Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Zona Zero. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Zona Zero. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 13 grudnia 2018

,,SAFARI ZA PROGIEM DOMU"-MARZENNA NOWAKOWSKA


Safari za progiem domu
Źródło

Marzenna Nowakowska-biolożka i dziennikarka naukowa. Absolwentka Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego. Popularyzuje ekologię behawioralną i socjobiologię. Zajmuje się głównie tematyką przyrodniczą i od wielu lat opowiada w mediach o zwierzęcych zachowaniach. Wyprowadziła się z Warszawy do Puszczy Wierzchucińskiej, aby być bliżej przyrody. Wydała książki: ,,Dzikość serca. Wielka księga zachowań zwierząt" i ,,Zwierzęta Polski", a w listopadzie 2018 r. ukazała się jej najnowsza publikacja ,,Safari za progiem domu".

Autorka opisuje w książce interesujący świat zwierząt i przyrody, który prawie dla każdego jest dostępny, ale trzeba zwrócić na niego uwagę, pochylić się i poobserwować, a wtedy dostrzeże się magiczną, barwną i dziką naturę. Odkrywanie teorii dotyczących czerwieni jesiennych liści; czajki i sieweczki nabierające wrogów na złamane skrzydło, by tylko nie dopuścić ich do gniazda z jajkami; boje myszołowa ze stadem sójek; rysie wyczytujące z zapachu moczu, czy rywal jest silniejszy i lepiej zejść mu z drogi, czy walczyć; niedźwiedzie tańczące twista i zaznaczające swój teren pazurami na korze drzew; dzieciobójstwo wśród lwów, delfinów czy koni; motyl modraszek arion zajmujący się manipulacją i dilerką, aby dorosnąć; zmierzchnica trupia główka napadająca na ule; wioślak najgłośniejsze zwierzę na świecie; żarłoczne, agresywne i gwałtowne szczupaki; szablodzioby przyjmujące na wychowanie obce młode; żurawie tańczące miłosne tango; zimorodki  miłosne gonitwy wieńczące kąskiem rybki; żołny ocierające pszczoły o gałązkę, aby usunąć żądło przed podaniem zdobyczy wybrance; wojsiłki wykradające martwe owady z pajęczyn; perkozy zjadające własne pióra; zazdrosne o partnera czajki; modliszki zjadające nie tylko samca, ale też wyjadające mózg ptakom najprawdopodobnie jeszcze żyjącym; sowa uszatka udająca konar z dwoma ułamanymi gałęziami, gdy chce się ukryć; biedronki siedmiokropki trujące jak muchomory; kruki używające dziobów do wymiany wrażeń, jak ludzie rąk; mszyce rodzące wyłącznie córki, ale za to w dwóch formach-ze skrzydełkami i bez. Córki mszyc już w chwili wynurzania się z odwłoku matki są w ,,ciąży." Grupa chrząszczy trupożernych potrafi zlokalizować trupa po dobie i z odległości 3 km, kierując się zapachem, który wyczuwają tylko one. Przytoczyłam tylko kilka przykładów fascynujących zachowań zwierząt, a w książce jest ich całe mnóstwo.

Świat natury i zachowań zwierząt często przypomina pierwotny świat Homo sapiens i podoba mi się, jak autorka opisała rodzące się uczucia. Uczucia rodzą się w pierwotnej części mózgu. U wielu żywych istot muszą budzić się i umacniać właśnie dzięki z pozoru niewinnej wymianie bodźców: znaczącym spojrzeniom, muśnięciom, rosnącej bliskości dłoni, łap, skrzydeł i ogonów. To one składają się na miłość, lojalność członków stada, gotowość do poświęcenia dla dzieci i przyjaciół, współpracę, niechęć, zazdrość, wierność. Wszystko zaczyna się od tego, czy czyjaś obecność sprawia, że organizm czuje się lepiej w towarzystwie innego organizmu, więc ma ochotę dążyć do pogłębienia bliskości, czy wręcz przeciwnie-dąży więc do oddalenia, a nawet samotności. Żeby jednak genom organizmu przetrwał przez pokolenia, efekt tego dążenia musi dawać mu większą skuteczność przetrwania. Pięknie, prosto, prawdziwie.

Miło i ciekawie jest zwiedzać świat przyrody tuż za progiem domu, a dzięki książce Marzenny Nowakowskiej możemy widzieć i rozumieć jeszcze więcej, bo autorka przefiltrowała fakty naukowe przez swoją wrażliwość, doświadczenie i podzieliła się spostrzeżeniami w bardzo przystępny sposób z innymi miłośnikami przyrody. Dzięki tej książce biolożka w ciekawy i zabawny sposób popularyzuje wiedzę o otaczającej nas pięknej i mądrej naturze. Dla mnie jest to rewelacyjna publikacja i serdecznie polecam ją miłośnikom przyrody:)




Wydawnictwo Fronda

WYDAWNICTWO ZONA ZERO

Książkę można kupić w Księgarni Ludzi Myślących 

Znalezione obrazy dla zapytania księgarnia ludzi myślących
Tytuł: Safari za progiem domu
Autor: Marzenna Nowakowska
Wydawnictwo: Zona Zero
Data wydania: 27 listopada 2018
ISBN: 9788366177208
Liczba stron: 400
Kategoria: Literatura popularnonaukowa
Cytaty: 155,341-342

czwartek, 2 sierpnia 2018

,,SPOWIEDŹ NIKOSIA ZZA GROBU"-TADEUSZ BATYR


Spowiedź Nikosia zza grobu
Źródło

Trójmiasto już w latach sześćdziesiątych XX wieku miało specyficzny klimat. Zbiegały się tam kontakty międzynarodowe, odbywały liczne transakcje handlowe, granica morska była nieszczelna i w konsekwencji przepływały obce waluty i towary. Port był oknem na świat, a młodzi ludzie myśleli o karierze i dużych pieniądzach niekoniecznie zdobytych uczciwie. Nikodem Skotarczak był chłopakiem z Gdańska i w latach siedemdziesiątych marzył, by zostać przestępczym królem Trójmiasta.

Tadeusz Batyr związany przez całe życie z Trójmiastem, którego tajemnice lubi analizować i odkrywać napisał pierwszą biografię Nikodema Skotarczaka, ojca chrzestnego trójmiejskiej mafii. Książka została oparta na dostępnych materiałach oraz rozmowach z ludźmi, którzy znali ,,Nikosia". Porządkuje powszechną wiedzę o nim, ale do końca nie daje jednoznacznej odpowiedzi, co jest prawdą, a co nie w jego życiorysie. 

Chęć zdobywania świata i wolna dusza Nikodema nie współgrały z zasadami ojca rządzącego w domu twardą ręką. Spory doprowadziły ostatecznie do tego, że ,,Nikoś" już jako siedemnastolatek praktycznie wyprowadził się z domu. Zajmował się pełną gamą wolnych zawodów charakterystycznych dla lat siedemdziesiątych XX wieku. Był ochroniarzem w trójmiejskim nocnym klubie ,,Lucynka", a później w kultowym ,,Maximie w Gdyni. Zajmował się obrotem nielegalnie wydobytym bursztynem, wymianą walut i handlem biżuterią. W latach osiemdziesiątych zorganizował grupę przestępczą przemycającą na skalę przemysłową kradzione samochody z Niemiec i Austrii do Polski. W 1989 roku za kradzież audi trafił za kratki do berlińskiego Moabitu, ale po kilku miesiącach uciekł z więzienia po tym, jak na pierwszym widzeniu zamienił się z bratem ubraniami. W 1992 roku wymknął się z policyjnej obławy w Krakowie, a za jakiś czas uciekł z policyjnego konwoju w Warszawie. Udawało mu się prowadzić nielegalne interesy i wymykać policyjnym obławom aż do 24 kwietnia 1998 roku. W nocy przed trójmiejskim klubem ,,Las Vegas" zamaskowany zamachowiec strzelił do niego sześć razy i uciekł, a egzekucja nigdy nie została wyjaśniona.

Nikodem Skotarczak był egocentrykiem i megalomanem, wiele uwagi poświęcał samemu sobie. Lubił  o sobie słuchać, czytać, oglądać swoje zdjęcia. Odtwarzał bardzo często scenę z filmu ,,Sztos", w którym zagrał. Ostro reagował, gdy ktoś wkraczał z tematem w rewiry zakazane podczas spotkań towarzyskich, o interesach rozmawiał z boku, na osobności. Nielegalnym interesom towarzyszyły kobiety, alkohol i dyskoteki. Królowie życia bawili się w trójmiejskich lokalach Morenka, Srebrny Młyn, Romantica, no i w gdyńskim Maximie. Na imprezach zawsze lał się szampan. Odwiedzali ponadto regularnie najlepsze gdańskie hotele, Hevelius, Marina i Posejdon w Jelitkowie, pod którym zresztą, podobnie jak na Traugutta, parkowała przeznaczona na sprzedaż samochodowa flota. Członkowie bandy szastali pieniędzmi na lewo i prawo-mieli fantazję, ich zabawy to był spektakl. Było ich stać na wszystko.

W książce Tadeusz Batyr pokazuje, dlaczego Nikodem Skotarczak stał się postacią legendarną i uosobieniem świata przestępczego PRL-u. ,,Nikoś" to nie tylko przestępca, ale biznesmen, celebryta, przyjaciel, mąż i ojciec. Bez trudności skrywał swoją przebiegłą naturę pod pozorem serdeczności i jowialności, a osoby będące blisko wciągał w wir przestępstw. W ciągu ponad dwudziestu lat trwała seria tragicznych zgonów najbliższych osób z kręgu Nikodema. Autor pokazuje, jak przenikały się światy zawodowych przestępców i komunistycznych elit. Książkę polecam fanom gangsterskich historii z czasów PRL-u.





Książkę można kupić w KSIĘGARNI LUDZI MYŚLĄCYCH

Znalezione obrazy dla zapytania księgarnia ludzi myślących

WYDAWNICTWO ZONA ZERO

Tytuł: Spowiedź Nikosia zza grobu
Autor: Tadeusz Batyr
Wydawnictwo: Zona Zero
Data wydania: 19 marca 2018
ISBN: 9788395019395
Liczba stron: 296
Kategoria: biografia/autobiografia/pamiętnik

Cytaty: str. 27,135, 136

niedziela, 22 lipca 2018

,,OPOWIEŚCI POKŁADOWE. PRAWDZIWE ŻYCIE NA WYSOKOŚCIACH"-TERESA GRZYWOCZ


Opowieści pokładowe
Źródło

Teresa Grzywocz swoją przygodę z lataniem rozpoczęła w 2005 roku. Zawód stewardesy zna od podszewki, gdyż pracowała w największych liniach lotniczych, latała trasami czarterowymi i liniami lowcowstowymi, aby ostatecznie przesiąść się na menedżerskie jety. Latała na Bliskim Wschodzie, pracowała jako prywatna stewardesa i asystentka w Katarze, obsługiwała loty dla polskich i europejskich VIP-ów, obsługiwała loty do Azji i Stanów Zjednoczonych. Zadebiutowała książką ,,Etat w chmurach", gdzie opisała swoje podróże po świecie, następnie napisała ,,Z chmur do Azji" o przygodach w tym regionie świata. ,,Opowieści pokładowe. Prawdziwe życie na wysokościach" to jej druga książka, w której opisuje swoje codzienne życie w pracy na pokładzie samolotów.

Autorka opisuje codzienność pracowników pokładowych, dzieli się swoimi przemyśleniami i przygodami oraz tymi zasłyszanymi od współpracowników. Rozwój ,,taniego latania" sprawił, że nie jest to już ekskluzywny transport. Całe rodziny latają co roku na wakacje, biznesowi pasażerowie podróżują kilka razy w miesiącu. Zawód stewardesy już nie jest tak prestiżowy, dobrze opłacany i pozwalający na realizację marzeń o podróżach po całym świecie jak dawniej. Obecnie pobyty w miejscach docelowych zostały skrócone do minimum, a godziny pracy wydłużone maksymalnie. Zmęczenie rejsem, nieregularne jedzenie, krótki sen, brak wolnych świąt i weekendów, zmiana stref czasowych i samolot pełen roszczeniowych pasażerów powodują duży dyskomfort w pracy. Dokładne kontrole bezpieczeństwa, gwar, pośpiech, zmęczenie i brak jakiejkolwiek kontroli nad przebiegiem zdarzeń, sprawiają, że ludzie tracą głowy. Kulturalni i opanowani na ziemi, w samolocie w większości przypadków stają się niesamowicie drażliwi i otępiali. Plusy pracy stewardesy według autorki to to, że w młodym wieku zaczyna się zarabiać, zwiedzać i mieszkać na stałe za granicą podczas, gdy rówieśnicy dopiero szukają pracy i są na utrzymaniu rodziców. Praca w chmurach uczy niezależności, samodzielności i sprawia, że szybko się dorasta. Zwiedza się nowe kraje i miasta. Latanie kształtuje charakter, przynależy się do wspólnoty, uczy radzenia sobie samemu w trudnych i stresujących sytuacjach oraz walki ze zmęczeniem. Można spotkać niesamowitych ludzi, którzy odmienią życie lub nakierują na nowe tory.

Teresa Grzywocz obala mit, że praca stewardesy jest lekka, przyjemna i prosta. Stewardesa dba nie tylko o serwis, ale przede wszystkim o bezpieczeństwo na pokładzie. Loty nocne, zmiany stref czasowych, suche powietrze w kabinie pełne bakterii oraz zmiany ciśnienia powodują zmęczenie i częste zachorowania. Na kontakty towarzyskie brakuje energii, relacje ze znajomymi w kraju rozluźniają się, bo ludzie nie są w stanie zrozumieć stylu życia pracowników na pokładach samolotów. Związki przeżywają kryzys, a miłość na odległość się nie sprawdza. Choć zawód nie jest łatwy przyciąga adeptów tysiącami, a największa konkurencja panuje w Azji. Przy rekrutacji trzeba spełnić najpierw podstawowe wymagania: wiek, wzrost, proporcjonalna budowa ciała, dobry stan zdrowia, znajomość języka angielskiego, niekaralność, brak tatuaży w widocznych miejscach, umiejętność pływania i doświadczenie w pracy z ludźmi. Po tym przychodzi czas na rozmowę kwalifikacyjną i sześciotygodniowe szkolenie, a potem wpasowanie się w sztywne ramy zawodu i przepisy linii. 

Przyznam, że niektóre opisane przez autorkę sytuacje były dla mnie szokujące np. praca stewardes w Arabii Saudyjskiej, a szczególnie tych latających z szejkami na pokładzie. Stewardesy muszą kłaniać się szejkom, zdejmować buty przy wejściu do kabiny, nie mogą odwracać się do nich plecami, muszą zbierać zamówienia na klęczkach, gdy oni siedzą w fotelach, nie mogą się same odzywać. Jeśli szejk nie obudzi się na lądowanie, to nie można go budzić i wszyscy muszą czekać aż wstanie. Thai Smile Airways pozwalają kupić siedzenie dla lalki, gdyż tajlandzki zwyczaj mówi, że w lalkach Luk Thep zamknięta jest dusza zmarłego dziecka. Takim lalkom serwuje się też posiłek podczas lotu!

,,Opowieści pokładowe. Prawdziwe życie na wysokościach" to idealna książka dla ludzi, którzy planują pracować na pokładach samolotów, ale też dla tych ciekawych, jak to jest wysoko w chmurach, jak wygląda praca personelu pokładowego. Autorka podaje plusy i minusy pracy, konkretne porady dotyczące rekrutacji i szkoleń oraz przykłady z życia wzięte. Dzieli się niesamowitymi historiami i pokazuje, że większość personelu pokładowego podchodzi poważnie, z zaangażowaniem i miłością do tego co robi.




WYDAWNICTWO ZONA ZERO

Wydawnictwo Fronda


Książkę można kupić w Księgarni Ludzi Myślących 

Znalezione obrazy dla zapytania księgarnia ludzi myślących

Tytuł: Opowieści pokładowe. Prawdziwe życie na wysokościach
Autor: Teresa Grzywocz
Wydawnictwo: Zona Zero
Data wydania: 27 czerwca 2018
ISBN: 9788395019302
Liczba stron: 324
Kategoria: Literatura podróżnicza

Cytaty kolejno: str. 12

piątek, 22 czerwca 2018

,,ARYSTOKRACJA. POWOJENNE LOSY POLSKICH RODÓW"-AGNIESZKA LEWANDOWSKA-KĄKOL


Arystokracja. Powojenne losy polskich rodów
Źródło

Arystokracja stanowiła najwyższą warstwę w społeczeństwie, majętna, dobrze wykształcona, obyta w świecie, wpływająca na politykę, rozwój kultury, sztuki i nauki. Pośród arystokratów byli wybitni wodzowie, kanclerze, wojenni bohaterowie, ale też zdrajcy dbający tylko o swoje sprawy. W czasie II wojny światowej wielu walczyło w szeregach Armii Krajowej, organizowali przerzuty przez granicę polskich oficerów, wydawali darmowe obiady potrzebującym, ukrywali broń, przenosili rozkazy, ratowali dzieci przed zagładą, stawali na czele powstań, przebywali w niewoli niemieckiej lub rosyjskiej. Ich sytuacja w powojennej Polsce diametralnie się zmieniła. Stracili majątki, byli prześladowani,  ukrywali się u zaprzyjaźnionych rodzin, tułali się, byli wtrącani do więzienia i walczyli o przetrwanie.

Agnieszka Lewandowska-Kąkol w książce ,,Arystokracja. Powojenne losy polskich rodów" zaprezentowała osiem rodzin z rodowodem arystokratycznym: Braniccy, Czartoryscy, Czetwertyńscy, Dzieduszyccy, Krasiccy, Potoccy, Tarnowscy i Zamoyscy. Wybór rodów był subiektywny, a książka  została oparta na rozmowach z przedstawicielami rodzin i analizie materiałów wydanych na podstawie relacji przodków. Każdy rozdział zawiera historię jednego rodu, a do tego opatrzony jest zdjęciami i grafiką herbu.

W powojennej Polsce każda okazja była dobra, by przedstawić arystokratyczne rody w krzywym zwierciadle, by je zdyskredytować czy ośmieszyć. Po wojnie doskwierała im często bieda, zostali upokorzeni i zepchnięci na margines społeczeństwa, traktowano ich jak groźnych wrogów społecznych. Odebrano wszystkie majątki, zabroniono się do nich nawet zbliżać lub przebywać w okolicy. Potęgowało to poczucie ogromnej i niezasłużonej straty. Hrabina Beata Branicka, aby wejść do swojego pałacu w Wilanowie musiała kupić bilet jak turystka. Było to dla niej bardzo bolesne przeżycie. Zasługi wojenne rodziny Branickich były celowo pomijane i dopiero pośmiertnie w 2011 roku doceniono Beatę i Adama Branickich wręczając na ręce ich wnuka Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski i Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. W peerelowskim świecie arystokracja, obok żołnierzy AK, była wykluczana z normalnego życia. Miała utrudniony dostęp do pracy i oświaty. Czartoryscy w niesprzyjających czasach żyli w rozproszeniu. By trochę podreperować budżet domowy sprzedawali czasem jakąś bransoletkę czy pierścionek z resztek biżuterii, które im jeszcze pozostały. Nie robili tego często, bo pamiątki związane były z konkretnymi osobami i wspomnieniami, ale czasem nie mieli wyjścia. Członkowie rodzin podejmowali się po wojnie każdego zajęcia, by przeżyć i zarobić jakieś pieniądze. Jadwiga Czartoryska choć była doskonale wykształcona przepisywała prace studentów na starej maszynie, robiła szale w warsztacie tkackim, tłumaczyła teksty z różnych języków obcych na język polski. Inni malowali pokoje, dawali prywatne lekcje języków obcych i podejmowali się każdego zajęcia, za które mogli otrzymać wynagrodzenie. Często było tak, że mieli zakaz oficjalnej pracy, choć byli wykształceni nie mogli pracować, dyskredytowało ich nazwisko i przeszłość więzienna, a przecież z czegoś musieli utrzymywać rodziny. Nagonka na arystokratów odbywała się też w prasie. Co jakiś czas ukazywały się w niej informacje o nich niemające nic wspólnego z rzeczywistością.

Wzruszyła mnie historia Anny Branickiej, która przeszła różne koleje losu. Zaznała bogactwa, ale też biedy i poniżenia, mimo to uważa swoje życie za udane i jest szczęśliwa. Duże wrażenie zrobiła na mnie też niezwykła miłość Barbary i Eustachego Dzieduszyckich nie akceptowana przez rodzinę, która uważała ich małżeństwo za mezalians. Natrafili na ciąg niekończących się przeciwności, pokonali je tylko dzięki nadzwyczaj silnej więzi, która ich łączyła. Rodziny nie uczestniczyły w skromnej ceremonii zaślubin, a potem kiedy znajdowali się w trudnych sytuacjach, bez wyjścia, uchylały się od wsparcia. Miłość Barbary i Eustachego była wyjątkowa i dzięki niej przetrwali.

Książkę Agnieszki Lewandowskiej-Kąkol polecam miłośnikom historii i biografii. Czyta się ją nadzwyczaj dobrze, bo dzieje arystokratycznych rodów są barwne i często przypominają akcję filmu. 


WPISY POWIĄZANE: ,,Siostry"- Agnieszka Lewandowska-Kąkol
                                          ,,Niezłomna"- Agnieszka Lewandowska-Kąkol
                                          ,,Dziewczyny od Andersa"- Agnieszka Lewandowska-Kąkol



Książkę można kupić w Księgarni Ludzi Myślących


WYDAWNICTWO ZONA ZERO 


Tytuł: Arystokracja. Powojenne losy polskich rodów
Autor: Agnieszka Lewandowska - Kąkol
Wydawnictwo: Zona Zero
Data wydania: 26 października 2017
ISBN: 9788365157973
Liczba stron: 376
Kategoria: literatura faktu
Cytaty kolejno: str. 14,

piątek, 29 września 2017

,,5 PÓR ROKU W KUCHNI. SMAK NA ŻYCIE"-MARIUSZ WACHOWICZ


5 pór roku w kuchni. Smak na życie
Źródło

Mariusz Wachowicz to doktor nauk ogrodniczych, dziennikarz Polskiej Agencji Prasowej, pasjonat fotografowania i autor bloga kulinarnego W smak. W 2015 roku uległ wypadkowi, znaleziono go nieprzytomnego na ścieżce rowerowej z rozległymi urazami głowy. Przez wiele tygodni przebywał w śpiączce. Dzięki wszczepieniu w 2016 roku stymulatora pnia mózgu przez zespół prof. Wojciecha Maksymowicza w Olsztynie powraca do życia, ale potrzebna jest codzienna, wielogodzinna rehabilitacja.

,,5 pór roku w kuchni. Smak na życie" to książka kulinarna, ale oprócz przepisów pokazuje, jak żyć z pasją, bo autor to człowiek wielu talentów i wojownik. Po wypadku dostał szansę powrotu do pełni życia i walczy codziennie, by w pełni wrócić do zdrowia i sprawności. Tytułowa ,,piąta pora roku" to nowe szanse, nadzieje i perspektywy dla autora, który dzięki własnej determinacji, pomocy rodziny, rehabilitantów, neurologopedów, psychologów robi systematyczne postępy. Rehabilitacja jest bardzo kosztowna, ale pieniądze uzyskane ze sprzedaży książki pomogą autorowi powrócić do aktywnego życia. Mariusz Wachowicz pierwsze kroki w kuchni stawiał już w podstawówce i piekł ciasta na szkolne imprezy. Klasyczne przepisy ulepszał i modyfikował, sięgał też po rodzinne przepisy na różne potrawy. Przepisy w książce podzielone zostały na pory roku i opatrzone komentarzem Mariusza Wachowicza oraz zdjęciami jego autorstwa. Przepisów jest bardzo dużo i z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie. Mnie szczególnie zainteresowały przepisy na sałatkę z karczochów, bobu i cukinii, blok czekoladowy z żurawiną, śliwkami i herbatnikami, tartę z owocami na kremie panna cotta, tartę serową z cukinią, dynią i koperkiem, marynowane cytryny, ajvar-pastę z papryki i bakłażanów, bakławę, sandacza z grzybami duszonymi w warzywach.

,,5 pór roku w kuchni. Smak na życie" to nie tylko przepisy kulinarne, ale też historia Mariusza Wachowicza. Członkowie rodziny oraz przyjaciele podkreślają, że to człowiek odważny, inteligentny, ambitny, chodził zawsze własnymi drogami i osiągał to co zaplanował. Wszystko czego się podejmował musiało być zrobione perfekcyjnie, nigdy nie godził się na bylejakość. Interesował się geografią, historią, sztuką, fotografią, znał biegle cztery języki. Cenił pamiątki z przeszłości, zabytkową architekturę, stare filmy, płyty i książki. Zawsze był gotów pomóc innym, nie godził się na nieuczciwość, asertywny z poczuciem humoru. Był uparty, nigdy się nie poddawał i ta cecha charakteru pomaga mu teraz w walce o lepsze życie po wypadku. Każdy postęp okupiony jest ogromnym wysiłkiem.

Polecam ,,5 pór roku w kuchni. Smak na życie" i zachęcam do zakupu książki. Warto pomagać:)


Poprzez zakup książki zasila się fundusz rehabilitacyjny Mariusza Wachowicza. Można też wpłacać darowizny na rehabilitację za pośrednictwem Stowarzyszenia ,,To Ma Sens"
Nr rachunku: 19 10902851 0000 0001 2977 5390


WPISY POWIĄZANE: ,,Wybudzenia. Powrót do życia. Polskie historie"-Katarzyna Pinkosz


Książkę można kupić w Księgarni Ludzi Myślących 

Wydawnictwo Fronda

Tytuł:5 pór roku w kuchni. Smak na życie
Autor:Mariusz Wachowicz
ISBN:978-83-948743-6-0
Wydawnictwo:Zona Zero
Data wydania:Warszawa 2017
Format: 190 x230
Liczba stron: 184, oprawa miękka

sobota, 12 listopada 2016

,,FABRYKANCI.BURZLIWE DZIEJE ŁÓDZKICH BOGACZY"-MARCIN JAKUB SZYMAŃSKI,BŁAŻEJ TORAŃSKI


Źródło

,,Fabrykanci. Burzliwe dzieje łódzkich bogaczy" to historia dziesięciu rodów, które dorobiły się w Łodzi fortun. Jak pisze Marcin Jakub Szymański ,,książka to upomnienie się o pamięć dla ojców miasta, bez których Łódź nigdy by nie powstała."

Marcin Jakub Szymański-historyk, doktor nauk humanistycznych pracujący w Katedrze Historii Polski Najnowszej Uniwersytetu Łódzkiego oraz w Dziale Historii Muzeum Miasta Łodzi. Autor prac z zakresu historii społeczno-gospodarczej i regionalnej, w tym jedynej monografii dziejów łódzkiego piwowarstwa.
Błażej Torański-absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego. Dziennikarz i publicysta, który obecnie pisze dla tygodnika ,,Do Rzeczy" oraz na portalu sdp.pl, w ,,Forum Dziennikarzy".

Łódź to miasto wyjątkowe, gdzie zbiegły się drogi różnych rodzin, interesów i wyznań. Z malutkiego miasta w 1800 roku, gdzie stała jedna karczma, młyn, kościół i drewniane zabudowania, a jedyny handel odbywał się na jarmarkach, dzięki napływowi osadników przekształciła się w osadę fabryczną. Tkacze, prządkowie, postrzegacze wełny przyjeżdżali z całym warsztatem i szybko dorabiali się, budowali fabryki wyposażone w maszyny. Fabryki zapełniały się robotnikami i na lata 70-te XIX wieku przypada okres największej prosperity miasta. Powstały ogromne fortuny, a miasto w bardzo szybkim tempie rozwijało się. Choć Łódź tego okresu nie była zbyt przyjemnym miejscem. ,,Cuchnący dym z fabryk i toksyczne ścieki płynące rynsztokami wraz z odpadami komunalnymi były codziennością. Śmierdzące doły kloacze to stałe wyposażenie kamienicznych podwórzy... Do tego wszechobecne spluwaczki dla gruźlików i nieprzeniknione ciemności w większej części miasta." 
Lata 1914-1918 to już koniec szybkiego rozwoju przemysłu w Łodzi. Wiele firm zbankrutowało lub zostały przejęte. Pod koniec lat 30-tych  nastąpiło pewne ożywienie, ale przerwała je gwałtownie II wojna światowa. Wielu ludzi zginęło i nie uratowało ich nawet bogactwo. Część fabrykantów rozjechała się po świecie, a komuniści zagarnęli ich majątek i starali się zatrzeć ich dokonania dla miasta, a były one znaczące.

Autorzy prezentują realia z jakimi musieli zmagać się ludzie interesu w XIX-wiecznej Łodzi. Historie rodzin mają wiele wspólnych elementów, ale też są między nimi namacalne różnice. ,,Ludwik Geyer należał do pierwszego pokolenia fabrykantów, którzy budowali łódzki przemysł od poziomu niemal zerowego." Stworzył przedsiębiorstwo włókiennicze. Z Warszawy sprowadził farbiarza Ulanowskiego, który jak głosi legenda łapał motyle na łąkach i ich ubarwieniem inspirował się w opracowaniu nowych wzorów i kolorów. W wielkim stopniu przyczynił się do sukcesu firmy. Wspomniałam tylko o rodzie Geyerów, ale w książce opisani są też Scheiblerowie, Poznańscy, Silbersteinowie, Kunitzer, Buhlowie, Biedermannowie, Anstadtowie, Gehligowie i Urbanowscy.
Autorzy przedstawili nie tylko drogę rodzin do wielkich fortun, ale też ich dzieje w czasie wojny i po jej zakończeniu. Fabrykanci czasami bardzo szybko wynosili się z głębokiego dna na wyżyny społeczne, ale też zaliczali głośne bankructwa.

Autorzy podają różne ciekawostki z życia codziennego bogaczy. Nie są to suche fakty, gdyż oprócz problemów związanych z rozwojem firmy toczy się w każdej rodzinie codzienne życie-nauka, zabawa, miłość, namiętność, śluby, intercyzy, rozwody, mariaże bogatych rodzin, choroby i tragedie. Każdy odznacza się innymi cechami charakteru i widoczne to jest w życiu-kłótnie braci, waśnie między małżonkami, wybujałe ambicje i życie ponad stan, a w innym przypadku skromność i oszczędność, pracoholizm lub oddanie się pasjom.

Wszystko opisane jest dosyć lekkim stylem, a fabuła jest częściowo zbeletryzowana i dzięki temu można wczuć się w sytuację osób, które przybyły do miasta głównie ,,za chlebem", choć wbrew pozorom nie byli to ludzie biedni. Nie jest to książka typowo historyczna, choć opiera się na opracowaniach, publikacjach, wspomnieniach i relacjach potomków założycieli fabryk. Część stosunków międzyludzkich jest hipotetyczna, choć zgodna z realiami epoki. Autorzy w ten sposób zapełnili białe plamy w dziejach poszczególnych rodzin. W książce umieszczono bardzo dużo archiwalnych zdjęć, a jeśli ktoś jest zainteresowany zgłębianiem tematu łódzkich fortun, to na końcu publikacji znajdzie wybraną bibliografię.

Jeśli chcecie przekonać się kim byli łódzcy fabrykanci, jak żyli i co zrobili dla rozwoju miasta zapraszam do lektury:)




 Książkę można kupić w Księgarni Ludzi Myślących

 

WYDAWNICTWO ZONA ZERO

Tytuł: Fabrykanci. Burzliwe dzieje łódzkich bogaczy
Autorzy: Marcin Jakub Szymański, Błażej Torański
Wydawnictwo:  Zona Zero
Premiera: 2 listopada 2016 roku
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Ilość stron: 436
EAN: 9788393584789
Cena detaliczna: 39.90 zł (brutto)
Cytaty: str. 20,35

wtorek, 18 października 2016

,,SARMACJA. OBALANIE MITÓW.PODRĘCZNIK BOJOWY"-JACEK KOWALSKI


Sarmacja. Obalanie mitów
Źródło

Jacek Kowalski-historyk sztuki, wykładowca akademicki, poeta, pieśniarz, tłumacz literatury starofrancuskiej, autor scenariuszy widowisk i spektakli, sarmata. Wydał kilkadziesiąt książek literackich, popularnonaukowych i naukowych. 

W najnowszej książce ,,Sarmacja. Obalanie mitów. Podręcznik bojowy" autor rozprawia się z narosłymi wokół Sarmacji zabobonami i obala je jeden po drugim, by pokazać jak było naprawdę.

Co oznacza Sarmacja?
Termin ,,Sarmacja" pojawił się w 1765 roku, gdy użyto go na łamach czasopisma ,,Monitor", by scharakteryzować politycznych oponentów króla Stanisława Poniatowskiego przeciwnych postępowi. Słowo szybko weszło do literatury oraz do użytku powszechnego. Choć za czasów króla Stanisława słowo ,,Sarmacja, Sarmata" miały złą prasę, to nadal brzmiały pozytywnie i utożsamiały ,,Polskę, Polaka" oraz umiłowanie tradycji. Czas krytyki tego terminu nastąpił po II wojnie światowej, gdy historyk sztuki Tadeusz Mańkowski nazwał całą epokę staropolską ,,sarmatyzmem". Wówczas termin ten zyskał wymiar przeważnie negatywny. ,,Charakteryzować go miały: uwielbienie złotej wolności, antyintelektualizm i fanatyczna, zabobonna, nietolerancyjna wiara katolicka." W kolejnych dziesięcioleciach pod wpływem badaczy dziejów, literatury, kultury i sztuki ,,sarmatyzm" obrósł naukowymi zabobonami.

Jacek Kowalski obala kolejne zabobony dotyczące Sarmacji np. to, że szlachta uważała, iż skoro wywodzi się od Sarmatów, to jest odmiennej nacji niż polscy mieszczanie i chłopi; że kronikarze sarmaccy powtarzali same bajki o sobie; że istniała demokracja szlachecka, ale właściwie to jej nie było; że Sarmaci walcząc o nowe przywileje działali zawsze na szkodę królów i Rzeczpospolitej; że polityka sarmackich królów była naiwna; że król Zygmunt August miał prawo kochać i poślubić kogo chciał; że Polacy o armatach, piechocie i obleganiu twierdz pojęcia nie mieli; że zagraniczni goście chorowali nerwowo z powodu polskiego zwyczaju wyznawania wiary przy pomocy szabli; że tumult toruński to zbrodnia sądowa; że wolność polską trzeba oglądać wyłącznie oczami polskich historyków; że język sarmacki jest wieśniacki i wiele innych.
Autor stawia kontrowersyjne tezy, np. porównuje konfederację z XVII-XVIII wieku do ,,Solidarności" z lat 1980-1981, a następnie dokonuje szczegółowej analizy i wyciąga wnioski.
Ukazuje wyjątkowość kultury sarmackiej, jej rozmach i bogactwo. Choć już formalnie szlachty nie ma, to nadal wielu Polaków przyznaje się do umiłowania wolności, indywidualności, poszanowania tradycji, braterstwa i wiary.

,,Sarmacja. Obalanie mitów. Podręcznik bojowy" to publikacja inteligentna, ambitna, miejscami prowokacyjna, ale też gawędziarska i okraszona humorem. Jest bardzo  ładnie i starannie wydana z dbałością o każdy szczegół, zawiera dużo zdjęć i ilustracji-doskonale nadaje się na prezent. Szczególnie polecam ją Czytelnikom zakochanym w historii, którzy lubią poznawać nieznane jej aspekty.




Książkę można kupić w Księgarni Ludzi Myślących
Znalezione obrazy dla zapytania księgarnia ludzi myślacych


  WYDAWNICTWO ZONA ZERO


Tytuł: Sarmacja. Obalanie mitów. Podręcznik bojowy
Autor: Jacek Kowalski
Wydawnictwo: Zona Zero

Oprawa: oprawa zintegrowana 
ISBN: 978-83-935847-7-2
Liczba stron: 354
Cytaty: str. 28

niedziela, 16 października 2016

,,WOŁYŃ. BEZ KOMENTARZA"


WOŁYŃ. BEZ KOMENTARZA
Źródło

„Wołyń. Bez komentarza” to książka, która zawiera zbiór nigdy nie publikowanych materiałów źródłowych i relacji osób, które przeżyły wołyńską rzeź w 1943 r. Reportaże, audycje radiowe Polskiego Radia, oryginalne listy, pamiętniki, a także relacje świadków i ich rodzin. Znajdują się w niej również dokumenty polskie i ukraińskie, w tym protokoły przesłuchań banderowców, odezwy i rozkazy Ukraińskiej Armii Powstańczej, dokumenty IPN, protokoły z miejsc zbrodni i inne mało znane materiały źródłowe.

Ludzie, którzy ocaleli, opowiadają o przerażających mordach na Wołyniu w 1943 roku, których byli świadkami i ofiarami. To co robili banderowcy z mężczyznami, kobietami i dziećmi ścina krew w żyłach. Mordowali wszystkich po kolei, nie było wyjątków. Szkoda było im amunicji, której było mało, więc rąbali siekierami, cięli piłami i nożami, zakłuwali widłami. Jednego dnia była wieś i w ciągu jednej nocy cała znikała...

Kolejne wspomnienia świadków z różnych rejonów Wołynia układają się w pewną prawidłowość. Tak jakby działania Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów były z dużym wyprzedzeniem zaplanowane i świadomie oraz konsekwentnie realizowane podczas zawieruchy II wojny światowej. Antagonizm między ludnością polską i ukraińską był umiejętnie podsycany, a swoją kulminację miał po wkroczeniu na Wołyń Armii Czerwonej. Polaków mordowano za to, że byli Polakami, ale ten sam los spotkał też Czechów i Żydów mieszkających na tych terenach. Sąsiedzi Ukraińcy mordowali z nienawiści i chciwości sąsiadów Polaków z tej samej wioski, w której żyli, spotykali się, bawili i pracowali zgodnie przed wybuchem wojny.
Trzeba zaznaczyć, że oprócz Ukraińców, którzy z zimną krwią zabijali swoich sąsiadów byli i tacy, którzy z narażeniem swojego życia pomagali ocalałym, szczególnie dzieciom.

Tragedia odcisnęła na życiu ocalałych krwawe piętno. Przerażające obrazy okaleczonych ciał bliskich, krzyki, pożary, ucieczki wryły się w ich psychikę. Po tej traumie dzieci traciły na bardzo długi czas  mowę, bały się ludzi, przeżywały koszmar  podczas snu, były wylęknione. Dla osieroconych, pozbawionych opieki i ciepła rodzinnego dzieci, które były świadkami męczeńskiej śmierci rodziców rozpoczynała się życiowa tułaczka. Przez lata zabraniano ocalałym mówić, o tym co przeżyli na Wołyniu. Ale jak można zapomnieć siostry broczące krwią przewieszone przez okna domu, katowanego ojca powieszonego i obdartego ze skóry, okaleczoną i zmasakrowaną mamę, niemowlę wrzucane do studni... Czy to można kiedykolwiek zapomnieć? Czy to można wybaczyć?

Dla ocalałych z pogromu wielkim bólem jest nadal to, że ich bliscy nie mają grobów. Nieliczne miejsca nawet oznakowane krzyżem czy płytą nagrobną zostały zlikwidowane, jakby władze chciały zatrzeć wszelkie ślady polskości na tych terenach. Tysiące zamordowanych wtedy Polaków nie ma grobów do dzisiaj.

Czytałam dużo książek o tematyce wojennej, holocauście, ludobójstwach, ale tak brutalnych i barbarzyńskich wydarzeń nie pamiętam. Przy relacjach świadków musiałam robić przerwy w czytaniu, bo nie mogłam znieść okrucieństwa i bestialstwa banderowców. Robiło mi się zimno i zaczynałam drżeć. Emocje są bardzo silne.
Szczególnie trafny tytuł książki, gdyż do relacji świadków i dokumentów nie trzeba żadnego komentarza. Publikacja chroni przed mrokiem niepamięci Polaków zamordowanych na Wołyniu w 1943 roku. Ocalałych z roku na rok jest coraz mniej i dobrze, że takie książki powstają, by być świadectwem dla kolejnych pokoleń.

KONIECZNIE PRZECZYTAJCIE ,,WOŁYŃ. BEZ KOMENTARZA".


Książkę można kupić m.in. w Księgarni Ludzi Myślących


WYDAWNICTWO ZONA ZERO

Tytuł: WOŁYŃ bez komentarza 
Praca zbiorowa
Wydawnictwo: Zona Zero
Data wydania: 12 października 2016
ISBN: 9788393584796
Liczba stron: 400

Kategoria: literatura faktu

wtorek, 11 października 2016

,,WOŁYŃ BEZ KOMENTARZA" - SPOTKANIE


WOŁYŃ. BEZ KOMENTARZA


Wydawnictwo Fronda wraz z Centrum Edukacyjnym IPN im. Janusza Kurtyki 
zaprasza na spotkanie poświęcone książce „Wołyń bez komentarza”. 
Spotkanie odbędzie się w dniu 14 października 2016 r. (piątek) o godz. 17.30, miejsce: Przystanek Historia ul. Marszałkowska 21/25 w Warszawie.

Udział wezmą:
Ewa Siemaszko – badaczka i autorka publikacji na temat ludobójstwa dokonywanego na Wołyniu. Laureatka Nagrody Literackiej im. Józefa Mackiewicza za monografię "Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945" wraz z ojcem Władysławem Siemaszko. Odznaczona Medalem Pro Memoria oraz nagrodą Kustosza Pamięci Narodowej; 
Anna Lisiecka – dziennikarka programu 2 Polskiego Radia. Autorka reportaży o Wołyniu, m. in. reportażu "Kainowa zbrodnia" nagrodzonego Główną Nagrodą Wolności Słowa SDP. 
Dorota Adamów-Bielkowicz – redaktor i publicysta, specjalista ds. PR. Autorka audycji o Wołyniu, w tym, audycji „Wołyń ‘70” wyróżnionej w konkursie IPN. 

Książka „Wołyń bez komentarza” jest zbiorem materiałów źródłowych. Nigdy nie publikowane drukiem relacje tych, którzy przeżyli wołyńską rzeź w 1943 r. Zapis reportaży i audycji radiowych, oryginalne listy i pamiętniki ocaleńców, spisane relacje świadków i ich rodzin. Dokumenty polskie i ukraińskie, w tym protokoły przesłuchań banderowców, odezwy i rozkazy Ukraińskiej Powstańczej Armii, dokumenty IPN, protokoły z miejsc zbrodni oraz inne bardzo mało znane materiały źródłowe.

Książka wydana nakładem Zona Zero Sp. z o.o., dystrybucja i promocja Wydawnictwo Fronda.
Premiera książki: 12 października 2016 r.

Jesteście zainteresowani tą książką i spotkaniem?

piątek, 16 września 2016

,,DZIEWCZYNY OD ANDERSA" - AGNIESZKA LEWANDOWSKA-KĄKOL-PREMIERA


Źródło

W czasie konfliktów zbrojnych kobiety bardzo często potrafiły walczyć na równi z mężczyznami. W czasie II wojny światowej walczyło ponad 100 tys. kobiet w Armii Krajowej, Ludowym Związku Kobiet, Batalionach Chłopskich, Narodowej Organizacji Wojskowej Kobiet i Wojsku Polskim.

Publikacja ,,Dziewczyny od Andersa" Agnieszki Lewandowskiej-Kąkol prezentuje losy dziewiętnastu  kobiet, które walczyły w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. Żołnierki te nazywane były potocznie Pestkami od Pomocniczej Służby Kobiet, która uformowała się z ochotniczek w ramach Polskich Sił Zbrojnych. Kobiety miały zastąpić mężczyzn w działach pozafrontowych i administracyjnych. Większość z nich pochodziła z Kresów Wschodnich II Rzeczypospolitej i była wywieziona do sowieckich łagrów, kołchozów i więzień. Pochodziły z różnych środowisk i ich motywy wstąpienia do armii też były różne. Służyły w Iranie, Iraku, Syrii, Palestynie, Egipcie, Libanie i we Włoszech.

Kobiety jako sanitariuszki były chętne do niesienia pomocy, a ich duch bojowy udzielał się innym. 
Często walczyły podczas II wojny światowej, ale niespodziewanie NKWD wyrywało je z życia jakie prowadziły i trafiały na zsyłkę. Część kobiet nie miała jakiejkolwiek praktyki wojskowej i musiały przechodzić szkolenie. Po amnestii zgłaszały się do tworzonej armii gen. Andersa. W szeregach armii w mundurach wyprowadzono kobiety z dziećmi oraz starsze osoby z Rosji do Palestyny, które nie miałyby szans na przeżycie gdyby zostały. Pochód armii był pełen niedogodności i niebezpieczeństw.

Losy kobiet są niezwykłe, wspomnę o kilku.
Beata przechowała przez wojenne zawieruchy garść piasku, który zgarnęła, gdy wywożono ją bydlęcym wagonem w głąb Rosji. ,,Kawałek ojczyzny" przechowała i dowiozła do Australii, gdzie został zasypany w fundamentach jej domu.
Łucja została wcielona do żeńskiej służby pomocniczej w Królewskich Siłach Lotniczych (RAF), a ,,czas spędzony w wojsku uważała za najszczęśliwszy okres swojego życia."
Eliza walczyła w męskim przebraniu i w niczym nie ustępowała kolegom.
Alicja w więzieniu przetłumaczyła z niemieckiego na polski ,,Przygody dobrego wojaka Szwejka" , zapisując je na papierkach od papierosów, a później czytała je w celi.
Władysława była pierwszą kobietą, która zameldowała się w Moskwie u gen. Andersa.
Halina bez wytchnienia pracowała przy rannych żołnierzach walczących pod Monte Cassino.
,,Walka o Monte Cassino była czymś zupełnie wyjątkowym, strasznym ze względu na liczbę ofiar, ale i wielkim."
Helena wracając od dentysty została aresztowana na dworcu przez NKWD i od razu wywieziona na roboty pod granicę z Mongolią. Po amnestii opiekowała się dziećmi w sierocińcu i nie chciała  ich zostawić.
,,Plaża była pełna polskich cywilów czekających na statek do Persji. Były wśród nich głównie kobiety i dzieci oraz kilku starych mężczyzn-wszyscy skrajnie wycieńczeni. Niektórzy byli już martwi. Nigdy nie zapomnę spojrzeń umęczonych dzieci, które zbyt słabe, aby się ruszać, leżały na piasku". Generał Anders, wbrew wszelkim zaleceniom, na własną odpowiedzialność rozkazał, aby ewakuowano nawet najciężej chore dzieci. W oczach Heleny stał się wielki.

,,Dziewczyny od Andersa" to książka o niezłomnych, niesamowitych i dzielnych kobietach, które walczyły o wolność i przetrwanie w trudnych warunkach, pracowały bez wytchnienia dla innych, wraz z armią gen.Andersa przeszły szlak bojowy, a po zakończeniu wojny próbowały ułożyć sobie życie na nowo w różnych stronach świata. Walczyły, przyjaźniły się, kochały i były kochane.
Warto poznać niezwykłe losy ,,PESTEK".



PREMIERA 16 WRZEŚNIA 2016 R. 


WPISY POWIĄZANE: ,,Siostry" - Agnieszka Lewandowska-Kąkol
                                        ,,Niezłomna" - Agnieszka Lewandowska-Kąkol


Książkę można kupić w Księgarni Ludzi Myślących


WYDAWNICTWO ZONA ZERO

Tytuł: Dziewczyny od Andersa
Autor: Agnieszka Lewandowska-Kąkol 
Wydawnictwo: Zona Zero
Oprawa: twarda
Ilość stron: 436
EAN: 9788393584734
Cena detaliczna: 44.90 zł (brutto)
Data wydania: 16.09.2016r.
Cytaty: str. 17, 163,108


wtorek, 9 sierpnia 2016

QUIZ PODRÓŻNICZY-CENNE NAGRODY




Lubicie podróże? Pamiętacie daty pierwszych odkryć?
Interesujecie się dokonaniami polskich podróżników?
Jeśli tak – nie zwlekajcie i sprawdźcie swoją wiedzę!
Na najlepszych czekają wspaniałe nagrody!


15 losowych pytań z tematyki podróżniczej
Każda poprawna odpowiedź = 1 punkt
Quiz jest na czas!
Każdy może wziąć udział w zabawie tylko raz
Wyniki – 1 września 2016r.


Tutaj można rozpocząć QUIZ PODRÓŻNICZY i wygrać ciekawe nagrody:

I miejsce – rower i książka z dedykacją autorów
Rower Trans India marki Kross (Model M grafit/niebieski)
Rower trekkingowy stworzony z myślą o osobach kochających podróżować na rowerze. Gwarantuje szybszą i efektywniejszą jazdę nawet na długich dystansach!
Idealny do odbywania długich podróży, przemierzania kilometrów w poszukiwaniu nowych, niezbadanych miejsc. Kto wie, być może to właśnie na tym rowerze uda Ci się odbyć swoją pierwszą podróż dookoła świata!

II miejsce – plecak i książka z dedykacją autorów

Plecak marki 4F (Niebieski ciemny)
Idealny 25-litrowy plecak na całodniowe wędrówki w zróżnicowaną pogodę, który z pewnością zaspokoi gusta większości aktywnych turystów.
Liczne kieszenie i przegrody (komora główna, praktyczny organizer, 2 kieszenie siatkowe oraz kieszonka na froncie) sprawiają, że jest to kompletny plecak na wszelkiego rodzaju wędrówki. Wentylowane plecy (system ACS) w postaci miękkiej pianki usprawnią cyrkulację powietrza i zwiększą komfort podczas przenoszenia bagażu. Pas biodrowy bez problemu wytransferuje obciążenie z ramion na biodra. Natomiast, pas piersiowy zapewni stabilność plecaka podczas jazdy oraz przy skrętach ciała na boki. Zawiera również elementy odblaskowe.

III miejsce – książka z dedykacją autorów

Książka „Poza horyzont. Polscy podróżnicy”
Autorzy: Joanna Łenyk-Barszcz i Przemysław Barszcz
Awanturnicy, badacze, tajni wysłannicy, szpiedzy i mnisi. Opowieści o Polakach i mieszkańcach Rzeczpospolitej, którzy docierali do nieznanych zakątków świata.
Porywające historie, barwne postacie i egzotyka. Podróże przez lądy nietknięte stopą człowieka, niebezpieczeństwa i adrenalina. Duma z odwagi i osiągnięć Polaków – na tle najpiękniejszych krajobrazów świata.


Organizatorem konkursu jest WYDAWNICTWO ZONA ZERO

O książce ,,Poza horyzont. Polscy podróżnicy" Joanny Łenyk-Barszcz i Przemysława Barszcza pisałam TUTAJ

Zapraszam do sprawdzenia się w quizie:)

czwartek, 30 czerwca 2016

,,POZA HORYZONT. POLSCY PODRÓŻNICY"- JOANNA ŁENYK-BARSZCZ, PRZEMYSŁAW BARSZCZ


Okładka książki Poza horyzont. Polscy podróżnicy
Źródło

Książki podróżnicze i historyczne uwielbiam, więc gdy pojawiła się na rynku wydawniczym publikacja łącząca te dwa gatunki literackie, a do tego pierwsza tego typu w Polsce nie mogłam odmówić sobie jej poznania. Chodzi o książkę pt.,,Poza horyzont. Polscy podróżnicy" Joanny Łenyk-Barszcz, która jest kulturoznawcą, filozofem i podróżniczką oraz Przemysława Barszcza-leśnika, przyrodnika i także podróżnika.

Świętosława, córka Mieszka, jako pierwsza kobieta z ziem słowiańskich pokonała łodzią wikingów morze udając się na dwór Eryka w Szwecji. Tam wszystko było inne i obce, ale tęsknota ,,nie przysłaniała radości z odkrywania nowego świata. Już się go nie bała. Zaakceptowała dzikość i morskość, chłód wiatru i uczuć." Jej synowie zasiedli na tronie Anglii, Danii i Szwecji, a ona była z nich dumna. Pierwsza dokładna mapa terenów, po których podróżowała Świętosława powstała dopiero 500 lat później. Rycerz Jaksa Gryfita odbył wyprawę swojego życia do pustynnej Ziemi Świętej i w 1163 r. postawił w maleńkiej wiosce Miechów wierną kopię Grobu Pańskiego na pamiątkę tej wyprawy. Benedykt Polak, franciszkanin, w 1245 r. wyruszył wraz z Janem Carpini do Wielkiego Chana Mongołów, by dostarczyć mu list Innocentego IV, który był napomnieniem, a zarazem propozycją sojuszu. Wyprawa była bardzo niebezpieczna, ale zakończyła się sukcesem. ,,Benedykt i Jan byli jedynymi Europejczykami, którzy widzieli i rozmawiali z najpotężniejszym i budzącym niewyobrażalną trwogę Wielkim Chanem Mongołów Gujukiem." Kasper z Poznania służył na dworze Jusufa Adil Szacha, władcy Bidżapuru. Jako szpieg sułtana trafił na okręt Vasco da Gamy, ale szybko stał się przyjacielem, a jego wiedza o żeglowaniu po mahometańskich morzach, krainach oraz znajomość języku tubylców sprawiły, że stał się bezcenny dla wyprawy. Wkrótce został bliskim towarzyszem Vasco da Gamy i odkrył Brazylię.

Polacy docierali do najdalszych zakątków świata, odkrywali nieznane krainy i badali je. Za pamiętnik Maurycego Beniowskiego opisujący Północny Pacyfik mordowano, by zdobyć zawarte w nim informacje. Beniowski zjednoczył wszystkie plemiona Madagaskaru. Osiągnięcia rodaków są ogromne, a oprócz wspomnianych podróży w książce znajdują się też dzieje wyprawy polskich rzemieślników z Jamestown, którzy zbudowali pierwszy zakład przemysłowy w Ameryce. Podróż Michała Boyma-jezuity interesującego się Kaframi, który przemierzył cztery kontynenty i trzy oceany, a za cel wyprawy wybrał Makau w Chinach. Krzysztof Arciszewski- admirał, kawalerzysta, jako pierwszy Polak badał zaginione plemiona indiańskie i nurkował w stroju własnego pomysłu. Józef Warszewicz odkrył nieznane w Europie gatunki roślin, które zmieniły ogrodnictwo. ,,On sam z kilkoma Murzynami po puszczach tropikalnych goni. Śpi na drzewach, a żywi się wyłącznie małpami i szarańczą. To najprawdziwszy orchid hunter."  Jan Kubary udokumentował odchodzącą kulturę mikronezyjską i znalazł szczęście na szmaragdowych wyspach. Przyrodnik Benedykt Dybowski został zesłany w 1864 r. na Syberię, którą pokochał i badał przez 12 lat, a akwarelista Julian Fałat udał się w podróż dookoła świata, którą dokumentował obrazami.

,,Poza horyzont. Polscy podróżnicy" to wspaniała i bogata publikacja, która wciąga w wir przygody od pierwszych stron. Niezwykłe i prawdziwe podróże pierwszych polskich podróżników, pełne niebezpieczeństw, barwne, egzotyczne i niezwykle ciekawe. Książka dopracowana w każdym szczególe, napisana plastycznym językiem, a do tego pięknie i starannie wydana oraz bogato ilustrowana.  Dla miłośników książek podróżniczych oraz historycznych to niezwykła gratka, a ja jestem pełna uznania dla autorów i ich pracy.
Książkę oczywiście polecam:)




Wydawnictwo Zona Zero


Tytuł: Poza Horyzont. Polscy Podróżnicy
Autor: Joanna Łenyk-Barszcz oraz Przemysław Barszcz
Wydawnictwo: ZONA ZERO
Data wydania: 2016-06-24
Kategoria: Podróżnicze
ISBN: 9788393584758
Liczba stron: 400

Cytaty: str. 13,85,257