIEDŹ
Trędowata-Helena Mniszkówna
Historia miłości trudnej, a jednocześnie doskonałej, zmysłowej i duchowo idealnej, a zakończonej tak, jak kończyły się największe romanse wszechczasów: Romeo i Julia czy Tristan i Izolda. W chwili, gdy już wydaje się, że kochankowie zwalczyli wszelkie przeciwności i szczęście jest na wyciągnięcie ręki, dopada ich ta, przed którą nie ma ucieczki. Śmierć. I jest to zakończenie idealne. Los Stefci Rudeckiej i ordynata Michorowskiego to los tragicznych kochanków, którzy jednak mówią do nas z odległej epoki: nie bójcie się i idźcie zawsze za odgłosem serca.
Zasługą Heleny Mniszkówny było to, że klasyczną formułę romansu ubrała w kostium narodowy i przeniosła w realia ostrych na przełomie XIX i XX wieku sporów o podziały i nierówności społeczne. Mezalians był jednym z najważniejszych tematów literatury polskiej dziewiętnastego wieku, wątek ten znajdziemy również w „Lalce” czy „Nad Niemnem”. Natomiast fakt, że fabułę książki umieszczono w świecie polskich dworów szlacheckich i pałaców magnackich spowodował, że po II wojnie światowej powieść stała się wręcz legendarna i zakazana, przez wiele lat krążyła tylko w odpisach.
PREMIERA 17 CZERWCA 2026
(Materiał promocyjny Wydawnictwa MG)
czwartek, 21 maja 2026
,,KASPERL I MARGIT"-MACIEJ PŁAZA
Kasperl i Margit to monumentalna, wielowymiarowa opowieść, która zachwyca rozmachem, językiem i niezwykłą atmosferą. Macieja Płazę–prozaika i tłumacza, autora powieści Skoruń, Golem, Robinson w Bolechowie poznałam po raz pierwszy literacko poprzez przekład powieści H.P. Lovecrafta Zgroza w Dunwich. Później dowiedziałam się, że prozaik był wielokrotnie wyróżniany za swoją twórczość, m.in. Nagrodą Literacką Gdynia, Nagrodą Fundacji im. Kościelskich i Literacką Nagrodą Europy Środkowej Angelus, był także dwukrotnym finalistą Nagrody Literackiej Nike.
Najnowsza książka Macieja Płazy Kasperl i Margit to książka niezwykła—balansująca między baśnią, horrorem ludowym a filozoficzną przypowieścią o samotności i pamięci. Akcja powieści rozpoczyna się w 1903 roku w Poznaniu. Wśród miejskiej biedoty przychodzi na świat Kasperl—analfabeta obdarzony niezwykłym słuchem muzycznym i talentem do pakowania się w kłopoty. Jego znakiem rozpoznawczym stają się akordeon i uliczny śpiew. Po drugiej stronie miasta dorasta dziewczynka z bogatej rodziny, która po obejrzeniu teatralnego spektaklu postanawia zostać aktorką. Z czasem przybiera imię Margit i wyrasta na gwiazdę berlińskiej sceny.
Tytułowi bohaterowie są postaciami zagubionymi, naznaczonymi losem, próbującymi odnaleźć sens w rzeczywistości przesyconej cierpieniem i tajemnicą. Płaza buduje historię rozpiętą na trzy dekady, prowadząc czytelnika przez okres ogromnych przemian społecznych i politycznych. Wielka wojna, powstanie wielkopolskie, narodziny nazizmu, rozwój popkultury i nowoczesności—wszystko to tworzy monumentalne tło dla losów bohaterów. Autor buduje atmosferę, w której ważniejsze od wydarzeń stają się emocje, obrazy i ukryte znaczenia.
Język powieści jest wspaniały i wymagający-taki jak lubię najbardziej. Płaza pisze niezwykle plastycznie, momentami wręcz poetycko. Opisy Poznania, Berlina, Salzburga działają na wszystkie zmysły i ma się wrażenie, że wiruje się pośród meloników, fraków, korali i słucha opowiastek szeptanych na ulicach; że czuje się krople deszczu znad Warty, Gąsawki i Sprewy; słyszy się klaksony automobili i takty klarnetowo-skrzypcowe ulatujące z otwartych okien. Autor mistrzowsko stylizuje narrację na gwarę poznańską, dodając tym samym autentyczności epoce i bohaterom. Świat przedstawiony przez pisarza jest niezwykle szczegółowy, pełen historycznych odniesień i kulturowych znaczeń. Skupienie i cierpliwość są wskazane przy tej lekturze, by nie uronić najmniejszych niuansów.
Kasperl i Margit nie będzie książką dla każdego. Osoby oczekujące dynamicznej akcji będą zawiedzione, ale czytelnicy ceniący literaturę ambitną, niejednoznaczną, pełną symboli, emocjonalną i okraszoną malowniczymi opisami będą zachwyceni. Mnie ta powieść oczarowała, zachwyciła i podczas czytania delektowałam się każdym słowem. Serdecznie dziękuję autorowi za wspaniałe doznania czytelnicze:)
Tytuł: Kasperl i Margit
Autor: Maciej Płaza
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Kategoria: literatura piękna
Data wydania: 2026-05-20
Data 1. wyd. pol.: 2026-05-20
Liczba stron: 656
ISBN: 9788308088845
środa, 20 maja 2026
,,WOJNA I POKÓJ. TOM III"-LEW TOŁSTOJ
czwartek, 14 maja 2026
,,KASPERL I MARGIT"-MACIEJ PŁAZA-ZAPOWIEDŹ
Zaciekawiła Was nowa powieść Macieja Płazy?
Dajcie znać w komentarzach:)
(Materiał promocyjny Wydawnictwa Literackiego)
sobota, 9 maja 2026
,,WOJNA I POKÓJ T. 1 i T. 2"-LEW TOŁSTOJ
Noc była ciemna, gwiaździsta; droga czerniała wśród bielejącego śniegu, który spadł w wigilię bitwy. Rozpamiętując przeżycia ostatnich dni, radośnie wyobrażając sobie wrażenie, jakie wywoła wiadomością o zwycięstwie, wspominając pożegnania głównodowodzącego i kolegów, książę Andrzej pędził pocztową bryczką, z uczuciem człowieka, który długo czekał, aż wreszcie osiągnął początek upragnionego szczęścia. Gdy zamykał oczy, w uszach rozlegał mu się huk broni ręcznej i dział, który zlewał się z turkotem kół i poczuciem zwycięstwa.
Lew Tołstoj (1828-1910) to wybitny rosyjski pisarz i myśliciel, mistrz realistycznej prozy psychologicznej, autor powieści społeczno-filozoficznych, opowiadań, reportaży, dramatów i traktatów o sztuce. Uchodził za najwyższy autorytet moralny w Rosji na przełomie XIX-XX wieku.
Wojna i pokój Lwa Tołstoja to jedno z najważniejszych dzieł literatury światowej–monumentalna powieść, która łączy w sobie epicki rozmach historyczny z niezwykle wnikliwą analizą ludzkiej natury. Już od pierwszych stron widać wyjątkowość tej powieści. Lew Tołstoj stworzył utwór, który wykracza poza ramy typowej narracji o wojnie, oferując czytelnikowi zarówno szeroką panoramę społeczeństwa rosyjskiego początku XIX wieku, jak i głęboko osobiste historie bohaterów.
Na pierwszy plan wysuwa się tło historyczne–wojny napoleońskie. Autor nie ogranicza się jednak do prostego odtwarzania wydarzeń. Przedstawia je z wielu perspektyw: żołnierzy, arystokracji, zwykłych ludzi. Ukazuje wojenny chaos, przypadkowość i tragizm oraz podważa rolę jednostki w wojnie. Istotnym elementem książki jest także ukazanie życia rosyjskiej arystokracji, jej obyczajów, relacji i codzienności. Obok scen batalistycznych pojawiają się bale, romanse i rodzinne dramaty, co tworzy wyraźny kontrast między światem wojny a światem prywatnym. Dzięki temu powieść nabiera uniwersalnego charakteru–nie jest jedynie kroniką wydarzeń, lecz także opowieścią o ludzkich emocjach i wyborach.
Jednak prawdziwa siła powieści tkwi w jej bohaterach. Postacie takie jak Pierre Bezuchow, Andriej Bołkoński czy Natasza Rostowa są niezwykle realistyczne i wielowymiarowe. Każda z nich przechodzi wewnętrzną przemianę, poszukując sensu życia, miłości i własnej tożsamości. Tołstoj z niezwykłą precyzją oddaje ich emocje, rozterki i rozwój duchowy. Właśnie psychologiczna głębia postaci jest wielkim plusem tej opowieści. Czytelnik nie tylko obserwuje ich działania, ale również wnika w ich myśli i uczucia. To sprawia, że łatwo się z nimi utożsamić–przyklaskiwać im, złościć się na ich decyzje czy przeżywać ich porażki i sukcesy.
Styl autora bywa wymagający–liczne dygresje filozoficzne, obcojęzyczne dialogi, szczegółowe opisy czy rozbudowane partie refleksyjne mogą stanowić wyzwanie dla czytelnika. Jednocześnie właśnie te elementy nadają powieści głębię i sprawiają, że nie jest ona jedynie historią, lecz także traktatem o życiu, historii i ludzkim losie.
Wojna i pokój to książka, która wymaga czasu i zaangażowania, ale odwdzięcza się niezwykle bogatym doświadczeniem czytelniczym. To nie tylko opowieść o wojnie i miłości, lecz także uniwersalne dzieło o przemijaniu, wartościach i poszukiwaniu sensu w świecie pełnym sprzeczności. Jest to powieść ambitna, wielowątkowa i ponadczasowa. Dla jednych może być trudna i wymagająca, dla innych stanie się jednym z najważniejszych literackich przeżyć. Ze swojej strony serdecznie polecam:)
Tytuł: Wojna i pokój t. I, t. II
Autor: Lew Tołstoj
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Cykl: Wojna i Pokój (tom 1-2)
Kategoria: powieść historyczna
Tytuł oryginału: Война и мир
Data wydania: 2026-04-08
Data 1. wyd. pol.: 1950-01-01
Data 1. wydania: 2004-01-01
Liczba stron: 336
ISBN: 9788382413595
Tłumacz: Zofia Petersowa
Cytaty kolejno: str. 172
wtorek, 5 maja 2026
,,SKOKI PRZEZ EPOKI. OSIEM PODRÓŻY W PRZESZŁOŚĆ"-MARCIN PRZEWOŹNIAK-ZAPOWIEDŹ
poniedziałek, 4 maja 2026
,,CHIŃCZYCY TRZYMAJĄ NAS MOCNO"-SYLWIA CZUBKOWSKA
| Źródło |
Tytuł: Chińczycy trzymają nas mocno. Pierwsze śledztwo o tym, jak Chiny kolonizują Europę, w tym Polskę
Autor: Sylwia Czubkowska
Wydawnictwo: Znak Literanova
Kategoria: reportaż
Data wydania: 2022-08-29
Liczba stron: 416
ISBN: 9788324073894
piątek, 24 kwietnia 2026
,,MIĘDZY USTAMI A BRZEGIEM PUCHARU"-MARIA RODZIEWICZÓWNA
Powieść Marii Rodziewiczówny Między ustami a brzegiem pucharu to utwór, który z jednej strony wpisuje się w klasyczny schemat romansu przełomu XIX i XX wieku, z drugiej zaś podejmuje istotne tematy przemiany wewnętrznej, tożsamości oraz patriotyzmu.
Fabuła koncentruje się wokół postaci hrabiego Wentzela Croy-Dülmena — młodego arystokraty, który początkowo jawi się jako człowiek próżny, lekkomyślny i pozbawiony głębszych wartości. Jego życie wypełniają przyjemności, salony i powierzchowne relacje. Co istotne, bohater wypiera się swojego polskiego pochodzenia, a nawet odnosi się do niego z pogardą. Ten rys charakterologiczny stanowi ważny punkt wyjścia dla dalszej przemiany. Kluczowym momentem powieści jest spotkanie z tajemniczą kobietą, które staje się impulsem do radykalnej zmiany. Pod wpływem uczucia Wentzel porzuca dotychczasowy styl życia, przenosi się na wieś i zaczyna funkcjonować jako odpowiedzialny gospodarz. Jego przemiana obejmuje nie tylko sferę osobistą, lecz także narodową — odkrywa w sobie polskość i zaczyna ją traktować jako powód do dumy. Pod względem fabularnym powieść nie zaskakuje — jej przebieg jest dość przewidywalny, a akcja rozwija się spokojnie, chwilami wręcz meandrycznie. Nie jest to utwór pełen napięcia czy dynamicznych zwrotów, raczej refleksyjna historia o dojrzewaniu i zmianie.
Motyw przemiany bohatera, choć nieco idealizowany i momentami mało wiarygodny psychologicznie, wpisuje się w konwencję literatury epoki. Rodziewiczówna pokazuje, że miłość ma moc kształtowania człowieka — nie tylko jego uczuć, ale i systemu wartości. Nie jest to jednak odkrycie nowe, raczej potwierdzenie znanej tezy, że uczucie może stać się siłą napędową do zmiany. Na uwagę zasługuje sposób przedstawienia relacji miłosnej. Autorka buduje ją powoli, z dużą subtelnością i nie ma tu gwałtownych wyznań czy dramatycznych zwrotów akcji — zamiast tego czytelnik otrzymuje spokojną, niemal kontemplacyjną opowieść o rodzącym się uczuciu.
Styl Rodziewiczówny jest charakterystyczny dla jej twórczości — elegancki, nieco archaiczny, momentami wymagający. Choć obecnie może sprawiać trudność, to jednocześnie buduje autentyczny klimat epoki i pozwala lepiej zanurzyć się w realiach przedstawionego świata.
Między ustami a brzegiem pucharu to powieść, która mimo swoich schematów i przewidywalności potrafi oczarować klimatem, językiem i przesłaniem. To lektura przyjemna, nastrojowa, skłaniająca do refleksji nad własnymi wartościami i życiowymi wyborami. Nie jest to dzieło przełomowe, ale z pewnością warte uwagi — szczególnie dla miłośników klasycznej literatury obyczajowej.
WPISY POWIĄZANE:
,,Straszny dziadunio"-Maria Rodziewiczówna
,,Błękitni"-Maria Rodziewiczówna
,,Klejnot"-Maria Rodziewiczówna
,,Dewajtis"-Maria Rodziewiczówna
,,Lato leśnych ludzi"-Maria Rodziewiczówna
,,Kądziel"-Maria Rodziewiczówna
,,Jerychonka"-Maria Rodziewiczówna





