,,ZAPISKI DYLETANTA"-LEOPOLD TYRMAND

Źródło

,,Zapiski dyletanta" to opis Ameryki widziany oczami Leopolda Tyrmanda po ucieczce z Polski w 1966 roku. Początkowo jest zafascynowany Ameryką, ogromną, pochłaniającą, gdzie koniecznością jest posiadanie samochodu, by móc się przemieszczać. Wszystko jest tam większe niż w Europie-pomidory i stoły bilardowe, autostrady i pasja życia. Ameryka to masa, wielkość, bezimienność, łatwo w niej zniknąć, przepaść w bezmiarze bez pozostawiania śladów. Na każdym kroku widać obfitość wszystkiego, cechą charakterystyczną społeczeństwa jest uśmiech i zwracanie się do siebie bez owijania w bawełnę. Dla przybysza z Europy nie jest oczywiste, że czarny policjant nosi broń, bo na Starym Kontynencie od wieków istnieje problem mniejszości narodowych. Po lepszym poznaniu Ameryki Leopold Tyrmand dochodzi do wniosku, że społeczeństwo nie docenia wartości wolności i nie wierzy w jego utratę. Ludzie, którzy zawsze cieszyli się wolnością nie mają pojęcia, czym jest brak wolności. Wolność jest niepodzielna, nie ma stopni i odcieni, jest jedna i to determinuje jej istnienie. Świat ulega zmianom, ale nie aż tak szybko. Od samego początku Ameryka szczyci się szybkością w zastępowaniu poszczególnych dóbr i wartości. Rozpad rzeczy po amerykańsku przebiega tak szybko, że wywołuje natychmiastowy rozpad wartości i treści duchowych. Według Tyrmanda niekończąca się pogoń za nowym wydaje się być w złym guście. Od nowości woli stare krzesło, płaszcz, kościół i sprawdzone w doświadczeniu zasady. Walka z upływającym czasem wydaje się jedną z najbardziej godnych podziwu cech człowieczeństwa. Dumą i chlubą staje się próba pokonania czasu, pozostania wciąż pożytecznym, pięknym i mądrym. 

Podobało mi się w jaki sposób autor opisał wrażenia, spotkania i ciekawostki z odwiedzanych miast. Nowy Jork to przepych, dekadencja, kultura. Południowy zachód to rozmach, przestrzeń i przyszłość. Kalifornia-dobrobyt, epikureizm i obfitość. Chicago to siła. Mroczna siła, prawdziwa moc. Boston jest stary, brzydki, brudny, a przy tym wyjątkowo wytworny. Yale. Miejsce to wywołuje tęsknotę za spokojnym dostojeństwem myśli w opiekuńczym cieniu odwiecznej wiedzy... W nowoczesnym pejzażu amerykańskim fast-food Howarda Johnsona jest w każdej miejscowości jak dzwonnica kościoła wiejskiego. Wrażenie na autorze robią inteligentni młodzi ludzie-ich wrażliwość i współczucie. Imponuje mu, że amerykańskie społeczeństwo interesuje się swoimi haniebnymi mankamentami i pracuje nad stworzeniem warunków, by nędzę i biedę przezwyciężyć. Kiedy Tyrmand opowiada o biedzie w Polsce, która jest jeszcze gorsza niż w Ameryce, nikt mu nie wierzy. O ułomnościach socjalnych w Warszawie nikt nie opowiada przybyszom z innych krajów.

,,Zapiski dyletanta" w dowcipny, błyskotliwy i erudycyjny sposób ukazują amerykańskie społeczeństwo, a autor porównuje życie w Ameryce do komunistycznych czasów w Polsce. Ostrzega Amerykanów przed utopijnymi ideologiami poprzez, które mogą stracić swoją ukochaną wolność.

WPISY POWIĄZANE:
,,Tyrmand warszawski"-Leopold Tyrmand
,,Wędrówki i myśli porucznika Stukułki (Powieść dokończona)"-Leopold Tyrmand, Monika Dyrlica, Dagmara Klein

Tytuł: Zapiski dyletanta
Autor: Leopold Tyrmand
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Data wydania: 22 sierpnia 2018
ISBN: 9788377794968
Liczba stron: 200
Kategoria: publicystyka
Cytaty: str. 10, 131, 37, 134, 41, 42

,,ROZBROJENI"-ANNA GAVALDA

Źródło

Anna Gavalda to jedna z najbardziej znanych i cenionych współczesnych pisarek francuskich, która specjalizuje się w prozie psychologicznej. ,,Rozbrojeni" to zbiór siedmiu opowiadań o smutkach i radościach życia, o krętych ścieżkach codzienności.

Wszystkie opowiadania łączą przypadkowe spotkania i rozmowy, które niosą ze sobą uzdrawiającą moc i wpływają na dalsze życie. Bohaterzy opowiadań to: młoda dziewczyna na imprezie uprawiająca przygodny seks; kobieta z dwójką małych dzieci, która straciła męża w wypadku; kobieta zakochana w żonatym mężczyźnie; ojciec, który stracił syna i ojciec wychowujący sześcioletnią córkę; rzeczoznawca budowlany przeżywający kłopoty rodzinne; prezes firmy, którego opuściła żona, młody mężczyzna starający się pożegnać kawalerskie życie. Bohaterowie są różni, ale łączy ich smutek, tęsknota, niezrozumienie, brak prawdziwej miłości, troski, czułości, lęk przed samotnością i utratą reputacji. Autorka ze szczerością i delikatnością opisuje przeżycia bohaterów i pokazuje jaki zbawienny wpływ na człowieka ma obecność drugiej osoby, która okazuje troskę, sympatię i nakierowuje na właściwą drogę. Pomocna dłoń wyciągnięta w odpowiednim momencie nie pozwala całkowicie pogrążyć się drugiemu człowiekowi. 

,,Rozbrojeni" to wyjątkowe opowiadania charakteryzujące się szczerością i delikatnością. Autorka wnika głęboko w psychikę bohaterów i odsłania ich lęki, samotność i brak miłości, a z drugiej strony pokazuje jaką uzdrawiającą moc ma rozmowa i bliskość życzliwej osoby. Dojrzała i mądra twórczość, na pewno sięgnę po kolejne książki Anny Gavaldy.

Tytuł: Rozbrojeni
Autor: Anna Gavalda
Wydawnictwo Literackie
Wydanie: I
Przekład: Paweł Łapiński
Oryginalny tytuł: Fendre l’armure
Data premiery: sierpień 2018
Format: 123x197 mm
Oprawa: broszurowa ze skrzydłami
Liczba stron: 256
ISBN: 978-83-08-06547-1

,,ZŁODZIEJKA OPOWIEŚCI"-JOANNA M. CHMIELEWSKA

Źródło

Cenię twórczość Joanny Marii Chmielewskiej i planuję przeczytać wszystkie jej książki. Ostatnio sięgnęłam po najnowszą powieść Złodziejka opowieści wydaną przez Wydawnictwo MG.

Główne bohaterki połączone niewidzialnym dla innych układem żyją pod wspólnym dachem. Tamar jest autorką bestsellerów. Ma władzę nie tylko nad fikcją, ale też rzeczywistością, wydziera spokojnej i uporządkowanej Marcie wszystko co się da. Przez zachowanie Tamar rozpada się obiecujący związek Marty i Filipa. Tamar mówi Marcie jak ma żyć, zmusza ją do obserwowania i zapisywania swoich stanów emocjonalnych, snów, wrażeń z nowych miejsc i doświadczeń z przypadkowo poznanymi ludźmi. Marta lubi wydobywać z tła ludzi mało rzucających się w oczy, zmieniać ich losy i popychać do życia pełną piersią. Dzięki swoim wyobrażeniom może patrzeć na tych ludzi inaczej. Zbiera opowieści i historie, a następnie zapisuje je dla Tamar, która wykorzystuje je w fabule swoich powieści. Układ Tamar i Marty początkowo sprawdza się, ale po dramatycznych wydarzeniach, gdy Marta musi codziennie mierzyć się z nieodwracalnością i poczuciem winy styl życia Tamar przestaje jej odpowiadać i buntuje się. 

Autorka bardzo dobrze przedstawiła postępowanie osoby obsesyjnie oddanej swojej pasji. Marta zapisując opowieści pozbywa się napięcia, jednak kompulsywne pisanie też wyczerpuje i popycha ją do zdobywania historii za wszelką cenę. Jest gotowa przespać się z obcym facetem albo zostać wolontariuszką w hospicjum, aby tylko napisać o nowych wrażeniach. Pisanie było potrzebą i przymusem, z którym czasami próbowała walczyć, szukając innego zajęcia. Wpada wtedy w szał sprzątania lub włóczy się bez celu. Po latach ma dość takiej szarpaniny, walki i niepewności. Tajemnice już nie sprawiają, że czuje się kimś wyjątkowym. A Tamar? Tamar szukała w ludziach oryginalności. Jakiejś drzazgi z dzieciństwa, nietypowego marzenia, tajemnicy, dziwactwa, które można zrozumieć dopiero, gdy się pozna czyjąś historię. Przysłuchiwała się opowieściom wielokrotnie...zanurzała się w nich, wypełniały jej płuca, przenikały przez skórę, krążyły we krwi, przesiąkała nimi, pozwalała się posiąść...Zacierały się granice między nią a opowieścią, świat realny przestawał się liczyć. Pisze jak w transie, nie kontroluje zapisywanych słów, nie przeszkadza jej głód i ból nadgarstków. Przestaje pisać dopiero kiedy gubi rytm i cichnie. Cały rytm jej życia podporządkowany jest opowieściom, przesuwa kolejne granice. Czy pisanie daje jej większe prawa niż innym? Stawia ponad moralnością? Czy może brać od ludzi co tylko chce i wykorzystywać to jak jej się podoba bez informowania ich, że ich przeżycia zostaną umieszczone w książce? 

W Złodziejce opowieści autorka wpuszcza czytelnika w twórczy świat pisarzy, ich rytuałów, nawyków, twórczych uniesień i blokad. Życie głównych bohaterek to misterium tworzenia, przeżywanie udręki w imię sztuki, ale też miłość, przyjaźń, samotność, poczucie winy. Lekki styl sprawia, że powieść czyta się błyskawicznie i choć szybko odkryłam powiązania między bohaterami, to ciekawa byłam zakończenia. 

WPISY POWIĄZANE:
,,Pod Wędrownym Aniołem"-Joanna Maria Chmielewska
,,Sukienka z mgieł"-Joanna Maria Chmielewska

Tytuł: Złodziejka opowieści
Autor: Joanna Maria Chmielewska
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Data wydania: 2 sierpnia 2018
Liczba stron: 263
ISBN: 978-83-7779-456-2 – wydanie papierowe
Kategoria: Literatura piękna
Cytaty: str. 92, 100,105

,,SILVA RERUM II"-KRISTINA SABALIAUSKAITE-RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

Źródło

Powieść historyczna Silva rerum w 2009 roku została wyróżniona Nagrodą im. Jurgi Ivanauskaitė i trafiła na ogłoszoną przez Instytut Literatury Litewskiej listę dwunastu najbardziej wartościowych pod względem artystycznym książek. W tym samym roku powieść ta została wybrana przez czytelników Litewską Książką Roku. Autorka powieści Kristina Sabaliauskaitė-doktor historii sztuki i dziennikarka wykazała się zręcznym piórem publicystki oraz wysmakowanym pięknem i skupieniem na detale epoki godne historyka sztuki. Silva rerum ukazało się w Polsce w 2015 roku, a 19 września 2018 roku na rynku wydawniczym pojawi się Silva rerum II.

1707 rok. Wilno zniszczone po najeździe Szwedów, pożarach i gwałtach żołnierzy Karola XII stoi otworem przed czarną śmiercią. Rotmistrz Jan Izydor Narwojsz zarządza twierdzą Radziwiłłów w Birżach, gdzie sprzymierzeńcy Moskale zamiast pomagać w zapanowaniu pokoju pustoszą okolice. Wilno jest spalone, pełno w nim groźnych włóczęgów, dlatego Jan Izydor odsyła żonę Annę Katarzynę i córeczkę Teofilę z Birż do Milkont, starego i zaniedbanego dworu Narwojszów położonego w kniei nad jeziorem. Ma nadzieję, że tam przeczekają bezpiecznie wojenną zawieruchę. Stara ciotka Jana Izydora, Urszula z Narwojszów Birontowa, stara się przetrwać w Wilnie, gdzie trupy piętrzą się na ulicach i dochodzi do aktów kanibalizmu. Mierzy się z codziennym piekłem i tym z przeszłości, a do tego stara się, by ród Narwojszów nie wyginął.

Autorka stworzyła całą plejadę interesujących bohaterów, których losy splata misternie i barwnie. Anna Katarzyna choć nie miała ochoty wyjeżdżać do Milkont znajdujących się w ciemnej, pierwotnej i gęstej puszczy nad jeziorem, do posiadłości męża przez lata pozbawionej prawdziwych gospodarzy, po kilku dniach pobytu z zapałem zabiera się do wprowadzania tam ładu i porządku. Miejsce, w którym miała przeczekać wojnę okazało się tak samo niebezpieczne jak inne rejony kraju. Niestrzeżony zakątek stał się doskonałym miejscem także dla dezerterów. Anna odważnie mierzy się z kolejnymi zagrożeniami i zawsze może liczyć na pomoc Jana Żołnierza. Nie mogła obyć się bez niego, czuła się z nim dziwnie związana, połączona krwią, ale nie tą płynącą w żyłach, tylko tą przelaną, a on był wierny jak pies, bronił jej i rozumiał wszystko bez słów. Jan Izydor, ostatni męski potomek z rodu Narwojszów przesiąknięty zapachem kulbaki, tytoniu, smoły i prochu, stawia czoła niebezpieczeństwom i gotowy jest w każdej chwili na śmierć. Żyje jakby każdy dzień był ostatni, wiecznie spragniony życia i miłości. Urodzony żołnierz, lubi przebywać w męskim towarzystwie, gdy polegli byli opłakiwani, a ci co przeżyli świętowali bez opamiętania. Bał się tylko własnej żony: pięknej, ze starego rodu, rasowej kobiety, dumnej jak królowa, nienagannie wychowanej, choć bez majątku. Urszula z Narwojszów Birontowa w młodości tryskająca nieposkromionym temperamentem uciekła z klasztoru, by wyjść za mąż z wielkiej miłości. W starości odrobina kawy wypijana w południe jest jedyną przyjemnością, od której jej zgorzkniałe dni nabierają trochę słodyczy. Zakładając kolejnego dnia klejnoty podarowane kiedyś przez męża wybiera jak gdyby wspomnienia, które chce danego dnia ożywić. Pewnych rzeczy z przeszłości żałuje, odczuwa skruchę, po latach pożądliwego i zachłannego życia dochodzi do wniosku, że człowiekowi tak naprawdę niewiele potrzeba i najważniejsza jest miłość i rodzinna sylwa. Zacny lekarz Aron Gordon nie oceniający swoich pacjentów i patrzący na nich jak na ciekawe przypadki, nie prawiący im morałów, nie zawstydzający z powodu chorób, żartami rozbawiający nawet śmiertelnie chorych kolekcjonuje ciekawe przypadki i w wolnych chwilach poszukuje rozwiązań medycznych.

Obraz Wilna w czasie wojen i szerzącej się dżumy przeraża. Szalejąca zaraza nie tylko zbiera śmiertelne żniwo, ale jeszcze rozbudza w ludziach przerażające zło, uśpione w ich naturze, groźniejsze niźli u bestii. Ulice zamieniają się w prawdziwe piekło, ludzie tylko zewnętrznym kształtem przypominają człowieka, gdyż to czego się dopuszczają przechodzi ludzkie pojęcie. Smród palonego ludzkiego mięsa miesza się z odurzającą wonią olibanum i mirry z kościołów. Ludzie odchodzą rzężąc całymi dziesiątkami na ulicach, w zaułkach, w domach, w kościołach. Zadżumionym choroba mąci rozum i rozpala żądze, oddają się rozpuście w każdym miejscu i czasie.

Wielowarstwowa powieść poświęcona losom szlacheckiej polsko-litewskiej rodziny na tle wielkiej wojny północnej zachwyca wyrafinowaniem, cudownymi opisami Wileńszczyzny, soczystością języka, wyrazistymi bohaterami, doskonałym połączeniem wiedzy historycznej z barwnym opowiadaniem, zręcznym prowadzeniem narracji, zwracaniem uwagi na detale epoki. Namiętność i pożądanie, a za nimi pokuta i kara  za grzechy. Senne widziadła, zmory i wyrzuty sumienia nękające bohaterów dzień po dniu, ale nie przeszkadzające brać z życia garściami. Wspaniała powieść! Serdecznie polecam:)

PREMIERA 19 WRZEŚNIA 2018

Tytuł: Silva Rerum II

Autor: Kristina Sabaliauskaitė

Tłumaczenie: Izabela Korybut-Daszkiewicz

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

Data wydania:19 września 2018

ISBN: 9788308065754

Kategoria: literatura współczesna, literatura litewska
Cytaty: str. 166, 216

,,PIERWSZY CZŁOWIEK"-JAMES R. HANSEN-ZAPOWIEDŹ

plakat filmowy/UIP

Książka, na podstawie której powstał film z Ryanem Goslingiem!

Pierwszy człowiek Jamesa R. Hansena 

Premiera już 17 października!

19 października na ekrany kin wejdzie niekwestionowany blockbuster – produkcja na podstawie książki Jamesa Hansena First Man: A Life Of Neil A. Armstrong. W roli głównej występuje Ryan Gosling. W pozostałych rolach m.in.: Claire Foy, Jon Bernthal, Corey Stoll, Jason Clarke. Reżyserem filmu jest Damien Chazelle (La La Land). Autorem scenariusza jest Josh Singer (Spotlight). 

Pierwszy człowiek to napisana przystępnym językiem, fascynująca, międzypokoleniowa i ponadczasowa opowieść o potędze ludzkiego umysłu i sile wytrwałości. 

Imponująca ilość szczegółów w biografii Armstronga zebrana nadzwyczaj rzetelnie przez J. Hansena paradoksalnie dodaje biografii niespotykanej lekkości i pozwala odtworzyć obraz Armstronga jako człowieka na wskroś autentycznego, pełnego pasji, odpowiedzialności i oddania nie tylko sprawom ojczyzny, ale ludzkości w ogóle. Hansen obala mity, weryfikuje legendy, patrzy na Armstronga jak na człowieka, a nie ikonę. 

Wielkim walorem Pierwszego człowieka jest również rozległa panorama społeczno-kulturowa nie tylko Stanów Zjednoczonych. Hansen doskonale rekonstruuje atmosferę wielkiej mentalnej przemiany świata od lat 60. - kiedy to tektoniczne ruchy historii pchnęły ludzkość na zupełnie nowe tory. Pierwszy człowiek jest również kopalnią wiedzy o sposobie funkcjonowania i historii przemysłu kosmicznego - obecnie jednej z najbardziej rokujących gałęzi rynku i wciąż niezrealizowanego snu człowieka o podróżowaniu poza czasem i przestrzenią.

Pierwszy człowiek

James R. Hansen

przekład: Patryk Gołębiowski, Andrzej Leszczyński

premiera: 17 października

Planujecie obejrzeć film czy przeczytać książkę?

,,PRZEBŁYSK. DOOKOŁA ŚWIATA, DOOKOŁA SIEBIE"-ROBERT RIENT-ZAPOWIEDŹ

Źródło

Wyprowadził się z Warszawy, spakował plecak i zdecydował wyruszyć w samotną podróż do najdalszych zakątków świata, żeby zgubić siebie i ponownie odnaleźć.

Szlak prowadzi koleją transsyberyjską przez lodowatą Rosję, dalej przez upalną Tajlandię, kolorową Malezję, baśniową Nową Zelandię, tajemnicze Peru i Wyspy Wielkanocne. Jednak w poszukiwaniu siebie przeszkadza mu ciało z jego uciążliwą psychosomatyką, krępująca bliskość ludzi i podstępne pułapki zastawiane przez rozgadany umysł, który staje się jego głównym kompanem. Umysł obarczony wiedzą i doświadczeniem, trenowany przez lata w terapii, medytacji i szamańskich praktykach co chwilę podsyła podróżnikowi myśl, że traci czas, donikąd nie zmierza, niczego nie osiąga.

Poruszająca i intymna opowieść Rienta prowadzi przez intensywny lęk, sen o przebudzeniu i najgłębsze pragnienia, za które gotowi jesteśmy zapłacić każdą cenę. To również sensualna kronika egzotycznych smaków, zapachów, fotografii, wzruszeń i najważniejszego - pojednania.

Jesteście zainteresowani tą książką?

,,KOBIETY WYWIADU"-PRZEMYSŁAW SŁOWIŃSKI

Źródło

Wywiad to głównie domena mężczyzn, ale od wieków korzystano też z usług kobiet agentów, bo wszyscy wiedzieli doskonale, że kobiety idealnie przełamują opór mężczyzn i jak trzeba, to potrafią wydobyć od nich określone tajemnice. Wszystkie wywiady i kontrwywiady świata z całą bezwzględnością, lekceważeniem uczuć i emocji, tych którzy znaleźli się w ich polu zainteresowania korzystają z misternych sekspułapek.

Przemysław Słowiński w książce ,,Kobiety wywiadu" przedstawił sylwetki piętnastu niezwykłych kobiet pracujących w wywiadzie. Anna Chapman nazywana przez rosyjską prasę Agentką 00Sex czy Agent 90-60-90 po zdekonspirowaniu w USA w 2010 roku wróciła do Moskwy i bryluje na salonach. Szybko stała się częścią rosyjskiej popkultury. Izabella Horodecka wychuchana, wychowana w cieplarnianych warunkach dziewczyna z dobrego domu trafiła do oddziału bezlitosnych zawodowych zabójców. Christine Keeler w politycznej historii Wielkiej Brytanii zapisała się jako wyjątkowo przebiegła i bezwzględna femme fatale. Doprowadziła do jednej dymisji sekretarza stanu, do jednego samobójstwa i do upadku jednego rządu. Mathilde Carré czuła się w roli agentki znakomicie. Jej praca wymagała pomysłowości, była urozmaicona i podniecająca. Jej słabym punktem była jednak chorobliwa zazdrość, która ostatecznie jej zaszkodziła. Zaskoczyło mnie, że Coco Chanel pracowała dla hitlerowców. W czasie niemieckiej okupacji zakochała się w baronie von Dincklage i to on zwerbował ją do pracy w niemieckim wywiadzie. Francuski ruch oporu umieścił ją na liście kolaborantów i wydał na nią wyrok śmierci, ale poza tym nie była przez nikogo niepokojona. Przez około sześćdziesiąt lat wywierała ogromny wpływ na paryski świat mody nie przejmując się niczym. Jedną z niezwykłych agentek w historii służb specjalnych była hinduska księżniczka Noor Inayat Khan, która nie chciała używać broni palnej nawet w sytuacjach kiedy mogła uratować jej życie. Do dzisiaj historycy toczą spory czy Helena Mathea była zdrajczynią czy niewinną ofiarą komunistycznej propagandy. Życiorys Zofii Rapp był tak nieprawdopodobny, aż trudno uwierzyć, że to, co przeżyła wydarzyło się naprawdę. Karolina Rzewuska była kochanką Puszkina i Mickiewicza oraz agentką carskiej policji, która niszczyła bez wahania polskich patriotów. Zdolności improwizacji Krystyny Skarbek przeszły do legendy tajnych służb, a Ian Fleming zainspirowany jej dokonaniami stworzył pierwowzór Vesper Lynd, kobiecej bohaterki Casino Royale pierwszej powieści o Jamesie Bondzie. Violette Szabo przedkładając zemstę nad macierzyństwo, jako młoda wdowa wstąpiła w szeregi SOE. Z miłości do Jerzego Sosnowskiego polskiego ułana Benita von Falkenhayn dała się zwerbować do siatki agentów. Jedyną kobietą pośród cichociemnych była Elżbieta Zawacka. Mata Hari tuż przed śmiercią posłała dwunastu stojącym na wprost niej z wymierzonymi karabinami młodym żołnierzom całusa, jakby na pożegnanie.

Były pociągające, piękne, inteligentne, sprytne, niebezpieczne, seksowne i podejmowały się szpiegostwa, by zaznać przygody, by zdobyć fortunę, by dokonać zemsty, bo uważały, że spełniają patriotyczny obowiązek lub zakochały się w mężczyźnie pracującym w wywiadzie. Podejmowały się  najbardziej niebezpiecznych zadań, balansowały na granicy życia i śmierci. Ich życiorysy to gotowe scenariusze filmowe, a książkę Przemysława Słowińskiego czyta się jak najlepszą powieść historyczno-sensacyjną. Serdecznie polecam:)

WPISY POWIĄZANE:

,,Kobiety despotów"-Przemysław Słowiński
,,Nikola Tesla. Władca piorunów"-Przemysław Słowiński, Krzysztof. K. Słowiński,

Tytuł: Kobiety wywiadu
Autor: Przemysław Słowiński
Wydawnictwo: Fronda
Data wydania: 20 lipca 2018
ISBN: 9788380793675
Liczba stron: 360
Kategoria: biografia/autobiografia/pamiętnik
Cytaty: str. 94, 109, 324

,,TRWAJ PRZY MNIE"-ELIZABETH STROUT-ZAPOWIEDŹ

Źródło

Strout udaje się uchwycić tajemniczą mieszankę nadziei 

i smutku. Z rozdzierającą serce jasnością widzi wszystkich zranionych ludzi 

z kart powieści. Obdarza ich zrozumieniem i daje im nadzieję na odkupienie.

"The Washington Post"

Pastor Tyler Caskey wiedzie życie wypełnione ciężką pracą i miłością do Boga. Sam gorliwie ją w sobie pielęgnuje i prowadzi wiernych ku jej źródłom. Przez większość doby obmyśla kazania, których nigdy nie odczytuje z kartki ani nawet nie posługuje się notatkami. Przystojny, skromny i wielkoduszny cieszy się estymą w West Annet - małym miasteczku w Nowej Anglii. Wzbudza zainteresowanie i troskę tym większe, że niedawno zmarła jego żona i osierociła dwie córeczki. Pastor sam wychowuje Katherine, młodsza Jeannie pozostaje pod opieką babci. Starsza córka zaczyna dziwnie się zachowywać w przedszkolu, do tego cierpi na nawracające bóle brzucha. Społeczność West Annet początkowo okazuje wsparcie i zrozumienie pastorowi. Jednak z czasem małomiasteczkowa podejrzliwość i żądza sensacji biorą górę nad rozsądkiem i szczerością serca. Kiedy nagle znika gospodyni Connie Hatch, wszyscy zaczynają szeptać o domniemanym romansie pastora i jego pomocnicy. Mieszkańcy West Annet nawykli do tego: ziemia i pory roku zmieniały się pospołu i jeśli pogoda i żywioły utrudniały życie, cóż, trudno, tak ma być i jest, to wszystko. Jeżeli niektórzy z nich wierzyli w istnienie diabła, powiedzieliby, że diabeł mieszka w bezczynności. A oni nie byli bezczynni. (...) Zniknięcie Connie Hatch wywołało zamęt i pobudziło do rozmów, które dla niektórych były ekscytujące, ale nikogo nie odciągnęły od zajęć. Z wyjątkiem Tylera Caskeya.

Trwaj przy mnie

Elizabeth Strout

Przekład: Agnieszka Wyszogrodzka-Gaik

Premiera: 19 września

Ma ktoś ochotę przeczytać tę powieść?

,,OSIEM MINUT"-DARREN O'SULLIVAN

Źródło

2016 rok. Dworzec kolejowy w March, Cambridgeshire. Na skraju peronu stoi mężczyzna bez butów i lekko się chwieje. Pada mżawka, jest chłodno. Sara wchodzi na dworzec i siada na ławce, zapala papierosa i przygląda się tajemniczemu człowiekowi na peronie. Zastanawia się, dlaczego stoi tak blisko przejeżdżającego pociągu...czyżby chciał popełnić samobójstwo? Sara przez przypadek ratuje Chrisa przed skokiem pod pociąg, czuje się coraz bardziej zaintrygowana małomównym mężczyzną, który wkrótce staje się jej obsesją. 

Wybierając tę powieść do czytania zasugerowałam się opisem na okładce, miał być thriller, ale po jej przeczytaniu bardziej określiłabym tę książkę jako obyczajową z niewielkimi elementami thrillera. Wydarzenia poznajemy z perspektywy Sary i Chrisa. Sara od dziesięciu lat związana jest z Johnem, który od roku ją zdradza i wykorzystuje. W końcu kobieta rozumie, że nic w tym związku już nie będzie jak dawniej, jej miłość nie wystarczy, by naprawić relacje. Czuje się zmęczona i wykorzystana, straciła wiele lat na związek bez przyszłości. Po rozstaniu z Johnem chce tylko, aby wszyscy zostawili ją w spokoju, jednak kiedy ratuje Chrisa przed popełnieniem samobójstwa myśl, że ktoś może kochać tak bardzo, że nic innego dla niego nie istnieje sprawia, że coś przyciąga ją do tego mężczyzny. Wie, że nie może pozwolić, by był sam. Robi wszystko, aby pomimo jego niechęci skłonić go do rozmowy i zwierzeń. Wierzy intuicyjnie, że pod twardą skorupą ukrywa się dobry człowiek, który chce wydostać się na powierzchnię, ale trzeba mu pomóc. Chris obiecał żonie Julii, że dołączy do niej. Wspomina życie z nią-pierwsze spotkanie, rozmowy, uśmiechy, pocałunki i wspólne noce. Bardzo cierpi po jej śmierci i za wszelką cenę stara się zatrzymać w pamięci zacierający się obraz Julii. Niszczy przedmioty w domu, samookalecza się, bo tylko wtedy czuje przez chwilę przyjemność, a gdy furia mija znów widzi twarz żony. Chris kamufluje się i skrycie planuje samobójstwo, ale pojawienie się Sary w jego świecie pozbawia go przewidywalności. Czuje się bezpieczny tylko wtedy, gdy wszystko kontroluje. Nie wszystko w tej powieści było dla mnie wiarygodne. Zachowania Sary były momentami niezrozumiałe i infantylne. Akcja pod koniec powieści wyraźnie przyspiesza, nabiera rytmu stukających kół pociągu, aż miałam ochotę jak najszybciej dowiedzieć się, jak ta historia się zakończy. Początek powieści był obiecujący, środek gorszy i mało wiarygodny, a zakończenie okazało się najlepsze. Szkoda, że powieść jest tak nierówna, ale to debiut, więc może następna książka autora będzie lepsza.

,,Osiem minut" to dobry debiut powieściowy, ale o nierównym rytmie i dosyć przewidywalnej fabule. Depresja, samookaleczanie, planowanie samobójstwa, ataki furii to główne tematy poruszane w książce, ale zachowania bohaterów nie zawsze są wiarygodnie ukazane. Nie polecam książki osobom, które namiętnie czytają thrillery, bo nie zostanie zaspokojona ich potrzeba dreszczy na ciele, gryzienia palców z napięcia i tajemniczych zdarzeń. Jest to powieść dla osób lubiących powieści obyczajowe z domieszką lekkiego napięcia. 

Tytuł: Osiem minut

Autor: Darren O’Sullivan

Tłumaczenie: Katarzyna Ciążyńska

Wydawnictwo: HarperCollins Polska

Data wydania: 11 lipca 2018

ISBN: 9788327637352

Liczba stron: 336

Kategoria: thriller/sensacja/kryminał

,,STARA BAŚŃ"-JÓZEF IGNACY KRASZEWSKI

Źródło

,,Starą baśń" Józefa Ignacego Kraszewskiego po raz pierwszy czytałam w czasach szkolnych, gdy była w kanonie lektur obowiązkowych. Po latach wróciłam do tej baśniowej powieści, aby sprawdzić jak odbiorę ją w dorosłym życiu.

Słowiańszczyzna, ziemie plemienia Polan w IX wieku. Nad jeziorem Gopło mieszka kneź, Chwostek z żoną Niemką Brunhildą. Chcą rządzić absolutnie, podobnie jak to ma miejsce w Niemczech. Nie szanują miejscowych praw i coraz bezwzględniej postępują w stosunku do miejscowych kmieci, którzy nawykli są do szanowania swobód. Smerdowie knezia polują po wszystkich kniejach i robią co chcą-grabią zbiory, mordują, porywają ludzi w niewolę i łapią panny do uciechy. Sytuacja zaognia się coraz bardziej, aż wybucha bunt i kneź wzywa na pomoc wojska niemieckie. Zaczynają się walki...

Magiczny świat dawnych Słowian przedstawiony na kartach powieści niezmiennie mnie zachwyca. Wspaniali bohaterowie, których pokochałam. Dziwa-najmłodsza córka w domu starego Wisza, najpiękniejsza i najukochańsza. Śpiewała pieśni przy każdej okazji. Matka Jaga uczyła ją baśni, a ojciec przekazywał najstarsze legendy. W snach nawiedzały ją duchy i potrafiła przepowiedzieć przyszłość. Szanowali ją wszyscy, a młokosi nie spoglądali na nią zuchwale, bo wiedzieli, że duchy wybrały ją na oblubienicę i strażniczkę świętego ognia. Dziwa jest rozsądna, waleczna i odważna. Doman, który się w niej kocha porywa ją w noc Kupały, ale dziewczyna broni się, rani go sztyletem i ucieka. Doman stara się zapomnieć o Dziwie, ale los chce inaczej. Ten bohater zaimponował mi stałością w uczuciach, wytrwałością, odwagą, ale też wrażliwością i dobrocią. Kolejna postać, którą szczególnie polubiłam to Piastun. Ze wszystkich kmieciów najmniej zamożny, ale najbardziej poważany. Szanowano go i radzono się go we wszystkich sprawach, bo najlepiej wiedział jakie prawo zastosować. Wysłuchał zawsze każdego w milczeniu i dał radę jak postąpić. Nie tylko główni bohaterowie powieści są doskonale przedstawieni, ale też poboczni jak np. wiedźma Jaruha czy Znosek, karzeł na usługach Chwostka.

Urzekły mnie w powieści Kraszewskiego przepiękne opisy przyrody. Ranek był najśliczniejszej wiosny, której już nic z jej królewskich ozdób nie brakło. Najleniwsze dęby głuche stały poubierane w liście, pachniały brzozy, potrząsając długimi warkoczami, u stóp drzew, gdzie zajrzało tylko słońce, kwiatek się ku niemu uśmiechał. Na każdej gałęzi szczebiotał ptaszek, w każdym promieniu złota muszka igrała... Cały ten świat, wody, lasy, ptaki, zwierzęta i muszki złote, i rybki srebrne żyły naówczas życiem jednym w dziwnej zgodzie i braterstwie. Strumień mruczał zrozumiałą mową, ptaki śpiewały pieśni dla ludzi, dziki zwierz bratał się czasem z człowiekiem, by mu służyć. Harmonia wielka panowała w tym świecie zaczarowanym, w którym wszystko składało się na jedną całość. Przyroda i człowiek stanowią w powieści jedność, a emocje, uczucia, nastroje mają odbicie w przyrodzie. Sroka przysłuchująca się rozmowie dziewcząt kręci głową i jakby je przedrzeźnia. Kruki latające nad wieżą w grodzie knezia przeraźliwie kraczą, bo wiedzą, że za chwilę do jeziora wpadną kolejne ciała otrutych stryjów Chwostka. Nie tylko opisy przyrody są wspaniałe, piękne i nastrojowe. Przejmujący jest opis pogrzebu Wisza, za którym na stos poszła też jego żona Jaga czy też otrucie kneziów podczas uczty, gdy od zatrutego miodu Brunhildy padali na podłogę ojcowie i ich młodzi synowie.

,,Stara baśń" zachwyca malowniczymi opisami i pięknym starosłowiańskim słownictwem. Autor stworzył fantastycznych bohaterów, których się kocha lub nienawidzi. Powieść urzeka znakomicie wplecionymi w fabułę mitami i legendami związanymi z powstaniem państwa polskiego. Dla mnie była to wspaniała lektura i chętnie zaczęłabym ją czytać po raz kolejny:)




WPISY POWIĄZANE: ,,Hrabina Cosel"-Józef Ignacy Kraszewski

Tytuł: Stara baśń
Autor: Józef Ignacy Kraszewski
Cykl: Dzieje Polski (tom 1)
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Data wydania: 2 sierpnia 2018
Liczba stron: 400
Kategoria: Literatura piękna
Cytaty: str. 128