sobota, 16 lutego 2019

,,PAWILON SZÓSTY"-ANTONI CZECHOW


Pawilon szósty_500
Źródło

Antoni Czechow jest jednym z najbardziej znanych rosyjskich nowelistów i dramaturgów końca XIX wieku. Wielką popularność już za życia przyniosły mu nowele, które pisał początkowo podczas studiów medycznych na Uniwersytecie Moskiewskim, by mieć dodatkowy zarobek. Jego największą miłością był teatr, ale dramaty dla ówczesnych odbiorców, często były niezrozumiałe i stąd nie cieszyły się popularnością. Dopiero dzięki Konstantemu Stanisławskiemu sztuki Czechowa uzyskały rozgłos.

,,Pawilon szósty" opublikowany po raz pierwszy w 1892 roku jest zbiorem nowel Antoniego Czechowa, w skład którego wchodzą takie utwory jak: ,,Pawilon szósty", ,,Pojedynek", ,,Wrogowie", ,,Przykrość". W styczniu 2019 roku wydawnictwo MG wznowiło wydanie tych nowel.

W sali nr 6 zakładu psychiatrycznego mieszka pięciu pacjentów, którymi opiekuje się lekarz Andriej Jefimycz Ragin. Początkowo pracuje z wielkim zapałem w szpitalu, aby podnieść go z okropnego stanu w jakim go zastał. Po jakimś czasie zaczyna się jednak nudzić, zaniedbuje sprawy służbowe i nie zajmuje się pacjentami codziennie, bo uważa że leczenie chorych psychicznie jest bezsensowne. W jeden z wiosennych wieczorów trafia przypadkowo do sali nr 6 i zaczyna rozmawiać z Iwanem Dmitryczem Gromowem, a wkrótce odwiedza go codziennie, by prowadzić długie dysputy...

Czechow w przejmujący sposób opisuje los ludzi przebywających w zakładzie psychiatrycznym. Jednym z pacjentów jest Mojsiejka, Żyd, który zwariował kiedy spalił mu się warsztat, gdzie robił czapki. Spaceruje on po pawilonie od okna do okna lub siedzi z podwiniętymi nogami na posłaniu i bezustannie pogwizduje, śpiewa lub śmieje się. W nocy wstaje i modli się do Boga. Jest spokojny, nieszkodliwy, nazywają go głuptakiem i błaznem miasteczkowym, bo jako jedyny pacjent włóczy się po ulicach w szlafroku, śmiesznej szlafmycy i pantoflach lub na bosaka. Innym pacjentem jest Iwan Dmitrycz Gromow, trzydziestotrzyletni szlachcic, były komornik i sekretarz gubernialny cierpiący na manię prześladowczą. Leży na łóżku zwinięty w kłębek albo spaceruje z kąta w kąt. Jest ciągle podniecony i zdenerwowany, a na każdy najmniejszy szelest lub krzyk reaguje bezgranicznym niepokojem i wstrętem. Jego twarz odzwierciedla umęczoną duszę i nieustający lęk. W obcowaniu z innymi jest ugrzeczniony, usłużny i niezwykle delikatny. Gdy mówi-poznaje się w nim i wariata, i człowieka...Gromow mówi o podłości ludzkiej, o gwałcie, który pognębia prawdę, o pięknie życia, które kiedyś zapanuje na ziemi, o zakratowanych oknach, przypominających mu co chwila bezmyślność i okrucieństwo gwałcicieli. Pod wpływem rozmów z Gromowem Ragin zaczyna się zmieniać, dociera do niego, że pacjenci sali nr 6 zanim trafili do zakładu psychiatrycznego wiedli inne życie, mieli rodziny, pracę, plany i marzenia na przyszłość...

Poprzez nowele Antoni Czechow ukazał bolączki XIX-wiecznego rosyjskiego społeczeństwa. W Rosji nie liczy się człowiek, panuje bieda, nuda, lenistwo i rozpasanie władz. Gromow z oburzeniem lub zdumieniem, ale zawsze szczerze opowiada jak duszne i nudne jest życie w miasteczku, którego społeczność nie ma żadnych wyższych zainteresowań, prowadzi bezmyślne wyblakłe życie urozmaicając je sobie gwałtami, ordynarną rozpustą i obłudą; łajdacy są syci i przyodziani, uczciwi zaś karmią się okruszynami. W mieście potrzebne są szkoły, gazety o przyzwoitym kierunku, teatr, odczyty publiczne i skupiska sił inteligentnych, a nie gnuśność i zobojętnienie.

,,Pawilon szósty" Antoniego Czechowa, to przejmujący manifest przeciw zobojętnieniu ludzi na cierpienia bliźnich. Ludzie szczęśliwi i bogaci nie powinni krytykować tych biedniejszych, nie powinni być obojętni na ich krzywdę i bolączki dnia codziennego. Jeden nierozważny krok czy wypadek może także tych spełnionych i zamożnych doprowadzić do nędzy... 
Antoni Czechow to wspaniały klasyk literatury rosyjskiej, zachwyca celnymi i przejmującymi metaforami szpitala psychiatrycznego, który jest odbiciem XIX-wiecznego społeczeństwa rosyjskiego. Serdecznie polecam wielbicielom klasycznej literatury:)




Wydawnictwo MG

Tytuł: Pawilon szósty
Autor: Antoni Czechow
Tłumaczenie: Maria Grabowska
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Tytuł oryginału: Палата № 6
Data wydania:19 stycznia 2019
ISBN: 9788377795170
Liczba stron: 224
Kategoria: klasyka
Cytaty: str. 12,14

niedziela, 10 lutego 2019

,,KOLOR MILCZENIA"-ELIA BARCELÓ


 Kolor milczenia
Źródło


Lubię czytać sagi rodzinne, więc kiedy trafiłam na powieść ,,Kolor milczenia", którą napisała Elia Barceló najbardziej znana i nagradzana współczesna hiszpańska pisarka wiedziałam, że muszę po nią sięgnąć.

Australia. Czasy współczesne. Sześćdziesięcioośmioletnia Helena Guerrero, znana i ceniona malarka bierze udział w niekonwencjonalnej terapii psychologicznej, w warunkach której uczestnicy przedstawiają swój nierozwiązany problem lub sprawę ciągnącą się od wielu lat. Helena decyduje się na terapię, bo ma nadzieję, że pomoże jej w przezwyciężeniu największych cierpień, najstraszliwszego bólu zagrzebanego na dnie duszy i-odkąd skończyła dwadzieścia dwa lata-naznaczającego całą jej egzystencję. Do wydarzeń z 1969 roku naznaczonych poczuciem winy i samooskarżania nie chce wracać nawet we wspomnieniach. Czy dzięki terapii rozliczy się z upiorami przeszłości?

Walencja 1935 rok. Kapitan Gregorio Guerrero wraz z przyjacielem porucznikiem Vicente Sanchis poznają na balu siostry Blancę i Pilar Santacruz, córki znanego przemysłowca produkującego buty wojskowe. Gregorio od pierwszego wejrzenia zakochuje się w zielonookiej Blance i planuje wspólną przyszłość jeśli dziewczyna odwzajemni jego uczucie. Nad młodą parą i rozwijającym się uczuciem wisi jednak groźba brutalnej wojny domowej rozprzestrzeniającej się w Hiszpanii.

Elia Barceló umiejętnie przenosi akcję powieści pomiędzy rewolucyjną rzeczywistością lat trzydziestych XX wieku, marokańskie rezydencje oraz współczesny Madryt i Australię. Poznajemy historię całej rodziny Guerrero-Santacruz począwszy od spotkania Goyo z Blancą, poprzez wydarzenia z życia Heleny i jej siostry Alicii, aż do czasów współczesnych i losów Alvaro, syna Heleny. Wzruszające są losy Goya podróżującego jako emisariusz i przekazującego rozkazy, których nie można było podać nawet przez telefon. Robił to dla Franco, dawnego dowódcy z Al-Husajmy, a także towarzysza broni i człowieka, którego podziwiał najbardziej na świecie. Goya poruszał się na granicy legalności, ale zawsze był pewny wsparcia najmłodszego generała Europy. Młody kapitan nie był przerażony walką, przelewem krwi i heroiczną ofiarą, jeśli można było dzięki temu zapewnić ludziom godne życie w pokoju i trudzie, bez lęku, że anarchiści będą rzucać bomby, a komuniści i socjaliści palić kościoły, że będą dokonywane gwałty na zakonnicach i przyzwoitych kobietach. Goyo był człowiekiem odważnym, potwierdzały to jego czyny, a lęk odczuwał tylko w chwili spotkania z Blancą, bo obawiał się, że zostanie odrzucony. Nie polubiłam natomiast Heleny i jej stylu bycia, zachłanności na wszystko co oferuje życie. Szorstkiego traktowania ludzi, którzy ją kochali, obraźliwego tonu wypowiadania się, gdy dopadał ją strach, a nie chciała się do tego przyznać. Agresją i arogancją usiłowała ukryć słabości. Po rozwodzie z mężem prawie w ogóle nie widywała się z synem. Alvaro bardzo za nią tęsknił w dzieciństwie i pragnął mieć matkę na co dzień obok siebie. Kiedy ojciec ożenił się po raz drugi, Alvaro miał już piętnaście lat i choć lubił macochę, to był już w takim wieku, w którym nie bardzo można się przyzwyczaić do nowej matki. Musiał zadowolić się tą nieobecną, widywaną tylko od wielkiego dzwonu i rzadko odwiedzaną. W dorosłym życiu cieszy się ze spotkań z nią, ale nie odbiera jej już tak, jakby była jego matką. Pod wpływem partnera Carlosa, Helena na jakiś czas przyjmuje sposób życia dojrzałej kobiety z wyższych warstw średnich, a jedyne szaleństwa, na jakie się decyduje, to te popełniane w pracowni i związane z wykorzystywaniem oraz łączeniem nowych materiałów. Po spotkaniu z umierającym szwagrem Helena zanurza się we wspomnienia, do których nie chciała wracać. Jean Paul Laroche próbuje wszystko wyjaśnić, zrozumieć logikę czynów, sens życia i podjętych decyzji. Chce zamknąć pewne sprawy u kresu życia, a może mu w tym pomóc Helena.

,,Kolor milczenia" to bardzo dobra saga rodzinna pełna stopniowo odkrywanych tajemnic, bolesnych wydarzeń, intryg i namiętności. Powieść o podróży w głąb siebie, rozliczaniu z przeszłością i odkrywaniu  najgłębszych pragnień. Przyjemna i wciągająca przygoda czytelnicza-serdecznie polecam:)




Znalezione obrazy dla zapytania wydawnictwo literackie

Tytuł: Kolor milczenia
Autor: Elia Barceló
Tłumaczenie: Marta Szafrańska-Brandt
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Tytuł oryginału: El Color del Silencio
Data wydania:16 stycznia 2019
ISBN: 9788308068175
Liczba stron: 416
Kategoria: literatura współczesna
Cytaty: str. 20,85

sobota, 2 lutego 2019

,,KAZANIE OGNIA"-JAMIE QUATRO


Źródło

Proza, poezja i publicystyka Jamie Quatro ukazywała się m. in. na łamach The New York Times Book Review. Autorka debiutowała docenionym przez krytyków zbiorem opowiadań I Want To Show You More w 2013 roku. Jej pierwsza powieść ,,Kazanie ognia"(2018) została okrzyknięta jedną z książek roku przez The Economist i Literary Hub, a także Barnes&Noble Discover Great New Writers oraz New York Times Editor's Choice.

Współczesne Stany Zjednoczone. Maggie Ellmann po dwudziestu latach małżeństwa i rozgrywanych w wyobraźni romansach spotyka się z mężczyzną, który ją fascynuje, rozumie i docenia. Czuje się z nim szczęśliwa, ale przeżywa katusze, bo została wychowana w duchu chrześcijaństwa i poszanowania świętego węzła małżeńskiego. Modli się do Boga, aby pomógł jej zakończyć znajomość z Jamesem, aby mogła wyrwać go ze swojego serca, ale im bardziej jest zdeterminowana, by przestać się kontaktować z kochankiem, tym trudniej zaakceptować jej codzienne życie u boku męża i dzieci. 

Jamie Quatro przedstawiła historię Maggie na wielu płaszczyznach czasowych, które przenikają się nawzajem, aby dać pełny obraz jej małżeństwa i romansu. Dwudziestojednoletnia Margaret jest bardzo dojrzała jak na swój wiek, opanowana, inteligentna, specjalizuje się w teorii postkolonialnej. Wychodzi za mąż za Thomasa, pierwszego chłopaka, z jakim się związała na poważnie. Mąż pracuje w centrum Nowego Jorku, w firmie konsultingowej. Jest układny, modyfikuje swój sposób bycia w zależności od cudzych potrzeb. Wie, jak obchodzić się z Maggie, szanuje jej przekonania, wytrzymuje jej zmienny temperament. Maggie i James poznają się na gruncie zawodowym, przez rok tylko piszą do siebie, a do pierwszego spotkania dochodzi na konferencji w Nashville. Jedno znaczące spojrzenie Jamesa sprawia, że Maggie pragnie cierpieć dla niego. Wszystkie możliwe stany redukują się do jednego-być z nim. James odgaduje jej pragnienia, ale jest dobrym człowiekiem i decyduje się pohamować pożądanie, wycofuje się po pierwszym spotkaniu, aby Maggie nie przekroczyła niewidzialnej granicy. Obydwoje uważają, że ich spotkanie jest zrządzeniem losu, bo urodzili się i wychowali na pustynnym południowym-zachodzie, zafascynowani są chrześcijańską mistyką i teorią kwantową, uwielbiają ,,Moby Dicka", mają uczulenie na orzeszki ziemne, a ich dzieci są w tym samym wieku. Obudowują namiętność symboliką. Czują czystą radość z samego przebywania ze sobą, rozumieją swoje potrzeby, zwierzają się i choć dzieli ich półtora tysiąca kilometrów dzięki e-mailom, esemesom i zdjęciom są zamknięci we własnym mikrokosmosie dygoczącym od emocji. Instynktownie lgną do siebie, ale rozsądek podpowiada nie możemy sobie na to pozwolić. Rozum mówi skończ z tym, a zwiedzione serce odpowiada kłopoty będą tego warte. Bez słów, bez spojrzeń, bez przyśpieszonego oddechu-balansują na krawędzi zrobimy tyle, ile się da, unikając wrażenia zamiaru.

Autorka bardzo dobrze ukazała wewnętrzne zmagania kobiety uwikłanej między kochanka, religię i obowiązek. Maggie często strofuje się w myślach za coś w sumie normalnego, wyznaje grzechy Bogu, czuje absurdalną skruchę, zawiesza sobie poprzeczkę moralną bardzo wysoko, a gdy nie może jej przeskoczyć tnie przedramię kawałkiem szkła. Jej rozterki są tym większe, bo nic nie może złego zarzucić mężowi, który kocha ją bezwarunkowo, opiekuje się nią i dwójką dzieci. Maggie wychowała się w otoczeniu miłości, pieniędzy i pewności, że Bóg jej sprzyja. Nikt nigdy z nią nie zerwał, nie zdradził jej, nigdy nie umarł na jej oczach. Zachowała cały zapał i pragnienie miłości dzięki małżeństwu; wesele rozbroiło potencjał do rozczarowań, jakich inni doświadczali-nieudanych związków, niewiernych chłopaków. Kocha swojego męża, ale kocha też mężczyznę, z którym nigdy nie będzie mogła nawet zamienić słowa. Chce wytrwać w małżeństwie, ale przepełnia ją tęsknota za życiem, którego nie może wieść. Chce żałować swoich grzechów, przyjąć przebaczenie, chce kochać męża i dzieci bez zastrzeżeń, i chce przestać tęsknić za Jamesem... Jest niewolnikiem poczucia winy, myśli i sekretu, który musi utrzymać.

,,Kazanie ognia" to bardzo dobry debiut, aż trudno uwierzyć, że to pierwsza powieść autorki. Dojrzała, liryczna, prawdziwa, momentami filozoficzna proza zmuszająca do myślenia i zadawania pytań o naturę człowieka, miłość, pożądanie i istotę małżeństwa. Polecam wytrawnym Czytelnikom:)


Tyle ciebie, ile siatkówka mojego oka pomieści i przerobi na impuls, i wyśle wzdłuż nerwów do kory wzrokowej-dokładnie tyle ciebie należy do mnie.




Wydawnictwo Agora


Tytuł: Kazanie ognia
Autor: Jamie Quatro
Tłumaczenie: Paweł Sajewicz
Wydawnictwo: Agora SA
Tytuł oryginału: Fire Sermon
Data wydania: 23 stycznia 2019
ISBN: 9788326827464
Liczba stron: 272
Kategoria: Literatura obyczajowa i romans
Cytaty: str. 45,46,53, 39, 43

piątek, 18 stycznia 2019

,,DIABEŁ URUBU"-MARLON JAMES-RECENZJA PRZEDPREMIEROWA


 Diabeł Urubu
Źródło

Swoją przygodę literacką z twórczością Jamajczyka Marlona Jamesa rozpoczęłam od książki ,,Krótka historia siedmiu zabójstw", za którą otrzymał Nagrodę Bookera w 2015 roku. Potem przeczytałam ,,Księgę nocnych kobiet" inspirowaną prawdziwymi wydarzeniami związanymi z buntem niewolników na Jamajce. Ostatnio sięgnęłam po debiutancką powieść autora ,,Diabeł urubu" i poczułam, że mam teraz pełny obraz tego, co stworzył i bardziej rozumiem jego hipnotyzującą prozę.

Rok 1957. Mała wioska Gibbeah, w której mentalnym przywódcą społeczności jest pastor Hector Blight nadużywający rumu. Pewnego dnia do kościoła wpadają złowieszcze czarne ptaki urubu, które rozbijają okna i drapią wiernych do krwi...gniew boży spadł na nich dziobem i szponem, i łopotem tysięcy skrzydeł. W ślad za ptakami przybywa do wioski człowiek, który nazywa siebie Apostołem Yorkiem i pod hasłem odnowy duchowej przejmuje kościół i wprowadza nowe zasady. Nakazuje wieśniakom postawienie płotu granicznego otoczonego drutem kolczastym, który ma odgrodzić ludzi cnotliwych od grzesznych. Wierni wspierający Apostoła starają się przeciągnąć na swoją stronę pozostałych mieszkańców. Pastor Blight próbuje podnieść się po upadku duchowym i staje do rywalizacji z Apostołem.

Marlon James stworzył galerię nietuzinkowych postaci, które grzeszą, zabijają, ulegają pokusom, a jednocześnie wychwalają Pana, starają się odkupić winy, zazdrość zamienić w miłość. Główne postacie: pastor Blight i Apostoł York toczą ze sobą walkę na śmierć i życie, a ich rywalizacja pociąga za sobą zmiany w Gibbeah. W pewnym momencie nadchodzi taki czas, że każdy mieszkaniec musi stanąć po którejś stronie. Blight grzęźnie w biblijnych zawiłościach. Wierni przestają go słuchać, a on przestaje ich nauczać. Zamiast przygotowywać się do posługi w kościele siedzi w barze i pije rum, a potem mamrocze pijany lub zachowuje się jak wariat. Jednych parafian gorszy swoim zachowaniem, a innym przynosi ulgę, gdyż takie katusze cierpiał przez własną grzeszność, że nie mógł potępić innych za ich grzechy. Mówił bez namysłu, nie apostołując ani ludziom, ani Bogu, ani sobie. Przyjął to bez walki, tak samo jak przyjmował wszystkie klęski. Blight uważa się za najbardziej upadłego grzesznika na ziemi, od wielu lat sprzeniewierza się zasadom, wiedza o złych uczynkach tli się w nim nieustannie, ale tak naprawdę traci wszystko po przybyciu Apostoła do wioski. Boża sprawiedliwość dosięga go. Miłuje stwórcę, a zarazem go nienawidzi. Nie ceni własnego życia, ale gdy upada na samo dno i wszystko przepada nagle pragnie odzyskać kościół i wiernych. Prosi Boga o przebaczenie i staje do walki z Apostołem. Apostołowi przybyłemu do wioski pod osłoną nocy, mrok towarzyszy także za dnia. Wypędza złe duchy z wiernych, wytyka grzechy, kłamstwa i złe prowadzenie, naprowadza ich na bogobojną drogę, grzmi o oczyszczeniu duszy i odkupieniu win, zna wszystkie sekrety. Pod wpływem jego manipulacji tłum ludzi ogarnięty strachem i wściekłością idzie jak bestia, by zniszczyć każdego kto nie jest po ich stronie.

Życie nawet w małej społeczności tętni życiem i mieszkańcy Gibbeah nie są wyjątkiem. Pod pozorem normalności, prostoty, bogobojności kryje się ciemna strona wioski. Strzelający piorun jest jak palec Boga, który wytyka grzechy: Clarence spotykający się w nocy z żoną Johnsona i zażywający rozkoszy tuż pod jego bokiem; Wynalazca przyłapany na niedozwolonych czynnościach przy krowie; Rum Kaznodzieja stojący nago w rzece; Lucinda biczująca się do krwi za nieprzyzwoite myśli o Apostole; Wdowa Greenfield okazująca troskę pastorowi w nadziei, że ten na nowo obudzi w niej kobietę; Aloysius Garvey-właściciel wioski i sodomita. Ludzie dużo mają do ukrycia. Diabeł górą czy zbawienie?

Nieprawość, grzech, wyuzdanie, śmierć, poniżenie, samotność, morderstwo, kłamstwa, a z drugiej strony pobożność, modlitwa i miłość. Autor bardzo dobrze oddaje atmosferę religijnej sekty w małej wiosce, gdzie pod płaszczykiem pobożności dochodzi do gwałtu i morderstw. Marlon James bawi się z czytelnikiem, igra z jego uczuciami, przyciąga i odpycha jednocześnie. Debiut autora jest szokujący, brutalny, z elementami realizmu magicznego i już zarysowanym charakterystycznym stylem, który staje się elementem rozpoznawczym prozy Jamajczyka. Jak najbardziej polecam:)



WPISY POWIĄZANE:
,,Księga nocnych kobiet"-Marlon James
,,Krótka historia siedmiu zabójstw"-Marlon James


PREMIERA
 13 LUTY 2019

Znalezione obrazy dla zapytania wydawnictwo literackie

Tytuł: Diabeł Urubu
Autor: Marlon James
Tłumaczenie: Robert Sudół
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Tytuł oryginału: John Crow's Devil
Data wydania: 13 lutego 2019
ISBN: 9788308068281
Cytaty: str. 8, 16, 27

czwartek, 17 stycznia 2019

,,ROK W OGRODZIE"-DAN PEARSON


tyl Rok w ogrodzie
Źródło

Pierwszy miesiąc roku jest najciemniejszy, można więc pomyśleć, że w ogrodzie panuje wówczas zupełna stagnacja, styczeń jednak nie jest miesiącem, w którym wszystko zamiera. Dzięki brytyjskiemu łagodnemu klimatowi w ogrodzie zawsze dzieje się coś, co nas do niego przyciąga. Listowie ziarnopłonu wiosennego przy nagiej ziemi, aromat oczaru wirginijskiego...niskie, ukośne promienie słońca oświetlają torebki nasienne z poprzedniego sezonu, a szkielety roślin tworzą przepiękną konstrukcję dla szronu...

Dan Pearson to znany brytyjski architekt krajobrazu, który ogrodnictwa uczył się w Królewskich Ogrodach Botanicznych w Kew. Z pasją opowiada o ogrodach w programach telewizyjnych BBC, Channel 4 i Channel 5. Publikuje artykuły w ,,The Observer", ,,Daily Telegraph", ,,The Times" i ,,Gardens Illustrated".

Dwanaście miesięcy roku i zmiana pór roku znalazły odzwierciedlenie w książce ,,Rok w ogrodzie", w której Dan Pearson zawarł swoje ogrodnicze przemyślenia i działania. Jeden rozdział książki, to jeden miesiąc i kolejność prac w ogrodzie w tym czasie. Dan Pearson pokazuje, jak całoroczna praca w ogrodzie potrafi dostarczać przyjemności i zmusza człowieka do zwracania uwagi na to, co się dzieje tu i teraz. Choć cały cykl się powtarza, to w każdym tygodniu można odkryć kolejne etapy wzrostu roślin, kwitnienia, zawiązywania owoców... Za systematyczną pielęgnację rośliny odwdzięczają się bujnością, pięknem i owocami. Autor uważa, że w ogrodnictwie nie ma niczego tajemniczego i wystarczy umiejętnie obserwować oraz zauważać potrzeby roślin, a następnie reagować na te potrzeby. Z czasem ogrodnik zdobywa te umiejętności i pewniej działa. Ogród staje się pewnego rodzaju sanktuarium, gdzie łączą się przeżycia duchowe z fizycznymi. Myśli, które powstają w głowie autora podczas pracy w ogrodzie prowadzą do konkretnych wniosków i powstania notatek, a następnie artykułu. Pisanie pomaga mu zachować  ulotne chwile i doświadczenia z ogrodu w żywej pamięci.

Swoją pasję do ogrodnictwa autor zaczął rozwijać już w wieku pięciu lat, gdy z ojcem budował staw w ogrodzie, a następnie obserwował wzrost i ewolucję jaka w nim zachodziła. Przez kolejne lata pomagał rodzicom w pielęgnowaniu ogrodu, a także zdobywał potrzebną wiedzę, która ukierunkowała jego przyszłą ścieżkę zawodową. W wieku dziesięciu lat przeglądał katalogi roślin i robił szkice, czytał książki o ogrodnictwie podczas, gdy jego rówieśnicy czytali książki przygodowe. Później przyszedł czas na szkoły ogrodnicze i studia w Kew, gdzie mieściły się Królewskie Ogrody Botaniczne. Po ich ukończeniu nadal doskonalił się w ogrodzie botanicznym w Jerozolimie, w dzikiej posiadłości Miriam Rotschild w Ashton Wold, w Norfolk Fens i w innych miejscach. Kiedy firma zajmująca się projektowaniem ogrodów, którą założył w wieku dwudziestu siedmiu lat, zaczęła się rozwijać osiadł w Londynie. 

Dan Pearson w malowniczy sposób opisuje świat ogrodów i zachwyca się każdą rośliną. Pokazuje, że każda pora roku jest piękna, ma swój czar i niepowtarzalną barwę kolorów. W książce zawarł także praktyczne porady pozwalające stworzyć niepowtarzalny ogród. Publikacja oprócz treści zachwyca też szatą graficzną i starannością wydania. Serdecznie polecam ją miłośnikom ogrodów i przyrody:)



Ähnliches Foto


Tytuł: Rok w ogrodzie
Autor: Dan Pearson
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Wydanie: I
Przekład: Witold Biliński
Oryginalny tytuł: Natural Selection: a year in the garden
Data premiery: 16 styczeń 2019
Format: 150x234 mm
Oprawa: twarda
Liczba stron: 448
ISBN: 978-83-08-06820-5
Cytaty: str. 17

niedziela, 6 stycznia 2019

,,O MATKO I CÓRKO"-KATARZYNA I PAULINA BŁĘDOWSKIE


Źródło

Więź matki z córką jest inna niż matki i syna. Dziewczynki bardziej przychylają się do poglądów i wartości matek w każdej dziedzinie życia. Matka najczęściej kojarzy się z miłością, opieką, cierpliwością, wsparciem w trudnych sytuacjach, gotowością do niesienia bezinteresownej pomocy. Oczywiście relacje te nie zawsze są tak idealne, bywają też relacje toksyczne, rujnujące przyszłość dziecka. Na matce ciąży ogromna odpowiedzialność, gdyż jej postawa i więź jaką stworzy z dzieckiem ma istoty wpływ na jego dorosłe życie.

Katarzyna i Paulina Błędowskie, matka i córka, od 2015 roku prowadzą kanał  na You Tubie ,,O matko i córko!!!", w którym pokazują, jak wychowywać i być wychowywanym. Kanał cieszy się dużą popularnością i youtuberki w 2018 roku wydały książkę ,,O matko i córko! Duet mamy i córki, z którym nie można się nudzić." Kanału nie oglądam, ale zainteresowała mnie książka ze względu na tematykę relacji rodzinnych.

Relacje matki i córki ukazane są w tej książce już od pierwszych miesięcy życia Pauliny aż po wiek nastoletni. Pani Kasia z wielkim entuzjazmem i radością opisuje moment, gdy dowiaduje się, że jest w ciąży po dwóch latach starań. Od chwili narodzin córki buduje z nią bliską więź, a to procentuje w późniejszych latach, gdy córka jest nastolatką. Ze szczerością dzieli się trudami i radościami macierzyństwa. Zawsze musiałam być w zasięgu ręki. Z jednej strony wydawało się to uciążliwe i męczące, ale z drugiej czułam się potrzebna, niezastąpiona, spełniona. To bardzo miłe uczucie. Matkami targają jednak bardzo sprzeczne emocje. Paulina jawi się jako otwarta, ruchliwa, ciekawa wszystkiego indywidualistka łatwo nawiązująca kontakty i znajomości. Jako dziecko prawie nie ma wad, nie licząc skąpstwa w zakresie dzielenia się słodyczami z najbliższymi oraz nadmiernej egzaltacji podczas chorowania. Narodziny, dzieciństwo, pierwsze dni w przedszkolu, szkole i związane z tym wspomnienia, pierwsze osiągnięcia, wzruszające chwile i emocje, decyzja o wspólnym prowadzeniu kanału w social mediach opisane na przemian z perspektywy matki i córki.

Autorki pokazują w książce jak ważne są szczere rozmowy, zrozumienie i akceptacja potrzeb dziecka, bycie obok i wsparcie kiedy tego potrzebuje, pozwolenie małemu dziecku na udział w codziennym życiu rodziny i wspólne podejmowanie decyzji. Okres dorastania to szczególnie trudny czas w relacjach matki z córką, nie zawsze jest sielankowo, ale Kasia i Paulina Błędowskie wskazują jak można budować prawidłową więź w rodzinie, jak akceptować się wzajemnie, jak wspierać się i wspólnie tworzyć. Dodam, że książka jest bardzo ładnie i starannie wydana oraz opatrzona bardzo dużą ilością zdjęć z życia mamy i córki. Polecam ją fankom kanału ,,O matko i córko!!!" oraz osobom zainteresowanym poznawaniem relacji rodzinnych ze szczególnym uwzględnieniem kontaktów matki i córki.




Tytuł: O matko i córko! Duet mamy i córki, z którym nie można się nudzić
Autor: Katarzyna i Paulina Błędowskie
Wydawnictwo: Sine Qua Non
Data wydania: 28 listopada 2018
ISBN: 9788381290289
Liczba stron: 336
Kategoria: biografia/autobiografia/pamiętnik
Cytaty: str. 22, 119

czwartek, 13 grudnia 2018

,,SAFARI ZA PROGIEM DOMU"-MARZENNA NOWAKOWSKA


Safari za progiem domu
Źródło

Marzenna Nowakowska-biolożka i dziennikarka naukowa. Absolwentka Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego. Popularyzuje ekologię behawioralną i socjobiologię. Zajmuje się głównie tematyką przyrodniczą i od wielu lat opowiada w mediach o zwierzęcych zachowaniach. Wyprowadziła się z Warszawy do Puszczy Wierzchucińskiej, aby być bliżej przyrody. Wydała książki: ,,Dzikość serca. Wielka księga zachowań zwierząt" i ,,Zwierzęta Polski", a w listopadzie 2018 r. ukazała się jej najnowsza publikacja ,,Safari za progiem domu".

Autorka opisuje w książce interesujący świat zwierząt i przyrody, który prawie dla każdego jest dostępny, ale trzeba zwrócić na niego uwagę, pochylić się i poobserwować, a wtedy dostrzeże się magiczną, barwną i dziką naturę. Odkrywanie teorii dotyczących czerwieni jesiennych liści; czajki i sieweczki nabierające wrogów na złamane skrzydło, by tylko nie dopuścić ich do gniazda z jajkami; boje myszołowa ze stadem sójek; rysie wyczytujące z zapachu moczu, czy rywal jest silniejszy i lepiej zejść mu z drogi, czy walczyć; niedźwiedzie tańczące twista i zaznaczające swój teren pazurami na korze drzew; dzieciobójstwo wśród lwów, delfinów czy koni; motyl modraszek arion zajmujący się manipulacją i dilerką, aby dorosnąć; zmierzchnica trupia główka napadająca na ule; wioślak najgłośniejsze zwierzę na świecie; żarłoczne, agresywne i gwałtowne szczupaki; szablodzioby przyjmujące na wychowanie obce młode; żurawie tańczące miłosne tango; zimorodki  miłosne gonitwy wieńczące kąskiem rybki; żołny ocierające pszczoły o gałązkę, aby usunąć żądło przed podaniem zdobyczy wybrance; wojsiłki wykradające martwe owady z pajęczyn; perkozy zjadające własne pióra; zazdrosne o partnera czajki; modliszki zjadające nie tylko samca, ale też wyjadające mózg ptakom najprawdopodobnie jeszcze żyjącym; sowa uszatka udająca konar z dwoma ułamanymi gałęziami, gdy chce się ukryć; biedronki siedmiokropki trujące jak muchomory; kruki używające dziobów do wymiany wrażeń, jak ludzie rąk; mszyce rodzące wyłącznie córki, ale za to w dwóch formach-ze skrzydełkami i bez. Córki mszyc już w chwili wynurzania się z odwłoku matki są w ,,ciąży." Grupa chrząszczy trupożernych potrafi zlokalizować trupa po dobie i z odległości 3 km, kierując się zapachem, który wyczuwają tylko one. Przytoczyłam tylko kilka przykładów fascynujących zachowań zwierząt, a w książce jest ich całe mnóstwo.

Świat natury i zachowań zwierząt często przypomina pierwotny świat Homo sapiens i podoba mi się, jak autorka opisała rodzące się uczucia. Uczucia rodzą się w pierwotnej części mózgu. U wielu żywych istot muszą budzić się i umacniać właśnie dzięki z pozoru niewinnej wymianie bodźców: znaczącym spojrzeniom, muśnięciom, rosnącej bliskości dłoni, łap, skrzydeł i ogonów. To one składają się na miłość, lojalność członków stada, gotowość do poświęcenia dla dzieci i przyjaciół, współpracę, niechęć, zazdrość, wierność. Wszystko zaczyna się od tego, czy czyjaś obecność sprawia, że organizm czuje się lepiej w towarzystwie innego organizmu, więc ma ochotę dążyć do pogłębienia bliskości, czy wręcz przeciwnie-dąży więc do oddalenia, a nawet samotności. Żeby jednak genom organizmu przetrwał przez pokolenia, efekt tego dążenia musi dawać mu większą skuteczność przetrwania. Pięknie, prosto, prawdziwie.

Miło i ciekawie jest zwiedzać świat przyrody tuż za progiem domu, a dzięki książce Marzenny Nowakowskiej możemy widzieć i rozumieć jeszcze więcej, bo autorka przefiltrowała fakty naukowe przez swoją wrażliwość, doświadczenie i podzieliła się spostrzeżeniami w bardzo przystępny sposób z innymi miłośnikami przyrody. Dzięki tej książce biolożka w ciekawy i zabawny sposób popularyzuje wiedzę o otaczającej nas pięknej i mądrej naturze. Dla mnie jest to rewelacyjna publikacja i serdecznie polecam ją miłośnikom przyrody:)




Wydawnictwo Fronda

WYDAWNICTWO ZONA ZERO

Książkę można kupić w Księgarni Ludzi Myślących 

Znalezione obrazy dla zapytania księgarnia ludzi myślących
Tytuł: Safari za progiem domu
Autor: Marzenna Nowakowska
Wydawnictwo: Zona Zero
Data wydania: 27 listopada 2018
ISBN: 9788366177208
Liczba stron: 400
Kategoria: Literatura popularnonaukowa
Cytaty: 155,341-342

piątek, 7 grudnia 2018

,,KOBIETA W BIELI"-WILKIE COLLINS


Kobieta w bieli
Źródło

XIX wiek, Londyn. Dwudziestoośmioletni Walter Hartright, nauczyciel rysunku po rozmowie z matką, siostrą Sarą i serdecznym przyjacielem profesorem Pescą postanawia przyjąć posadę u bogatego i ekscentrycznego Fryderyka Fairlie z Limmeridge House w Cumberland. W czasie nocnej wędrówki z Hampstead do Londynu Walter spotyka młodą kobietę ubraną od stóp do głowy na biało, która stoi na rozstajnych drogach i wskazuje ręką na drogę do Londynu. Pomimo dziwacznego zachowania czuć od kobiety szczerość i szlachetność, dlatego nauczyciel wzruszony samotnością i bezradnością niewiasty postanawia pomóc jej dotrzeć do miasta. Po kilku dniach dowiaduje się, że jakaś kobieta uciekła z zakładu psychiatrycznego. Udaje się do domu pracodawcy, gdzie ma dawać lekcje rysunku Laurze Fairlie, bratanicy gospodarza domu oraz Mariannie Halcombe, przyrodniej siostrze Laury. Wkrótce zauważa, że Laura przypomina mu spotkaną w nocy kobietę w bieli. Hartright zaczyna poszukiwania i dąży do rozwiązania zagadki kobiet w bieli.

Wilkie Collins po raz kolejny dowiódł, że jest mistrzem w kreowaniu bohaterów. Od pierwszych stron powieści wprowadza zadziwiające postacie, które zachowują się w specyficzny sposób. Przyjaciel Waltera, profesor Pesca z Włoch opuścił rodzinny kraj z przyczyn politycznych i osiadł w Londynie, gdzie daje lekcje języków obcych w arystokratycznych domach. Odznacza się mikroskopijnym wzrostem i ekscentrycznością. Stara się przekształcić w Anglika, aby w ten sposób okazać wdzięczność dla kraju, w którym znalazł azyl i środki do życia. Pesca jest familiarny, serdeczny, zabawny i nie sposób powstrzymać się od uśmiechu czytając o nim. Pan Fairlie wygląda na osobę wątłą, delikatną i bardziej z wyglądu przypomina kobietę niż mężczyznę. Jest nad wyraz niesympatyczny, wszelki hałas rozdrażnia jego nerwy, przerywa ciągle rozmówcy, roztacza samolubną afektację, a noszenie książki uważa za męczącą pracę i zleca ją lokajowi. Marianna Halcombe w powieści została przedstawiona jako mało urodziwa kobieta, ale za to rezolutna, mądra,  dowcipna, silna i gotowa do wszelkiej pomocy. Bohaterów jest dużo, a każdy ma swój specyficzny charakter, wygląd i sposób bycia.

Autor ciekawie przedstawił miłość Laury i Waltera. Dzień po dniu Walter spędza całe dnie w towarzystwie dwóch młodych panienek, z których jedna obdarzona była niepospolitym wykształceniem i dowcipem, druga pięknością, wdziękiem i tą prostotą, co podbija serca mężczyzn. Od pierwszego dnia, gdy się poznali, wdzięk Laury sprawił, że Walter zapomniał, jaki powinien być stosunek między uczennicą a nauczycielem. Każde jej pytanie, przelotne spojrzenie niebieskich oczu, kiedy słuchała pilnie objaśnień, pochłaniały  jego uwagę. Wiele razy w niebezpiecznej poufałości spotykały się ich ręce i skronie przy poprawianiu rysunków. Walter wchłaniał w siebie zapach włosów i oddechu Laury. Dopóki mógł, to pamiętał o dystansie jaki powinien między nimi być, ale zdarzało się, że całe jego doświadczenie, całe panowanie nad sobą, zdobyte przy innych kobietach, wobec Laury pierzchało. Z trudem zdobyte panowanie nad sobą stracił, jak tysiące innych mężczyzn wobec wybranych kobiet. Zdaje sobie sprawę z trudnego położenia, ale jeszcze większym ciosem okazuje się dla niego informacja, że Laura jest zaręczona z właścicielem ziemskim z Hampshire, baronetem, sir Parsivalem Glyde. Walter zostaje włączony w łańcuch wydarzeń, z których trudno się wyplątać.

,,Kobieta w bieli" to obowiązkowa lektura dla wielbicieli klasycznych powieści Wilkiego Collinsa. Wielowątkowa relacja, oryginalni i zróżnicowani bohaterowie, fikcja detektywistyczna przeplatana z wątkami obyczajowymi, zwroty akcji, a to wszystko na tle wiktoriańskiej Anglii. Serdecznie polecam:)


WPISY POWIĄZANE:
,,Prawo i dama"-Wilkie Collins
,,Córki niczyje"-Wilkie Collins
,,Córka Izebel"-Wilkie Collins
,,Tajemnica Mirtowego Pokoju"-Wilkie Collins

Wydawnictwo MG

Tytuł: Kobieta w bieli
Autor: Wilkie Collins
Tłumaczenie: Eugenia Żmijewska
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Tytuł oryginału: The Woman in White
Data wydania: 31 października 2018
ISBN: 9788377795149
Liczba stron: 576
Kategoria: klasyka
Cytaty: str. 53, 54

czwartek, 29 listopada 2018

,,NAJTAJNIEJSZA BROŃ WYWIADU"-SEBASTIAN RYBARCZYK


Najtajniejsza broń wywiadu
Źródło

W obecnych czasach każdy człowiek podlega powszechnej inwigilacji. Na rogach ulic i w wielu pomieszczeniach zamontowane są kamery, które śledzą każdy krok i gest. W powszechnym użyciu są telefony komórkowe, elektroniczne konta oraz identyfikacja papilarna. Szpiedzy w dawnych czasach z pewnością mieli ułatwioną pracę, ale nie miej niebezpieczną.             

Sebastian Rybarczyk-dziennikarz i publicysta specjalizujący się w historii służb specjalnych w latach 1997-2001 pracował w Departamencie Ministra Koordynatora Służb Specjalnych. Publikował w „Uważam Rze”, „Do Rzeczy”, „Focus Historia”, „Więzi” oraz „Międzynarodowym Przeglądzie Politycznym”. Wydał dwie książki: „Najtajniejszą broń wywiadu" i „Niewidzialną wojnę szpiegów".

W ,,Najtajniejszej broni wywiadu" opisał piętnaście sensacyjnych historii, które wydarzyły się naprawdę. Każdy rozdział poświęcony został jednej znanej lub mniej znanej aferze szpiegowskiej oraz intymnym relacjom szpiegów związanych z kobietami pośredniczącymi w zdobywaniu tajnych informacji. W przeważającej części książka zawiera historie związane z działalnością sowieckich szpiegów m.in. werbunek Kima Philby'ego, największego szpiega wszech czasów, który stworzył siatkę sowieckiego wywiadu na Wyspach Brytyjskich. ,,Piątkę z Cambridge" (Kim Philby, Guy Burgess, Anthony Blunt, Donald Maclean, John Cairncross), która zdradziła swój kraj w imię idei proletariackiej rewolucji. Dmitrij Brystolotow, szpieg nielegał władający dwudziestoma językami, który z miłości zwerbował żonę na szpiega. Autor przedstawił też sylwetki kobiet szpiegów np. Judith Coplon-sekretarkę pracującą w Sekcji Departamentu Sprawiedliwości w Waszyngtonie zajmującą się rejestracją obcych agentów wciągniętą do współpracy z sowieckim wywiadem poprzez przystojnego szpiega Władimira Prawdina. Opuszczone i zdesperowane kobiety stawały się czasem groźną bronią, a jedna z takich kobiet zatrzęsła sceną polityczną USA. Elizabeth Terrill Bentley i jej kochanek Jakub Gałos byli sowieckimi szpiegami i kierowali siatką innych szpiegów, w tym tych zajmujących się bronią atomową.

Sebastian Rybarczyk ciekawie opisał służby sowieckie wyspecjalizowane w wykorzystywaniu jaskółek, czyli agentek czy też kobiet nie związanych z wywiadem do pozyskiwania informacji od zagranicznych biznesmenów i turystów. Operacje były bardzo subtelnie przygotowywane. Zbierano wszelkie możliwe wiadomości na temat zainteresowań, potrzeb, upodobań, a następnie planowano operację. Wybierano odpowiednią do gustu ofiary dziewczynę, o odpowiednich zainteresowaniach i urodzie. Organizowano pierwsze przelotne spotkania, a kiedy sieć już oplotła dyplomatę dochodziło do zbliżenia seksualnego, a całość nagrywano, by użyć do szantażu. Mężczyźni wystraszeni  komplikacjami rodzinnymi, utratą stanowiska i skandalem decydowali się na współpracę z sowieckimi służbami specjalnymi. Przykładem takiego działania byli np. Walter Duranty-moskiewski korespondent ,,New York Timesa"; Clayton Lonetree-żołnierz US Marine Corps czy Maurice Dejean-ambasador Francji w Moskwie.

Z publikacji można też dowiedzieć się trochę o Mossadzie albo np. o najdziwniejszej historii szpiegowskiej okresu zimnej wojny dotyczącej podwójnej ucieczki pułkownika Witalija Jurczenki.

Gra wywiadów, małżeństwa nielegałów, seks, pieniądze i ideologie jako sposoby na werbowanie nowych agentów, a do tego szantaż, zdrada, wpadki szpiegów, skorumpowani politycy wpadający w ręce obcych wywiadów. Dobrze się czyta dzięki lekkiemu językowi oraz ciekawym i prawdziwym historiom. Polecam miłośnikom literatury szpiegowskiej, historycznej, biograficznej:)


Jeżeli makler giełdowy z miłości popełni błąd, to ludzie tracą pieniądze. Jeżeli z tych samych powodów błąd popełni szpieg, ludzie tracą życie.


Książkę można kupić w Księgarni Ludzi Myślących


Wydawnictwo Fronda

Tytuł: Najtajniejsza broń wywiadu
Autor: Sebastian Rybarczyk
Wydawnictwo: Fronda
Data wydania: 2018-10-26 
Kategoria: Literatura faktu, reportaż
ISBN: 978-83-8079-410-8 
Liczba stron: 352
Cytaty: str. 11

piątek, 16 listopada 2018

,,NĘDZNICY II"-VICTOR HUGO


Źródło


Pierwszy tom ,,Nędzników" Victora Hugo mnie zachwycił, więc czym prędzej zabrałam się do czytania drugiego tomu.

Paryż. XIX wiek. Mija osiem lat od wydarzeń z pierwszego tomu. Autor kontynuuje losy bohaterów z pierwszej części oraz wprowadza nowe postacie m.in. Mariusza, pana Gillenormanda, pułkownika Pontmercy'ego i Enjolrasa.  W domu Gorbeau żyje rodzina Jondrette'ów: ojciec, matka, córki Eponina i Anzelma oraz syn Gavroche. Ich sąsiadem jest Mariusz Pontmercy wychowywany w dzieciństwie przez dziadka i ciotkę zabraniających mu kontaktu z ojcem. Pułkownik Pontmercy poświęca swoje szczęście dla przyszłości dziecka. Pisze czułe listy do syna, ale dziadek chowa je do szuflady i nie przekazuje wnukowi. Mariusz wyrasta na fanatycznego i surowego rojalistę. Jest opanowany, zapalczywy, wspaniałomyślny, szlachetny, religijny i dumny. Dziadek razi go swoim humorem i cynizmem, ale chłopak nie ma nikogo bliskiego, a do tego żyje w przekonaniu, że ojciec go nie kocha i zostawił go na łasce innych. Po ,,spóźnionym" spotkaniu z ojcem doznaje wyrzutów sumienia, ale czy to jego wina, że nie zna ojca i go nie kocha? W wyniku przypadkowego spotkania dowiaduje się, że ojciec chował się za filarem w kościele, by go obserwować w czasie mszy, że płakał, bo nie mógł go spotykać. To porusza serce Mariusza i sprawia, że zaczyna szukać informacji o ojcu oraz poznawać historię rewolucji i cesarstwa, których do tej pory nienawidził. 

Autor w bardzo ciekawy sposób pokazał jak poglądy polityczne potrafią poróżnić rodzinę. Jerzy Pontmercy-żołnierz walczący pod Waterloo, pułkownik Bonapartego jest uważany przez Gillenormanda za zbója, chłystka, rębajłę, a Gillenormand dla Jerzego jest ,,zakutym łbem", który niczego nie rozumie. Brak porozumienia prowadzi do tragedii. Mariusz zbyt późno orientuje się w rodzinnych zawiłościach, stara się nadrobić stracony czas i z zapałem poznaje historię republiki i cesarstwa, Wspomnienia z Wyspy Świętej Heleny, a kiedy po raz pierwszy napotyka na nazwisko ojca w biuletynach wielkiej armii dostaje z wrażenia gorączki na tydzień. Pod wpływem nowych informacji zmienia swoje poglądy, a to nieuchronnie prowadzi do konfliktu z dziadkiem.

Podobnie jak w pierwszym tomie Victor Hugo prezentuje swoje poglądy społeczne. Broni biednych i skrzywdzonych przez los. Podkreśla moc sprawczą ludu, którego dążenia formują historię Francji. Lud jest prawie pozbawiony wad i jest wyrazicielem woli całego narodu. Ludzie ulicy w łachmanach, ciemni, upodleni, bosi zostają użyci do zdobycia ideałów. Trzeba przyznać, że autor nakreślił bardzo malowniczo typowych uliczników. Dzieci ulicy-wesołe, głodne, ale codziennie odwiedzające teatr. Bez koszuli na grzbiecie, trzewików na nogach, dachu nad głową. Ulicznicy od siedmiu do trzynastu lat, żyją gromadnie, obijają bruki, noszą stare spodnie po ojcu, które spadają im niżej pięt oraz kapelusz opadający na oczy. Biegają, tropią, żebrzą, marnują czas, klną, pykają z fajeczki, włóczą się po szynkach, znają złodziei i uliczne dziewczyny, śpiewają sprośne piosenki i nic złego nie mają w sercu. Ich dusze są pełne niewinności, a wśród ludu paryskiego nawet dorośli zawsze w głębi duszy pozostają chłopcami z ulicy. Przykładem dziecka ulicy jest mały Gavroch. Ubrany w łachmany przez miłosierdzie obcych ludzi, bo ojciec o nim nie myśli wcale, a matka go nie kocha. Ma ojca i matkę, a tak naprawdę jest sierotą. Bruk był dla niego mniej twardy aniżeli serce matki. Rodzice kopnięciem pchnęli go w życie. Całkiem po prostu poszedł więc przed siebie... Nie miał schronienia ani chleba, ani ognia, ani miłości; był jednak wesoły, ponieważ był wolny. Życie chłopca budzi litość i współczucie. Żyje bez odrobiny miłości, ale nie cierpi z tego powodu i nie ma do nikogo żalu, bo tak naprawdę nie wie, jacy powinni być rodzice.

,,Nędznicy" Victora Hugo to utwór ponadczasowy, w którym każdy znajdzie coś dla siebie. Wątki przygodowe, romantyczne, kryminalne, a do tego dylematy moralne, trudne decyzje, rozterki miłosne, walka dobra ze złem, filozoficzne refleksje oraz pozytywne i negatywne wzorce postępowania. Autor zadbał o rozbudowanie historii nie tylko głównych bohaterów, ale też tych drugoplanowych. Każda warstwa społeczeństwa francuskiego ma swojego reprezentacyjnego przedstawiciela. Prawda historyczna łączy się umiejętnie z fikcją literacką, a losy bohaterów zostały ciekawie ukazane na tle Wiosny Ludów. Victor Hugo zadbał o autentyczną topografię miejsc, opisy ulic i dzielnic pokrywają się z rzeczywistością, ale są też elementy fikcyjne Paryża. Opisy są bardzo plastyczne i szczegółowe, a język urzekający. Serdecznie polecam:)


WPISY POWIĄZANE: ,,Nędznicy I"-Victor Hugo

Wydawnictwo MG

Tytuł: Nędznicy. Tom 2
Autor: Victor Hugo
Tłumaczenie: praca zbiorowa
Cykl: Nędznicy (tom 2)
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Tytuł oryginału: Les Misérables
Data wydania: listopad 2018 
Liczba stron: 416
Kategoria: Literatura piękna
Cytaty: str. 9