WIĘZIEŃ NIEBA - CARLOS RUIZ ZAFÓN

Akcja powieści "Więzień nieba", której autorem jest Hiszpan Carlos Ruiz Zafón, rozpoczyna się w grudniu 1957 roku i jest kontynuacją bestsellerowego "Cienia wiatru". 

Daniel Sempere, który ożenił się z Beą i ma malutkiego synka Juliana, prowadzi wraz z ojcem rodzinną księgarnię. Niestety księgarnia nie przynosi zbyt dużych dochodów i rodzinny interes stoi na granicy bankructwa. Niespodziewanie księgarnię odwiedza posępny starzec, który kupuje bardzo drogi wolumin "Hrabiego Monte Christo" i prosi o dostarczenie go Ferminowi Romero de Torres, "który powrócił spośród umarłych i jest w posiadaniu klucza do przyszłości".

Fermin jest przyjacielem Daniela, osobą bardzo barwną i tajemniczą. Pewnego dnia Fermin wyjawia mroczne fakty ze swojego życia i okazuje się, że są one również związane z życiem Daniela, jego zmarłej matki Isabelli, pisarza i przyjaciela matki Davida Martina oraz nikczemnego ministra kultury Mauricio Vallsa.

"Więzień nieba" kończy się szczęśliwie, gdyż Fermin po wielu przeciwnościach losu żeni się ze swoją ukochaną Bernardą. Księgarnia Sempere nadal działa, a Daniel prowadzi ustatkowane życie z Beą i synkiem. Czy jednak na pewno zakończenie jest pomyślne?? Przecież Daniel po odwiedzeniu grobu matki znajduje malutkiego ceramicznego aniołka, którego rozbija niechcący mały Julian i wypada z niego karteczka z adresem Mauricio Vallsa, a Daniel patrzy długo w oczy żony i mówi: "Kocham cię-całuje ją, wiedząc, że historia, jego historia, jeszcze się nie skończyła. Dopiero się zaczęła".

I w tym momencie otwiera się "furtka" do kolejnej powieści należącej do serii Cmentarza Zapomnianych Książek, do "Gry anioła":)

Dla mnie "Cień wiatru" był powieścią rewelacyjną, niesamowitą i głęboko zapadł mi w pamięć. 

Niestety "Więzień nieba"  już taki nie jest. Dobrze się go czyta, ale "czegoś" mu brakuje. Nie porywa tak jak pierwsza część. Nie wszystkie wątki zostały wyjaśnione, ale myślę, że nastąpi to w  "Grze anioła", który pomimo wszystko przeczytam, gdy wpadnie w moje ręce:)

DRUGA SZANSA-TONY PARSONS

Po ostatnich rewelacyjnych lekturach przyszedł czas na coś lżejszego i w dwa wolne popołudnia udało mi się  przeczytać książkę "Druga szansa", którą napisał Tony Parsons - czołowy angielski pisarz, felietonista "Daily Mirror", autor  bestsellerów.

W "Drugiej szansy" poznajemy 47- letniego Georga Baileya, który jest policjantem, mieszka w Londynie z żoną Larą oraz dwójką dorastających dzieci: siedemnastoletnim Rufusem i piętnastoletnią Ruby. Pewnego dnia podczas pościgu za drobnym przestępcą przechodzi zawał serca. Życie ratuje mu przeszczep serca, którego dawcą jest dziewiętnastoletni chłopak. George po wyjściu ze szpitala zaczyna się zmieniać, chce wykorzystać drugą szansę jaką dało mu życie. Ubiera się w młodzieżowe ciuchy, zapuszcza włosy, robi tatuaż, włóczy się po barach i dyskotekach...
Żona stopniowo widzi w nim innego człowieka, ma kolejnego nastolatka w domu oprócz dzieci, nieodpowiedzialnego faceta, który nie pracuje i nie przejmuje się przyszłością. Żyje tu i teraz. W końcu zachowanie Georga doprowadza do tego, że musi się wyprowadzić i mieszka ze swoimi rodzicami.
Po jakimś czasie zaczyna do niego docierać, że to nowe życie wcale nie jest dobre. Nie może być "wiecznym chłopcem", uświadamia sobie, że najbardziej zależy mu na żonie i dzieciach, i to na ich twarze chce patrzeć, gdy nadejdzie moment odejścia. Powoli zaczyna wracać do normalnego życia przed transplantacją i stara się odzyskać swoją rodzinę.

Kiedy los daje nam kolejną szansę nie zawsze potrafimy właściwie wybrać. George po okresie "szaleństwa" zrozumiał, że w życiu najważniejsi są bliscy, rodzina, przyjaciele i każda chwila spędzona w takim gronie jest na "wagę złota". Życie mamy tylko jedno i nie zawsze będziemy mieli drugą szansę:)