,,JA, BONA"-JANINA LESIAK

Źródło

Bona Maria Sforza di Aragona, żona króla Polski Zygmunta I Jagiellona zwanego Starym, matka Zygmunta II Augusta-króla Polski, Izabeli-królowej Węgier, Zofii-księżnej Brunszwiku, Anny Jagiellonki-królowej Polski, Katarzyny-królowej Szwecji i Olbrachta zmarłego w dniu narodzin. Starannie wykształcona w zakresie administracji, teologii, prawa i historii. W Polsce po ślubie w 1518 roku z Zygmuntem Starym stworzyła własne stronnictwo polityczne tzw. triumwirat, aby wpływać na politykę. W polityce zagranicznej zaciekła przeciwniczka Habsburgów. 

Jaką była kobietą, matką i władczynią? Na to pytanie starała się odpowiedzieć Janina Lesiak w książce ,,Ja, Bona". 

Bona uwielbia polowania, dreszcz emocji, łaknie hołdów i adoracji. Ma ognisty temperament, często wpada w furię i krzyczy. Jej ratunkiem i siłą jest kategoryczne voglio -,,chcę". Świdruje w uszach i kłuje niczym oset. Jej umysł jest analityczny, a charakter niepokorny. Jest kapryśna i wybuchowa, ale zawsze po królewsku. Przed nikim się nie schyla, bo to przecież inni mają jej ulegać. Kiedy krzyczy, oczy ma bystre i niezmącone, bo chodzi o to, żeby wrzeszcząc siebie oszczędzić, ale osiągnąć cel. To sztuka, która się rzadko udaje. Ma władzę nad ludźmi nie tylko dlatego, że jest królową, ale również dlatego, że wie jak królową być należy. Wypełnia obowiązki wobec kościoła, ale w jej religijności nie ma żaru, posłuszeństwa i pokory. Ma ambicję, inteligencję, mądrość, energię, wolę i potrzebę działania. Nieustannie jest zajęta. Rozmawia z Piotrem Kmitą, kanclerzem Janem Łaskim, stara się dowiedzieć co knują przeciwko niej Szydłowiecki i podkanclerzy Tomicki, z ochmistrzem Wolskim ustala nadzór nad dworem, radzi się we wszystkim oddanego sługi, znawcy prawa kanonicznego i cywilnego, sekretarza i przyjaciela Alifiego, z którym rozumie się w pól słowa. Ma sprzymierzeńców i wrogów. Rządzi, decyduje, planuje i kontroluje wszystko wokół siebie.

Bona i Zygmunt Stary. Młoda, piękna i inteligentna Bona ceni wiedzę i imponuje jej wszechstronne wykształcenie dużo starszego małżonka. Widzi, że jest spokojny i przyjazny, czuje się przy nim bezpieczna, bo nie walczy z nią i nie snuje podłych intryg. Jest w nim wyrozumiała pobłażliwość wynikająca z poczucia własnej wartości i niewątpliwa majestatyczna, królewska powaga. Po latach małżeństwa pojmuje, że to co na początku wydawało się jej spokojem jest gnuśnością, rozwaga-niechęcią do podejmowania decyzji, powaga zamieniła się w ospałość, a ostrożność-w krótkowzroczność. Straciła złudzenia co do króla, ale otwarcie nigdy mu się nie sprzeciwiła. Opiekowała się nim na stare lata z oddaniem. Choć nie kochała była dla niego kochającą żoną. Była uczciwa, choć niekiedy postępowała nieuczciwie, była wierna, choć w jej sercu pierwsze miejsce zajmował syn, a zaraz po nim - polityka. 

Bona i dzieci. Mając pięcioro dzieci interesowała się tylko dwojgiem-Zygmuntem i Izabelą. Anna, Zofia i Katarzyna były całkiem z boku, pomijane i niedoceniane. Na niedostatki charakteru jedynaka Bona przymykała oczy.  Przyzwyczaiła go do wygód i zbytku. Surowa i dbająca o obyczajność na dworze, w stosunku do syna była wyrozumiała i pozwalała mu na każde szaleństwo, a on miał serce jak kamień. Do córek nie miała cierpliwości, nie postarała się o dobre mariaże małżeńskie dla nich. Zostawiła samym sobie.

,,Ja, Bona" to zbeletryzowana biografia niezwykłej kobiety, królowej Polski, matki, żony i teściowej. Próba zrozumienia jej postępowania, charakteru i dążeń  do realizacji celów. Bona nigdy nie godzi się z nieszczęściem Jagiellonów i przeczuciem upadku dynastii. Uznana za najinteligentniejszą i najlepiej wykształconą kobietę swoich czasów. Odznaczająca się poczuciem smaku, elegancji i gracji. W polityce bezwzględna, szybka i skuteczna, a do tego oszczędna, pracowita i zaradna. W Polsce opinie na jej temat były podzielone. Niesłusznie oskarżana, obrażana, szkalowana i nienawidzona. Mówiono o niej, że jest podła, małostkowa, kłótliwa, podstępna i złośliwa. Przez prawie czterdzieści lat ta wspaniała Włoszka była polską królową. Jaka była naprawdę? 

Janinie Lesiak ponownie udało się napisać rewelacyjną powieść, która przybliża kolejną postać z panteonu polskich królowych. Piękny język, znawstwo historii, barwny i emocjonujący świat przeszłości ożywający na kolejnych stronach powieści. Wspaniała lektura, polecam serdecznie:)

WPISY POWIĄZANE:
,,Wspomnienia o Cecylii, smutnej królowej"-Janina Lesiak
,,Miłosna kareta Anny J."-Janina Lesiak
,,Dobrawa pisze CV"-Janina Lesiak 
,,Jadwiga z Andegawenów Jagiełłowa. Album rodzinny"-Janina Lesiak 
,,O grzybach, rybach, kobietach i sensie życia-czyli rozmówki z Alusiem Curunią"-Janina Lesiak 

Tytuł: Ja, Bona
Autor: Janina Lesiak

Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Data wydania: 23 maja 2018
ISBN: 9788377794616
Liczba stron: 200
Kategoria: biografia/autobiografia/pamiętnik
Cytaty kolejno: str. 19, 43-44, 21, 45, 47

,,TAM, GDZIE RODZI SIĘ ŻYCIE"-ZDZISŁAW JÓZEF KIJAS

Źródło

Pierwsza połowa XIX wieku, Nysa. Cztery młode kobiety-Klara Wolff, Maria Luiza Merkert, Matylda Merkert i Franciszka Werner  zakładają Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety, którego celem jest pomoc biednym, chorym i potrzebującym opieki. Akcja powieści rozgrywa się na ziemi śląskiej podczas fermentów i przełomów ideologicznych, społecznych i politycznych. Decyzją rządu pruskiego zniesiono wszystkie instytucje kościelne, poza parafiami. Zabrakło zakładów zamkniętych, gdzie opiekowano się chorymi i ubogimi. W domach leżą chorzy ludzie, pozbawieni nadziei i pomocy, osierocone dzieci biegają boso po ulicach. Bezrobocie, brak mieszkań, zakaz jałmużny pod groźbą kary więzienia, zakaz zrzeszania się, tak wyglądała codzienność mieszkańców dziewiętnastowiecznej Nysy liczącej wówczas piętnaście tysięcy mieszkańców.

Zdzisław Józef Kijas obrazowo przedstawia życie założycielek zgromadzenia. Opisuje ich wygląd zewnętrzny, charakter, codzienność i marzenia. Wszystkie cechują się bogatym życiem duchowym, poświęceniem dla drugiego człowieka, pokorą, pracowitością i miłością bliźniego. Maria Luiza nosiła w sobie uśmiech, widać go było w spojrzeniu, w słowach, które wypowiadała, w jej gestach, ruchach...Pełno było w niej równowagi i harmonii, pewnej elegancji. Pielęgnowały chorych w ich domach, podawały lekarstwa, opatrywały rany, przynosiły jedzenie, czuwały przy łóżkach umierających, aby nie odchodzili w samotności. Pomiędzy kobietami istniała niezwykła przyjaźń. Wzajemnie ładowały duchowe baterie, wspierały się i umacniały na obranej drodze, wspólnie rozwiązywały problemy, przywracały ludziom wiarę w drugiego człowieka, próbowały zwalczać biedę, choć same miały niewiele, przywracały zgodę w rodzinach, a w ludziach nadzieję i pasję życia. Bez pasji, bez mocnych i szlachetnych pragnień, bez jasnych celów, które chce się osiągnąć, życie zaczyna tracić sens. 

 Ta powieść to drogowskaz jak pomagać chorym i potrzebującym, jaką przyjmować postawę i jak się zachowywać, by pomóc, ale nie urazić. Matylda radzi Marii Luizie, by zawsze zachowywała wewnętrzny spokój, bo kto rozumie sens życia, ten wie, że z każdej sytuacji jest jakieś wyjście, że nie należy wpadać w rozpacz, ale walczyć o to, w co się wierzy. Każdy sam dokonuje wyborów i realizuje swój plan życiowy. Aby komuś pomagać samemu trzeba być pokornym i współpracować z innymi ludźmi. Należy postawić się w sytuacji drugiego człowieka, nauczyć się odczytywać i rozumieć jego myśli, poznać historię jego życia i nie narzucać własnej woli, ale zrozumieć gdzie jest źródło jego problemów i jakie ma aspiracje. Nie narzucać się, nie pomagać na siłę, ale czynić to z wyczuciem. Unikać wielomówstwa, niepotrzebnych gestów, dostrzegać siłę w prostocie.

Oprócz postaci historycznych autor wprowadził bohaterów fikcyjnych, którzy wzbogacają narrację. Jedną z takich postaci jest samotna, stara i schorowana Wiktoria, która potrzebuje pomocy, wsparcia i kogoś do rozmowy, ale nie umie się do tego przyznać. Zawsze była niezależna, pracowita i osobista duma oraz lęk, że nikt nie zechce jej wysłuchać sprawiają, że nie umie prosić o pomoc i pierwszy raz wyrzuca z domu Marię Luizę. Jej usta wypowiadają co innego niż czuje serce. Ból, poczucie krzywdy i niesprawiedliwości, który od lat nosiłam w sobie, wylałam na niewinną osobę, która zjawiła się, aby mi pomóc. Wiktoria uosabia inne samotne i schorowane kobiety, o których już nikt prawie nie pamięta. Jej losy są przejmujące, bo wraz ze starością i niesprawnością pojawiła się samotność. Wiktoria przez całe życie harowała od świtu do nocy, pokonywała pieszo długie kilometry drogi roznosząc pocztę. Szybko owdowiała, dzieci nie miała, a kiedy zmarła jej mama załamała się, popadła w depresję, bo została zupełnie sama. Nikt nie chciał jej leczyć, była niepotrzebna, a takich biednych kobiet jak ona było bardzo dużo.

,,Tam, gdzie rodzi się życie" to piękna i wzruszająca historia o czterech niezwykłych kobietach kierujących się w życiu elżbietańską duchowością. Problemy dnia codziennego w dziewiętnastowiecznym społeczeństwie Nysy, materialna i duchowa bieda, cierpienie, choroby, śmierć najuboższych, szukanie własnej drogi życiowej, kobieca przyjaźń i chęć niesienia pomocy, to tylko kilka zagadnień poruszanych w powieści. Ciekawie przedstawione tło historyczne i społeczne, wartościowy przekaz powieści, z którego możemy wyczytać jak owocnie przeżyć swoje życie, jak wychodzić z pomocą do bliźniego, jak nawiązywać relacje międzyludzkie, jak zachowywać wewnętrzny spokój w obliczu trudności. Wielu Czytelników znajdzie w tej książce coś co skłoni ich do refleksji i zadumy, a mieszkańcy Dolnego Śląska odnajdą  koloryt dawnej Nysy. Dodam, że lekka forma powieści sprawia, że czyta się ją bardzo szybko. Polecam zainteresowanym:)

WPISY POWIĄZANE: ,,Nawet szarość jaśnieje"-Zdzisław Józef Kijas

Tytuł: Tam, gdzie rodzi się życie. Powieść o wyjątkowych kobietach XIX wieku. Tom I
Autor: Kijas Zdzisław J. OFMConv

Wydawnictwo: Bratni Zew
ISBN:978-83-7485-288-3
Ilość Stron: 288
Cytaty kolejno: str. 39, 45, 27

,,MIŁO MI, JESTEM ANTONI. ŚWIĘTY Z PADWY OPOWIADA O SWOIM ŻYCIU"

Źródło

Święty Antoni uznawany jest za patrona rzeczy zagubionych i dosyć często słyszałam w dzieciństwie, jak babcia wzywała tego świętego, gdy nie mogła znaleźć ważnego przedmiotu lub dokumentu. Wspomnienia do mnie wróciły wraz z piękną książką dla dzieci wydaną przez Wydawnictwo Franciszkanów ,,Bratni Zew" przedstawiającą historię św. Antoniego. 

Mały Fernando, bo tak po urodzeniu nazywał się przyszły święty, wychowywał się w Lizbonie w Portugalii w XII wieku. Rodzice chcieli, aby został rycerzem, ale on pragnął wstąpić do klasztoru i całe życie poświęcić Bogu, modlitwie i czytaniu Pisma Świętego. Wstąpił do zakonu św. Augustyna, ale wkrótce zafascynowali go bracia mniejsi, którzy szli do Maroka pieszo i bez pieniędzy, by nawracać muzułmanów. Wstąpił do ich zakonu, rozpoczął też studiowanie myśli św. Franciszka z Asyżu i ruszył po jakimś czasie do Maroka nawracać wyznawców islamu. Choroba jednak spowodowała, że musiał zawrócić z obranej drogi. W czasie rejsu po Morzu Śródziemnym burza sprawiła, że trafił na Sycylię i ruszył do Asyżu, by spotkać się ze św. Franciszkiem. Wędrował po różnych miejscach Italii, Francji i głosił piękne kazania, które poruszały zgromadzonych ludzi. ,,Całe życie starał się pomagać małym i ubogim, bronić ich godności i praw." Pod koniec życia osiadł w Camposampiero i zrobił sobie domek wśród konarów wielkiego orzecha skąd wygłaszał kazania i modlił się z ludźmi, którzy przychodzili go posłuchać. Zmarł w Padwie i po roku został ogłoszony świętym. Tak w skrócie przedstawia się historia św. Antoniego, ale na końcu książki znajduje się jeszcze modlitwa oraz pieśń do św. Antoniego. Oto fragment:

Jeśli cudów szukasz, idź do Antoniego,

wszelkich łask dowody odbierzesz od niego.

Za jego przyczyną chorzy zdrowo wstają,

z rąk i nóg pojmanych okowy spadają.

Morze się ucisza, czarty uciekają,

umarli na nowo do życia wracają.(...)

Książka jest pięknie i estetycznie wydana, a ilustracje wykonał Giovanni Manna. Twarda oprawa, duży format, bardzo dobrej jakości papier sprawiają, że publikacja nadaje się na wartościowy prezent dla małego Czytelnika. Polecam:)



Książkę można kupić w księgarni  Wydawnictwa Franciszkanów Bratni Zew

Tytuł: Miło mi, jestem Antoni. Święty z Padwy opowiada o swoim życiu

Tłumaczenie: Zając Andrzej OFMConv

Wydawnictwo: Bratni Zew

ISBN: 978-83-7485-305-7

Oprawa: twarda

Format: A4

Liczba stron: 32
Cytaty: str.  6, 30

,,ZDROWIE I ODPORNOŚĆ. REAKTYWACJA. JAK WZMOCNIĆ ORGANIZM W WALCE Z CHOROBAMI"-ZBIGNIEW Z. NOWAK

Źródło

Żyjemy w czasach, gdy na porządku dziennym przepisywane są antybiotyki, ale choć w wielu chorobach są skuteczne, to nie działają w przypadku zakażeń wirusowych i wywołanych przez szczepy bakterii opornych na ich działanie. Dopóki układ odpornościowy człowieka działa bez zarzutu, dopóty jest w stanie bronić się przed atakami chorobotwórczych bakterii, grzybów i wirusów. Natura nie po raz pierwszy przychodzi człowiekowi z pomocą.

Zbigniew Tomasz Nowak od 30 lat zajmuje się popularyzowaniem wiedzy z zakresu ziołolecznictwa, zdrowej diety i apiterapii. W swoim dorobku ma ponad 50 książek i 1500 artykułów związanych z tą tematyką. W poradniku ,,Zdrowie i odporność. Reaktywacja. Jak wzmocnić organizm w walce z chorobami" opisuje jak najskuteczniej pobudzić układ odpornościowy, by bronił nas przed chorobami oraz jak zachować zdrowie do późnych lat.

Układ odpornościowy nie reaguje na leki syntetyczne, a nawet jego stan pogarszają. W takiej sytuacji trzeba wesprzeć się lekami z apteki przyrody. Autor zaprezentował w książce rośliny, które działają immunostymulująco na organizm np. jeżówka purpurowa, aloes, czosnek, bez czarny, imbir lekarski, tarczyca bajkalska, żeń-szeń prawdziwy i wiele innych. Podaje proste i sprawdzone receptury na napary, syropy, nalewki, soki, odwary oraz przepisy na wiosenne eliksiry zdrowia. Pokazuje, że do walki z chorobami nie musimy kupować drogich i często nieskutecznych środków leczniczych, a możemy czerpać z apteki Pana Boga. Wszystko jest przejrzyste, a najważniejsze informacje są zaznaczone kolorem w tekście. Publikacja jest bardzo bogato ilustrowana i starannie wydana.

Warto zainwestować we własne zdrowie i troszczyć się o wspieranie układu odpornościowego. Cały proces jest długotrwały, bo kuracje powinno się przeprowadzać cierpliwie i regularnie, ale warto podjąć ten trud. Książka Zbigniewa Nowaka i cenne rady w niej zawarte będą nieocenioną pomocą. Polecam:)

Książkę można kupić w Księgarni Ludzi Myślących

 

WYDAWNICTWO EUREKA 

 

Tytuł: Zdrowie i odporność. Reaktywacja
Jak wzmocnić organizm w walce z chorobami (miękka)
Autor: Zbigniew T. Nowak
Wydawnictwo: Eureka
Oprawa: zintegrowana
Liczba stron: 176
ISBN: 978-83-8079-980-6

,,SZEŚĆ CZTERY"-HIDEO YOKOYAMA

Źródło

Japońskie Millennium-1 000 000 egzemplarzy sprzedanych w ciągu zaledwie 6 dni, powieść obsypana literackimi nagrodami, fenomen w Japonii, jedna z najlepszych powieści 2017 roku według The New York Timesa. Czy wobec takiej książki można przejść obojętnie? Ja nie mogłam:)

Japonia, Miasto D, 2002 rok. Policjant Yoshinobu Mikami od trzech miesięcy  bezskutecznie poszukuje zaginionej nastoletniej córki Ayumi i zmaga się z mediami. Jakby tego było mało przyjeżdża Komisarz Generalny Narodowej Agencji Policyjnej stojący na czele ponad dwustu sześćdziesięciu tysięcy funkcjonariuszy i chce nadać nowy rozgłos sprawie o kryptonimie Sześć Cztery. Sprawa dotyczy porwania i zamordowania sprzed czternastu lat siedmioletniej dziewczynki o imieniu Shoko, córki właścicieli fabryki marynat. Był to pierwszy poważny przypadek porwania w Prefekturze D. Porywaczowi udało się zbiec z okupem w wysokości dwudziestu milionów jenów. Tożsamość sprawcy nadal była nieznana, a śledztwo nie rozwiązane. Sprawa Sześć Cztery stanowiła porażkę policji, a za rok miała się przedawnić. Mikami zagląda do akt sprawy i dostrzega nowe tropy...

Hideo Yokoyama stworzył ciekawego i wielowymiarowego bohatera, którego polubiłam. Mikami zaczynał pracę w policji jako nieopierzony śledczy, po trzech latach przeniesiono go do Biura Prasowego. Podjął się nowej pracy z przekonaniem, że nie jest w stanie podołać obowiązkom i nagle, po roku, gdy wciąż uczył się nowego fachu, odesłano go z powrotem do dochodzeniówki. Zatracił się w pracy z nowym oddaniem. Nie pozwalał sobie na pokusy, lenistwo i chwilowe odprężenie, miał doskonałe wyniki, był nagradzany pochwałami. Wyspecjalizował się w przestępstwach bez użycia przemocy i zyskał szacunek kolegów. U szczytu kariery dział personalny znów przeniósł go do Biura Prasowego Komendy, w którym został szefem. Mikami czuł, że zlekceważono jego talenty śledcze i wszystkie lata, które poświęcił na pracę przy dochodzeniach. Był rozczarowany i czuł się odrzucony, ale obiecał sobie, że zrobi wszystko, by nie dojść do głosu goryczy, która zżarłaby go od środka. Nie przymykał oczu na żadne problemy, nie próbował się nikomu przypochlebiać, choć szedł na ustępstwa, gdy było to konieczne. Starał się być lojalnym podwładnym i trzymać emocje w ryzach, ale wszystko zmieniło się po zniknięciu córki. Zlekceważył to, co mówiono na szkoleniach policyjnych i śledczych. Zamienił się w zwykłego ojca, który rozpaczliwie pragnie, by jego dziecko wróciło do domu całe i zdrowe. Trudno było mu zachować profesjonalną powagę w rozmowie z ojcem Shoko Amamiya, gdyż ciągle przed oczami ukazywała mu się Ayumi. Widział ból i żałobę Yoshio Amamiya, który nie wierzył już w nic, pozbawiony został wszelkiej nadziei, ograbiony z uczuć i myśli, bo stracił najcenniejszą osobę na świecie. Zawodowy profesjonalizm Mikamiego został wystawiony na próbę, bo doszły do głosu emocje.

,,Sześć Cztery" to nie jest typowy kryminał  z drastycznymi opisami i pracą śledczego. To powieść o specyfice japońskiej policji i jej ciemnych stronach-korupcji, rywalizacji między poszczególnymi policjantami i całymi departamentami, konfliktach, starciach z mediami, wpływach politycznych. Bohaterowie są bardzo dobrze wykreowani i charakterystyczni, choć na początku myliłam ich nazwiska, bo były bardzo podobne. Powieść jest dopracowana w każdym szczególe, akcja rozbudowana, a styl autora lekki, to sprawia, że czyta się bardzo szybko choć książka liczy 750 stron. Jestem zadowolona z lektury i polecam:)

Tytuł: Sześć cztery
Autor: Hideo Yokoyama
Tłumaczenie: Łukasz Małecki
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Tytuł oryginału: 64 ロクヨン
Data wydania:23 maja 2018
ISBN: 9788308065174
Liczba stron: 656
Kategoria: thriller/sensacja/kryminał

,,TAŃCZĄC NA CZUBKACH PALCÓW"-GABRIELA ANNA KAŃTOR

Źródło

Ponad rok temu przeczytałam debiutancką powieść Gabrieli Anny Kańtor ,,Koronki z płatków śniegu" i byłam nią zauroczona. Bez wahania sięgnęłam po drugą powieść autorki ,,Tańcząc na czubkach palców", która ukazała się 9 maja 2018 roku.

Główną bohaterką powieści jest Paulina Wojnowicz, której losy śledzimy od dzieciństwa, poprzez złote lata licealne i studia, aż po okres dojrzały i lata kiedy dom opuszczają kolejne dzieci wkraczające w dorosłość. Gdy spadają na nią kłopoty finansowe, a małżeństwo przeżywa kryzys pojawia się w jej życiu tajemnicza osoba, która zmienia jej życie.

Autorka niezwykle klimatycznie odtworzyła okres dzieciństwa i lata młodości Pauliny. Dziecko wychowywane pod koniec lat sześćdziesiątych, gdy kwitła przyjaźń polsko-radziecka, a w gazetach i jednoprogramowej telewizji komuna aż piszczała z zachwytu nad samą sobą. Siedmiopiętrowe wieżowce, przymusowe zakładowe kolonie w Przyborowie, syrenki 102 na ulicach... Okres nastoletni i wypady z przyjaciółmi do kina, teatru, na wieczorki autorskie, biwaki, rajdy, harcerstwo, czytanie zakazanego wówczas ,,Złego" Tyrmanda i oczywiście muzyka: Beatlesi, Czerwone Gitary, Pink Floyd, Queen oraz Dżem. Paulina często spotyka na ulicy Ryszarda Riedla na kilka lat przed  wielkimi sukcesami zespołu Dżem. ...chudy, wysoki, lekko zgarbiony chłopak z długimi włosami, przewiązanymi bandanką, który grał na harmonijce ustnej, a za nim wlókł się tłumek chłopaków nieudolnie naśladujących jego kowbojski styl. Odkrywanie cudownych młodych lat jest dla Pauliny najlepszym okresem w życiu, jeszcze bez nadmiaru obowiązków i większych problemów życiowych.

Wstrząsnęły mną relacje Pauliny z Ojcem, który od najmłodszych lat urządzał wieczorki wychowawcze podczas, których poniżał Dziecko, dręczył, przeganiał z kąta w kąt i bił warzęchą. Osamotniona, niesprawiedliwie traktowana, pozostawiona samej sobie, bez pomocy i wsparcia w wieku siedmiu lat zastanawiała się nad skoczeniem z balkonu wieżowca. Dziecko nie miało czym oddychać za każdym razem, gdy tata wracał z pracy... Niewyobrażalne, okrutne, bez serca.

Gabriela Anna Kańtor opisuje dzieciństwo, młodość i dojrzałość Pauliny w nastrojowy i jakiś zaczarowany sposób, sprawiając że nawet osoby, które żyły w innym pokoleniu odczuwają nutę sentymentu za młodymi latami. Życie bohaterki, która miota się między obowiązkami zawodowymi, a rolą matki, żony i własnymi aspiracjami sprawia, że każda kobieta znajdzie w nim cząstkę siebie. Podobnie jest z drzazgą z dzieciństwa, która siedzi głęboko i trudno się jej pozbyć nawet w dorosłym życiu. Ciepło bijące z kart książki, lekki i zabawny styl okraszony humorem sprawiają, że powieść czyta się bardzo dobrze i szybko. Serdecznie polecam:)

WPISY POWIĄZANE: ,,Koronki z płatków śniegu"-Gabriela Anna Kańtor

Tytuł: Tańcząc na czubkach palców
Autor: Gabriela Anna Kańtor
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
Data wydania: 9 maja 2018

Liczba stron: 239

ISBN: 978-83-7779-479-1
Kategoria: literatura obyczajowa

Cytaty kolejno: str. 18, 80, 65

,,WOJNA ŚWIATÓW" - H. G. WELLS

Źródło

Ostatnie lata XIX wieku. W środku nocy na Winchester spadają metalowe obiekty przypominające gwiazdy, za którymi ciągnie się zielonkawa smuga dymu. Ludzie nie zwracają na nie uwagi, bo biorą je za meteoryty. Tylko astronom Ogilvy i jego przyjaciel filozofujący pisarz udają się na wrzosowisko i znajdują na nim obiekty o niezwykłym kształcie i kolorze. Ogilvy szybko kojarzy je z wybuchami na Marsie i wkrótce potwierdzają się jego przypuszczenia, gdyż mężczyźni stają oko w oko z Marsjaninem wychodzącym z obiektu. ,,Z cylindra wysuwało się wolno i chyba z niemałym trudem duże kuliste cielsko, koloru szarego i rozmiarów niedźwiedzia. Gdy padły na nie promienie słoneczne, zalśniło jak mokra skóra. Para ogromnych ciemnych ślepi wpatrywała się we mnie badawczo. Masa, w której te oczy były osadzone, miała kształt owalny-pewnie można ją nazwać głową. Dało się również wyodrębnić coś w rodzaju twarzy. Pod oczami mieścił się pozbawiony warg otwór gębowy, który drżał, dyszał i ociekał śliną. Cały ten stwór pulsował, wzdymając się i kurcząc konwulsyjnie. Jedna z jego galaretowatych wypustek trzymała krawędź cylindra, inna kołysała się w powietrzu. Kto na własne oczy nie widział żywego Marsjanina, ten nigdy nie wyobrazi sobie, jak wielką grozę budzi taki widok." Wieść o przybyciu Marsjan rozchodzi się po okolicy i ludzie próbują nawiązać z nimi kontakt, ale gdy przybysze kierują na grupy zgromadzonych ludzi strumienie ognia, które wszystko palą, wpadają w panikę i rozumieją, że czeka ich błyskawiczna śmierć, jeśli nie uciekną. Inwazja bezwzględnych Marsjan na Ziemię staje się rzeczywistością dla ludzi w 1898 roku i muszą chwycić za broń, by ocalić życie.

Herbert George Wells wykazał się niezwykłą wyobraźnią pisząc w XIX wieku powieść science fiction, w której opisał nowe technologie, statki kosmiczne, broń przypominającą miotacze ognia, Marsjan i Ziemian jak dwa wrogie wojska walczące ze sobą. Czy ludzie mają jednak jakąś szansę z bezwzględnymi agresorami, którzy niszczą wszystko co napotkają na swojej drodze? Autor przewidział wojnę totalną, a jego obawy ziściła I wojna światowa, w której na masową skalę wykorzystano nową broń, gazy bojowe i zniszczono miliony ludzkich istnień. Doskonale przedstawione zostały zachowania ludzi-zarówno jednostek, jak i całych społeczności w obliczu inwazji. Początkowo ludzie zachowują się jak zahipnotyzowani na widok szkaradnych potworów. Zmagają się ze strachem i ciekawością. Rozmawiają o lądowaniu niezwykłego obiektu, ale nie uznają tego za sensację i nie czują zagrożenia. Spokojnie zasiadają do kolacji, pracują w ogródkach, kładą dzieci do łóżek, flirtują, spacerują... Z ust do ust przekazują sobie nadzwyczajne nowiny, ale nadal prowadzą zwyczajny tryb życia, jakby kilka mil dalej nie było zwęglonych ciał i spalonych domów. Dopiero, gdy znajdują się w pobliżu bezpośredniego zagrożenia wpadają w panikę, miażdżą się i depczą, by jak najdalej uciec od atakujących Marsjan. Inwazja Marsjan na Ziemię to zderzenie nowoczesnej techniki z XIX-wieczną strategią i techniką. Żołnierze nie mogą uwierzyć w to co się dzieje, dowódcy słysząc o ataku  trójnogich stworów myślą, że ich żołnierze postradali zmysły. Gorączka wojenna ogarnia całą społeczność, ludzie ewakuują się lub usypują szańce, by się bronić. Dochodzi do dantejskich scen, gdy ludzie próbują wsiadać na parowce oferujące miejsca za bajońskie sumy, by odpłynąć jak najdalej od Anglii. Tysiące uchodźców błąka się po kraju, wygłodzeni, brudni, pozbawieni przywództwa, w obliczu głodu nie szanują już prawa własności. Wokół jest ogień, trzęsienie ziemi i śmierć.

,,Wojna światów" choć wydana po raz pierwszy w 1898 roku wciąż odbierana jest jako aktualna, prorocza i ciekawa. Powodzie, wojny, trzęsienia ziemi, erupcje wulkanów wciąż nękają ludzi, ale człowiek po początkowym szoku i dezorientacji potrafi przeciwstawić się nieszczęściom, ma nadzieję, która jest siłą. Nigdy nie da się przewidzieć, jakie siły spadną na Ziemię z przestrzeni kosmicznej i co może uratować ludzi. Herbert George Wells rozważa jedną z możliwych hipotez. Dodam, że powieść jest starannie wydana i opatrzona licznymi ilustracjami. Polecam:)

Tytuł: Wojna światów
Autor: Herbert George Wells
Tłumaczenie: Lesław Haliński
Wydawnictwo: Vesper
Tytuł oryginału: War of the Worlds
Data wydania: 16 maja 2018
ISBN: 9788377312865
Liczba stron: 216
Kategoria: fantastyka, fantasy, science fiction

Cytaty: str. 28

,,GORĄCZKA" - MARY BETH KEANE-RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

Źródło

Nowy Jork, początek XX wieku. Mary Mallon pracuje jako kucharka u państwa Kirkenbauerów. Malutki Tobias, syn gospodarzy uwielbia spędzać czas z Mary w kuchni. Pewnego ranka jednak wchodzi do kuchni ociężały, cichy, z zaczerwienionymi policzkami i rozpalonym ciałem. Po tygodniu umiera, a zaraz po nim matka i lokaj. Niania i ogrodnik także chorują, ale po kilku tygodniach wracają do zdrowia. Mary przenosi się do innego domu i gotuje dla następnej nowojorskiej rodziny, ale historia się powtarza. Kolejne osoby umierają na gorączkę tyfusową. Śledczy sanitarny George A. Soper siłą przewozi Mary do Willard Parker Hospital, gdzie poddaje ją kwarantannie. Uważa, że Mary jest nosicielką tyfusu i choć sama nie choruje, to przenosi je do gotowanych potraw i zaraża w ten sposób ludzi. We wszystkich domach, gdzie pracowała ludzie chorowali na tyfus, a niektórzy zmarli.

Mary Beth Keane ciekawie przedstawiła prawdziwe losy Mary Mallon, której historia zelektryzowała opinię publiczną w 1907 roku. Część ludzi uważa Mary za morderczynię, a inni bronią jej, szczególnie ci, którzy z nią pracują i lepiej ją znają. Dla lekarzy jest cenna jako osoba do nauki. Soper obserwuje ją całymi dniami, zabrania personelowi szpitala umożliwiać jej kontaktu z bliskimi, zadaje wciąż te same pytania i poddaje badaniom. Gdy Mary nie zgadza się na usunięcie woreczka żółciowego bez znieczulenia, uważanego za rezerwuar pałeczek tyfusu, zostaje umieszczona na Wyspie North Brother na East River, gdzie ma pozostać w odosobnieniu przez nieokreślony czas. Wyspa jest oazą spokoju i ciszy, a przebywają na niej tylko wyznaczone osoby, których nazwiska widnieją w spisie u przewoźnika na promie. Nie docierają tam odgłosy miasta. Nie słychać dzwonków, grzmotu kolejki elektrycznej, krzyku przekupniów i dzieci grających w piłkę, ale odzywają się drzewne żabki, śpiewają ptaki, a woda pluska o brzeg. Mary czuje się jak w więzieniu, tęskni za ukochanym Alfredem, pracą, gotowaniem, chodzeniem po Manhattanie i wkładaniem zakupów do kosza. Wie, że to wszystko czego pragnie jest po drugiej stronie wyspy, tak nie daleko, że ogarnia ją niepokój. Co z jej życiem? Autorka oddaje głos Mary i sprawia, że dostrzegamy w niej kobietę, która walczy o godne i normalne życie, ale z czasem widać jak jej nastawienie się zmienia. Początkowo waleczna, uparta i wojownicza Mary zaczyna zastanawiać się, czy jest winna. Czy trzeba ją oskarżyć i zamknąć? Czy jest chodzącym, oddychającym zarazkiem, wyrokiem śmierci dla ludzi, których spotyka na swojej drodze?

,,Gorączka" to niejednoznaczna opowieść o kobiecie, za którą nieustannie podąża tyfus i kładzie się cieniem na jej życie. Bohaterem równorzędnym jest Nowy Jork na początku XX wieku. Interesująca, oparta na faktach powieść, którą warto przeczytać.

PREMIERA 23 MAJA 2018

Tytuł: Gorączka

Autor: Mary Beth Keane

Tłumaczenie: Jędrzej Polak

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

Tytuł oryginału: Fever: A Novel

Data wydania: 23 maja 2018

ISBN: 9788308065075

Liczba stron: 392

Kategoria: literatura współczesna

,,AMY I ISABELLE"-ELIZABETH STROUT

Źródło

Lata 60-te XX wieku. Miasteczko przemysłowe Shirley Falls. Isabelle Goodrow i jej szesnastoletnia córka Amy prowadzą zwyczajne życie. Isabelle jest samotną matką, pracuje jako sekretarka w fabryce u Avery'ego Clarka, nie ma przyjaciół, a jej codzienność jest monotonna i przewidywalna. Amy chodzi do szkoły, pisze wiersze do szuflady, spotyka się z przyjaciółką Stacy Burrows, z którą pali papierosy i zaczyna przeżywać pierwsze porywy serca. Między matką a córką narasta napięcie, a pewne wydarzenia powodują, że stają się sobie wrogie. Czy da się naprawić ich relacje skoro Isabelle ukrywa swoją przeszłość przed Amy?

Relacje matki i córki to główny motyw powieści. Isabelle przyjechała do Shirley Falls, gdy Amy była jeszcze malutka. Zatrudniła się w fabryce i wynajęła malutki domek pod lasem. Ciężko było jej pogodzić pracę i samotne rodzicielstwo, ale poświęciła się i odłożyła swoje marzenia, by wychować córkę. Nie była wylewna, raczej nie zaprzyjaźniała się z innymi kobietami, nie miała życia towarzyskiego, jej świat kręcił się wokół Amy. Kiedy córka zaczęła dorastać Isabelle często wpadała w złość i wybuchała na nią gniewem nawet za zwykłe spojrzenie. Chciała być cierpliwą matką, ale irytowało ją, że pracuje całymi dniami, a po powrocie do domu zastaje burkliwą córkę, która powinna być jej wdzięczna. Isabelle wstydziła się swojego życia tak bardzo, że przez wiele lat izolowała się z Amy od reszty ludzi. Amy była nieśmiała, chowała się za swoimi pięknymi blond lokami, nie malowała się, nie żuła gumy. Żyła pod czujnym okiem matki, nie zachowywała się jak typowa nastolatka. Kochała matkę, ale czasem czuła też do niej nienawiść. Nie potrafiła zbyt długo znosić gniewu matki. ,,Bała się go przeraźliwie, traciła grunt pod nogami i miała wrażenie, że chwieje się w ciemności." Po incydencie z Amy Izabelle po raz pierwszy poczuła, że córka jej się wymyka, że sprawa jest ponura i poważna, dotarło do niej, że Amy wiedzie niezależne życie, inne niż sądziła, że dorasta i budzi się w niej seksualność. Isabelle nie może zaakceptować, że jej ukochana córka już dojrzewa, jest zazdrosna o jej erotyczne doznania. Zaczyna powoli zmieniać swoje nastawienie, gdy przypomina sobie dawne lata młodzieńcze, kiedy czerpała radość i ekstremalne doznania z mężczyzną zanim zaczęła te uczucia tłamsić w sobie.

Nie tylko Isabelle i Amy mają trudne chwile i nie mogą się porozumieć. Społeczność Shirley Falss także przeżywa swoje smutki i radości. Barbara, żona diakona odkrywa pod prysznicem mały guzek w piersi i jest przerażona przed wizytą u lekarza w Bostonie. Dyrektor szkoły Lenny Mandel jest zdenerwowany, bo przez swoją nieśmiałość nie pocałował Lindy po kolacji, na której mu bardzo zależy. Dotti wraca do palenia po histerektomii. Bev choć ma dobrego męża i trzy dorosłe córki, to w głębi siebie czuje ból i otchłań, do której wrzuca bez opamiętania ziemniaki, dropsy, ciasteczka, hamburgery i wszystko inne. Nie chce być gruba, ale je by mieć na co czekać. Peg spotyka się z żonatym mężczyzną. Choć wydaje się, że w miasteczku nic się nie dzieje, to tętni ono życiem i skrywa wiele tajemnic.

Elizabeth Strout umieściła swoich bohaterów na tle zachodzących przemian w społeczeństwie na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku. Isabelle jest sfrustrowana, że musi słuchać o wolnej miłości, młodych ludziach, którzy mieszkają ze sobą bez ślubu, o brudnych hipiskach z kwiatami we włosach, o pigułkach antykoncepcyjnych zapisywanych dziewczynom na kampusach, o młodych kobietach traktujących swoje ciała, jakby były zabawkami. Boli ją, że musi oglądać wszędzie reklamy sprowadzające się do seksu. Była wychowywana w innych czasach i nie potrafi zrozumieć córki oraz budzącego się u niej erotyzmu. Zmiany społeczne akceptuje z trudem i powoli.

,,Amy i Isabelle" to opowieść o zwyczajnym życiu w Nowej Anglii, ale za tą zwyczajnością kryją się ludzkie dramaty, trudne wybory, pierwsze miłości i rozczarowania. Powieść napisana z humorem i lekkością, ale zawierająca drugie dno. Polecam:)

Tytuł: Amy i Isabelle
Autor: Elizabeth Strout
Tytuł oryginalny:Amy and Isabelle

Tłumacz:Agnieszka Wyszogrodzka-Gaik

Wydawnictwo: Wielka Litera

Kategorie:powieść

ISBN:978-83-8032-221-9

Data wydania:09.05.2018

Rodzaj okładki:twarda

Liczba stron: 443

Cena detaliczna: 39.90 zł
Cytaty: str. 100

,,ROK NA ODWYKU. KRONIKA POWROTU" - KATARZYNA T. NOWAK

Źródło

Katarzyna T. Nowak to pisarka i dziennikarka, która pisała artykuły dla ,,Przekroju", ,,Twojego Stylu", ,,Gazety Krakowskiej". Opublikowała m. in. takie powieści jak: ,,Moja mama czarownica. Opowieść o Dorocie Terakowskiej", ,,Kobieta w wynajętych pokojach" i ,,Kasika Mowka".

,,Rok na odwyku. Kronika powrotu" to szczery i bolesny zapis rocznego pobytu autorki w zakładzie zamkniętym na odwyku. Dręczona nerwicą natręctw, apatią, spowolnieniem, problemem z pisaniem i czytaniem oraz koncentracją, złym samopoczuciem fizycznym, bezsennością, uzależnieniem od leków i alkoholu postanawia sama zgłosić się na terapię i ratować swoje życie. Pierwsze miesiące to bunt przeciwko terapii, zamknięciu i zmianom. Po kilku miesiącach i pierwszych pozytywnych efektach pojawia się chęć kontynuowania odwyku, ale nie jest do łatwe do ostatnich dni. Niektórzy ludzie rezygnują pięć dni przed końcem terapii, choć wiedzą, że ich problemy osobiste, rodzinne, czy zawodowe jeszcze bardziej się pogorszą z tego powodu. Tym bardziej trzeba docenić, że autorka miała dość sił i odwagi, by zmienić swoje myślenie i życie po osiemnastu latach picia codziennie dwóch butelek wina, po dziesięciu latach brania co noc tabletek z benzodiazepiną, która uzależnia już po dwóch tygodniach przyjmowania. Wiele osób przeżywa szok, gdy kończą się im leki na bezsenność i nagle okazuje się, że mają objawy odstawienne: dreszcze, ból brzucha, biegunkę i stany lękowe. Są uzależnieni, ale nawet nie zdają sobie czasem z tego sprawy.

Autorka opisuje wszystko takie jak jest w rzeczywistości, nie koloryzuje, nie poprawia  swojego wizerunku ani ludzi, którzy z nią są na odwyku. Heroiniści, alkoholicy, lekomani, hazardziści, uzależnieni od komputera, sterydów, seksu, snu, a nawet zdrapek...uzależnić można się w zasadzie od wszystkiego. Dysfunkcyjna rodzina, stres i poczucie odrzucenia to podstawowe powody uzależnienia. Na oddziale zamkniętym przebywają ludzie z całej Polski, a na miejsce w ośrodku trzeba czekać pół roku. Oddział jest damsko-męski, ale kobiet jest mniej, bo rzadziej przyznają się do nałogu. Kobiety ,,piją, biorą leki w ukryciu między praniem a gotowaniem. Do czasu kiedy w domu wszystko lśni, a jedzenie jest na stole, mało kto się orientuje. Spuchniętą, czerwoną twarz przysłaniają makijażem. A piją nie mniej niż faceci."  Przejmujący jest zapis, w którym Katarzyna T. Nowak szczerze opisuje swoje dni jeszcze w ostrej fazie uzależnienia: ,,...rano na kacu zwlec się z łóżka, prysznic, włożyć byle co, z plecakiem-absolutnie nie z przeźroczystą siatką-podejść do najbliższego monopolowego, czym prędzej wrócić do domu, otworzyć piwo i pić do nocy, siedząc na Facebooku. Przy pierwszym piwie sprawdzić, czy wczoraj wygadywałam jakieś bzdury online. Puste puszki chować w siatce za koszem, żeby ich rano nie widzieć. Unikać znajomych w realu, bo nałóg widać na twarzy. Niczego nie załatwiać, o niczym nie pamiętać. Wstydzić się chodzić po ulicy, jeździć tramwajem, robić zakupy piwne w tym samym sklepie. Czuć na sobie wzrok sprzedawczyni. Zmieniać sklepy, o ile jest siła, by podejść do innego. Zmieniać apteki, by kupić benzodiazepiny. Wstydzić się, czuć się upokorzoną i brudną. Uśmiech tylko w zaciszu własnego domu z piwem w ręce. Jeść mało lub wcale. Dbać o pozory: po drugim piwie, gdy w członki wracają siły, sprzątać mieszkanie. Brać kąpiel, przebierać się w czyste ciuchy dla samej siebie. Nie upijać się w sztok. Przynajmniej nie codziennie. A jak się to zdarzy, odłączyć telefon."

Zapis 365 dni na odwyku powinien pomóc wielu osobom, które borykają się z uzależnieniami,  bo pokazuje, że choć jest bardzo trudno, to można powrócić do normalnego życia. Nie każdemu się udaje, ale niektórym tak i widać to na przykładzie Pani Katarzyny T. Nowak, która z każdym dniem terapii zmieniała swoje myślenie, samopoczucie i patrzenie na rzeczywistość. W czasie trzeźwienia dochodziły do niej lęki i obawy tłumione przez lata, używki zagłuszały emocje, ale dzięki pomocy terapeutów udało jej się nauczyć, jak z nimi żyć, jak radzić sobie z głodem, jak unikać wyzwalaczy zewnętrznych i wewnętrznych, jak podejmować właściwe decyzje i zmienić myślenie. W terapii pomaga życzliwość, empatia, dobrze zorganizowany czas wolny, motywowanie, odreagowywanie napięcia i stresu. ,,Warunkiem terapii jest szczerość z samym sobą i życie w prawdzie." Warto przeczytać ten dziennik i wyciągnąć wnioski.

Tytuł: Rok na odwyku. Kronika powrotu

Autor: Katarzyna T. Nowak

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

Data wydania: 4 kwietnia 2018

ISBN: 9788308064849

Liczba stron: 142

Kategoria: biografia/autobiografia/pamiętnik

Cytaty: str. 16, 17, 50